Eleftheria Nionaki : Εφόσον αληθεύει ότι το αυτοκίνητο το είχαν αγοράσει στον νεκρό ανήλικο και χωρίς δίπλωμα οδήγησης γιο τους οι γονείς του που στη συνέχεια σκότωσαν τον Νικήστρατο, επειδή οδήγησε...

Πλήρες Κείμενο:

Eleftheria Nionaki : Εφόσον αληθεύει ότι το αυτοκίνητο το είχαν αγοράσει στον νεκρό ανήλικο και χωρίς δίπλωμα οδήγησης γιο τους οι γονείς του που στη συνέχεια σκότωσαν τον Νικήστρατο, επειδή οδήγησε (με δίπλωμα οδήγησης) το συγκεκριμένο αυτοκίνητο, για να μην οδηγήσει ο ανήλικος κάτοχος του αυτοκινήτου και φίλος του, που είχε πιει αλκοόλ εκείνο το βράδυ, θεωρώ ότι στον τόπο μας αντιμετωπίζουμε πολύ περισσότερα θέματα, συγχρόνως με το ζήτημα της οπλοκατοχής.

Το πρώτο και κύριο είναι ότι ντύνουμε την ανευθυνότητα των πράξεων μας με τον φερετζέ του "έχω αδυναμία στον γιο μου/στην κόρη μου και δε του χαλώ χατήρι" και στέλνουμε αθωράκιστα τα παιδιά μας στο θάνατο... κατόπιν τούτου μας φταίνε οι άλλοι - ποτέ εμείς.

Και αφού ευχηθώ κανείς άλλος γονιός να μη ζήσει την κόλαση του να κηδεύει το παιδί του, θα αφήσω το κείμενο τούτο εδώ, γεμάτη απογοήτευση για τη δική μας γενιά, όχι για τη δική τους: ότι βλέπουν τα παιδιά μας να κάνουμε, κάνουν και κείνα, στην τελική.

Εάν αληθεύει η παραπάνω πληροφορία, οι γονείς-δολοφόνοι (με την ομολογία του δράστη) του πρώτου θύματος του τότε τροχαίου, (κατ' εμέ πάντα), θα μπορούσε να αντιμετωπίσουν ετεροχρονισμένα και ζητήματα παραμέλησης επιμέλειας ανηλίκου, έκθεσής του σε κίνδυνο, αλλά και συνέργειας στο θάνατο του γιου τους εκείνο το βράδυ, εφόσον του παρέδωσαν κλειδιά αυτοκινήτου και αυτοκίνητο, χωρίς το κοπέλι τους να έχει δίπλωμα οδήγησης ή ενσυναίσθησης της σοβαρότητας της απόφασης τους εκείνης, καθώς και της διευκόλυνσης πρόσβασης του ανήλικου γιου τους σε μεταμεσονύχτια έξοδο σε περιβάλλον, όπου κατανάλωσε (όπως ακούγεται) αλκοόλ.

Δεν είναι μόνο η οπλοκατοχή που πρέπει να εξαλειφθεί, είναι και η ορθή εποπτεία των οικογενειών μας που πρέπει να κοιτάξουμε να γίνεται σωστά.

Και το "δεν ήμουν εγώ εκείνος που πυροβολούσε και κλωτσούσε τον Νικήστρατο, ήμουν θολωμένος", δεν μπαίνω στον κόπο να τα ακούσω ... με το μανδύα του χαροκαμένου γονιού, πολλά αποπειρούνται να δικαιολογηθούν και να μπουν στο αρχείο.

Μόνο που η δικαιολογία ανήκει στους δειλούς, όχι σε γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους.

Στο δια ταύτα και το κλείνω εδώ: να συνεχίσω να φροντίζω να τηρούμε τα όρια στο σπίτι μας και να θυμάμαι ότι η παραμικρή δική μου αμέλεια ή πιθανή ανευθυνότητα μου θα μπορούσε να στοιχίσει στο παιδί μου και στα παιδιά που παίζει να βρεθούν στον δρόμο της. Μια μάνα, που μέρες τώρα θρηνεί τα ξένα κοπέλια, ανάμεσά μας ⚘️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους