Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί τρέχεις; Γιατί μπορώ. Όπως κατάλαβες θα σου γράψω για το τρέξιμο.

Αποφάσισα να γίνω inspirational writer.

Όχι αλλά και πάλι θα σου γράψω για το τρέξιμο.

Τον τελευταίο χρόνο δεν τρέχω όσο και όπως έτρεχα παλιά.

Μία τενοντίτιδα στο γόνατο με έβαλε στα πιτς και σήμερα καθώς έτρεχα ένα ακόμα πεντάρι στην προσπάθεια μου να επανέλθω θυμήθηκα πως όλο αυτό το κάνω μόνο για εμένα.

Και μόνο.

Γιατί το τρέξιμο είναι μοναχικό και έχεις να συναγωνιστείς μόνο τον εαυτό σου.

Κανέναν άλλο.

Γιατί τελευταία έχει δημιουργηθεί μία παρεξήγηση λόγω της ανόδου των εφαρμογών που ανεβάζεις τους χρόνους σου και σου κάνουν likes.

Πως ενδιαφέρεται κάποιος.

Άκου σε με. Κανένας απολύτως κανένας δεν ενδιαφέρεται πόσο χρόνο έκανες εκτός από εσένα.

Άντε και τον προπονητή σου, αλλά ποιος τον γαμάει το coach.

Για πάρτη σου το κάνεις.

Για πάρτη σου τρέχεις, για να νιώθεις καλά και να γουστάρεις.

Επίσης κανένας δεν ενδιαφέρεται γιατί το κάνεις.

Για να πέσει η μπάκα; Για να ξεφύγεις πνευματικά; Για να φύγεις από τη γκρίνια της γυναίκας σου; Ή του άντρα σου; Αν και εμείς δεν γκρινιάζουμε (rage bait alert). Για να γνωρίσεις γκόμενες; Ή γκόμενους; Για τη φάση; Για την αφασία; Nobody cares.

Και μιας και είμαστε στο Nobody cares.

Δεν έχει και καμία σημασία πόσο γρήγορα πας αν περπατάς, αν τρέχεις αν κάνεις sprint, τι παπούτσια φοράς τι ρολόι φοράς τι ώρα τρέχεις. Αφορά ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ.

Γιατί τώρα τελευταία που τρέχουν πολλοί. αποκτήσαμε και αυτή τη μάστιγα τους running influencers που κάθονται και την μετράνε στο strava.

Και πάει ο άλλος να τρέξει κάνει 35 λεπτά το πεντάρι και σου λέει, μαλάκα δεν είμαι γρήγορος.

Και αρχίζει να κάνει μαλακίες, να παίρνει μαλακίες για να μπορέσει να τρέξει πιο γρήγορα. ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ.

Πήγαινε όπως και όσο μπορείς.

Είσαι πιο γρήγορος από την μαλάκω που κάθεται και βρίζει επειδή έκλεισαν το κέντρο της Αθήνας για τον κλασσικό μαραθώνιο.

Και στα γράφω εγώ αυτά που είμαι ανταγωνιστικός όσο δεν πάει.

Εδώ δεν αφήνω την κόρη μου να με κερδίσει και γλεντάω τη γυναίκα μου επειδή της ρίχνω 3:31 στο χρόνο μαραθωνίου (και άλλα τόσα στον ημί αλλά δεν το κάνω θέμα). Δεν έχει σημασία.

Ο μέσος χρόνος στα πέντε χιλιόμετρα (με βάση όσους τα μετράνε και τα ανεβάζουν) είναι λέει περίπου 35 λεπτά.

Και μέσα σε αυτούς είναι οι επαγγελματίες αθλητές που κάνουν 15 λεπτά.

Άρα ένας απλός άνθρωπος που δεν το κάνει αυτό οργανωμένα τα τρέχει σε 40+ λεπτά.

Μην συγκρίνεσαι με κανένα.

Γιατί όταν ανεβάζω εγώ πχ πως έκανα 3:49:37 (για εσένα το γράφω Νινέττα να ξέρεις) σε μαραθώνιο συμβαίνουν διάφορα πράγματα λάθος.

Γιατί εγώ το κείμενο το γράφω γιατί εμένα με ενδιαφέρει και το θεωρώ επίτευγμα γιατί γαμήθηκα για να το πετύχω και αφιέρωσα ατελείωτες ώρες προσπάθειας.

Αλλά το έκανα ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ.

Οπότε εσένα δεν πρέπει να σε αφορά πέρα του να χαρείς για εμένα αν με συμπαθείς.

Γιατί όταν το βλέπεις από εμένα ή από τη Μαρία ή από το Βαγγέλη ή από τον Δημήτρη ή από τη Δανάη ή από τον Γιώργο ή από τον Παντελή ή από την Άλεξ ή από τη Νινέττα ή από όποιον άλλο, κανένας μας δεν σου λέει που αυτό είναι αποτέλεσμα 7,8,9,10,11,15 χρόνων προπόνησης μαραθωνίου με προπονητή, διατροφολόγο και ένα σωρό άλλα πράγματα.

Γιατί εγώ πχ την πρώτη μου φορά έκανα 5:37. Πάλι το ανέβασα όμως γιατί είχα τερματίσει μαραθώνιο.

Αλλά κανένας από εμάς τους μαλάκες δεν σου λέμε το πιο σημαντικό. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΡΟΜΕΑΣ. ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΣΟΥ ΤΡΕΧΕΙΣ.

Δεν έχει σημασία αν τρέχεις 3. 5. 10. 21. 42 ή 300 που τρέχουν κάτι παλαβοί φίλοι μου.

Σημασία έχει πως εσύ αποφάσεις να τρέξεις.

Για εσένα και για την υγεία σου.

Γιατί αυτή είναι και η μαγεία του τρεξίματος.

Είναι δημοκρατικό.

Όλοι μπορούν να το κάνουν.

Το μόνο πράγμα που χρειάζεσαι για να τρέξεις είναι σωστά παπούτσια και μία στοιχειωδώς άνετη περιβολή για να το κάνεις.

Όχι ακριβά. παπούτσια. Σωστά.

Τα κατάλληλα για εσένα και το πόδι σου και τον τρόπο που περπατάς/τρέχεις.

Τίποτα άλλο.

Οπότε γράψτους όλους.

Μην συγκρίνεσαι με κανένα.

Βγες και τρέξε. Σταμάτα. Ξεκίνα. Περπάτα. Τρέχα.

Την πρώτη φορά θα είναι δύσκολο.

Την δεύτερη επίσης.

Την τρίτη θα αρχίσει να γίνεται πιο εύκολο.

Και σιγά σιγά θα γίνεται όλο και πιο απλό.

Δεν χρειάζεται καν να μετράς πόσο έτρεξες.

Προσπάθησε απλά να βάλεις κάποιους στόχους για εσένα.

Να τρέχεις συνεχόμενα 30 λεπτά πχ. Πάρε το κινητό σου μαζί.

Άκου ραδιόφωνο, podcasts, βιβλία, μουσική ή ψαλμούς ξέρω εγώ. ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΕΣΕΝΑ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΚΑΛΑ.

Γιατί το κάνεις για εσένα και μόνο.

Και όταν συναντάς άλλους δρομείς στο δρόμο χαιρέτα τους.

Αν πας σε στάδιο σιγά σιγά θα γνωριστείς και με τους άλλους και από του πουθενά θα αποκτήσεις και ανθρώπους που θα σε καταλαβαίνουν.

Μπορείς να πας και σε run club αν θέλεις.

Έχει και ένα που τρέχουν και μετά πάνε σε κάτι φούρνους και τρώνε.

Δεν βοηθάει πολύ στη σιλουέτα αλλά τουλάχιστον γνωρίζεις και κόσμο.

Αλλά όπως σου είπα δεν παίζει και ρόλο. YOU DO YOU που λέμε και στη Ρεντίνα.

Και αν εμφανιστεί κανένας παπάρας ή παπάρω και σε ρωτάει πόσο τρέχεις το μαραθώνιο μην ασχολείσαι.

Για εσένα τρέχεις και για την δική σου καλή διάθεση και υγεία. Υ.Γ. Όποιος μπει από κάτω και γράψει "Ναι αλλά μας κλείνετε τους δρόμους τις Κυριακές για να πάτε για τρέξιμο" του εύχομαι να του πάρουν τις πινακίδες την επόμενη φορά που θα παρκάρει πάνω σε πεζοδρόμιο και θα κλείνει την ροή στους πεζούς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους