Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΕΙΚΟΝΑ ΧΑΡΤΗΣ ΕΠΟΧΉΣ Τίτλος: Χάρτης της Θεσπρωτίας, του Σουλίου και της Πάργας.

Πρωτότυπος τίτλος, (εποχής) Thesprotie, ou Chamouri, Souli et Parga.

Χρονολογία έκδοσης 1826-7 Έκδοση: POUQUEVILLE, François Charles Hugues Laurent.

Voyage de la Grèce…, τομ. I-VI, Deuxième édition..., Παρίσι, Firmin Didot, Père et Fils, 1826-27. Θεσπρωτία, Ήπειρος, Ελλάδα Τετραχώρι.

Ο πυρήνας του Σουλίου, Σούλι (ή Κακοσούλι) Κιάφα Αβαρίκος (ή Ναβαρίκος) Σαμονίβα Εφταχώρι. Τσεκούρι Αλποχώρι (ή Αλεποχώρι) Παλαιοχώρι (Παλαιοκατούντα ή Παλαιοχώρι Μπότσαρη) Γκιονάλα Περιχάτι Βίλια Κοντάντες Χωριά της Λάκκας και του Παρασουλίου Σύμφωνα με τις πηγές, στα χωριά αυτά η αρβανίτικη λαλιά ήταν η κύρια γλώσσα επικοινωνίας μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα: Τόσκεσι (σημερινή Αχλαδέα). Η αρβανίτικη προέλευση τοπωνυμίου. το Τόσκεσι θεωρείται αρβανίτικης προέλευσης, όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των τοπωνυμίων στην ευρύτερη περιοχή του Σουλίου.

Το χωριό αναφέρεται ως έδρα των Πανταζαίων. . Δερβίζιανα.

Το μεγαλύτερο χωριό και ιστορική έδρα της περιοχής.

Το χωριό περιλαμβάνεται στον κατάλογο των αλβανόφωνων οικισμών της άνω περιοχής του Αχέροντα κατά τον 19ο αιώνα.

Οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν την αρβανίτικη γλώσσα, η οποία ήταν κοινή ανάμεσα στους Σουλιώτες. Σεριζιανά.

Γνωστό για την αντίστασή του και τη σύνδεση με τις σουλιώτικες επιχειρήσεις.

Το χωριό ανήκει στα λεγόμενα "Λακκοχώρια" ή "Λάκκα Μπότσαρη". Βρίσκεται δίπλα στον Αχέροντα, σε μια περιοχή όπου η αρβανίτικη παρουσία ήταν έντονη και η διγλωσσία (ελληνικά και αρβανίτικα) αποτελούσε κανόνα μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Μπεστιά.

Συμμετείχε ενεργά στις συγκρούσεις με τους αγάδες.

Έχει αρβανίτικη ρίζα, επικρατέστερη άποψη συνδέει το όνομα με την αρβανίτικη λέξη besë (μπέσα). Όπως και στα Δερβίζιανα, ο πληθυσμός ήταν ιστορικά δίγλωσσος, με έντονη την παρουσία της αρβανίτικης διαλέκτου μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Σιστρούνι.

Κοντά στις πηγές του Αχέροντα, με ισχυρή αρβανίτικη παράδοση.

Σύνδεση με τη "Στρούνη", φαίνεται να προέρχεται από την παλαιά Μονή της Γεννήσεως της Θεοτόκου Στρούνης (χτίστηκε το 1156), η οποία βρισκόταν κοντά στις πηγές του Αχέροντα. Ρωμανός.

Ένα από τα παλαιότερα χωριά της Λάκκας.

Από το όνομα το οποίο με τη σειρά του πηγάζει από τη λατινική λέξη Romanus (Ρωμαίος, πολίτης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας). Η περιοχή κατοικείτο και στην αρχαιότητα, με ευρήματα που δείχνουν την ύπαρξη αρχαίου οικισμού και νεκρομαντείου.

Ποδογόρα, είναι η παλιά ονομασία του χωριού, η οποία άλλαξε επίσημα σε Ριζοβούνι το 1927.

Το όνομα έχει σλαβική προέλευση (Pod gora) και σημαίνει κυριολεκτικά «στη ρίζα του βουνού», κάτι που αποδόθηκε ακριβώς με τη σημερινή ελληνική ονομασία. = στη ρίζα του βουνού), μαρτυρώντας μια πολύ παλαιότερη σλαβική επίδραση στην τοπωνυμία της περιοχής (6ος-7ος αιώνας) που είχε ήδη αφομοιωθεί πλήρως.

Στη «Μικρή Λάκκα» (περιοχή Θεσπρωτικού), το γειτονικό Ζερβό ήταν γνωστό ως ορθόδοξο αρβανιτόφωνο χωριό. Η Ποδογόρα, αν και ανήκε στην ίδια διοικητική και ιστορική ενότητα, δεν αναφέρεται σε ιστορικές πηγές ως "αρβανιτοχώρι". Άρδοση.

Ενδέχεται να συνδέεται με επώνυμο οικιστή (π.χ. Άρδος) ή με την αρβανίτικη λέξη ardhë (που σχετίζεται με την έλευση-άφιξη.

Το χωριό είναι ορεινό (560μ.) και αποτέλεσε μέρος της Συμπολιτείας του Σουλίου, συμμετέχοντας ενεργά στους αγώνες κατά του Αλή Πασά.

Έλαφος, το χωριό μετονομάστηκε το 1928.

Παλιό όνομα (Δραγοβέτσι) είναι σλαβικής προέλευσης.

Οικισμός που ανήκε στον διοικητικό και πολιτισμικό κλοιό του Σουλίου.

Αναφέρεται στα οθωμανικά αρχεία του 1895 ως τσιφλίκι και ανήκε στα 14 χωριά της «Λάκκας Μπότσαρη». Γεωργάνοι, Πεντόλακκος και Παλαιοχώρι. Χωριά που διατήρησαν τα αρβανίτικα στοιχεία στην καθημερινότητά τους για γενιές.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους