Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε Παρασκευή, μέσα στον Χώρο Παραμονής & Ενσωμάτωσης «Η Δημιουργός», επιστρέφουμε στο σώμα.

Μένουμε με τη μνήμη που ακόμη κατοικεί εκεί.

Με την ανάσα και την Παραμονή, η μνήμη ζωντανεύει, αναγνωρίζεται και αρχίζει να αλλάζει μορφή.

Αυτή είναι η Επιστροφή της Δημιουργού: η στιγμή που το σώμα παύει να δημιουργεί μόνο από το παρελθόν και αρχίζει να αναγνωρίζει την αλήθεια, την παρουσία και την ελεύθερη δημιουργία που ήδη υπάρχει μέσα του. **Η Επιστροφή — Ο Φόβος του Τέλους** Σε αυτή την Επιστροφή μείναμε με έναν φόβο που συχνά μένει κρυμμένος πίσω από την αναβολή, την καθυστέρηση, το κράτημα, την αδυναμία να επιτρέψουμε αυτό που αληθινά επιθυμούμε.

Τον φόβο του τέλους.

Γιατί αυτό που επιθυμούμε δεν φέρνει μόνο κάτι νέο.

Τελειώνει και έναν παλιό κόσμο.

Μια παλιά ταυτότητα.

Μια παλιά μορφή ασφάλειας.

Έναν γνώριμο τρόπο ζωής.

Έναν τρόπο να υπάρχουμε που το σώμα έμαθε κάποτε να αναγνωρίζει ως ασφαλή.

Και έτσι, η επιθυμία δεν καθυστερεί επειδή δεν τη θέλουμε.

Καθυστερεί επειδή η μνήμη του παλιού κόσμου κάνει το σώμα να πιστεύει πως δεν έχει ακόμη χώρο για αυτό που αναδύεται.

Το σώμα θυμάται το τέλος σαν απώλεια.

Σαν θάνατο.

Σαν εγκατάλειψη.

Σαν μη ύπαρξη.

Σαν κάτι που αν συμβεί, δεν θα υπάρχει πια έδαφος.

Σε αυτή τη συνάντηση επιστρέψαμε στο σώμα για να δούμε: Τι κρατώ ακόμη ζωντανό, ενώ έχει ήδη ολοκληρωθεί μέσα μου; Ποια παλιά μορφή ασφάλειας εξακολουθεί να κατοικεί το σώμα μου, ενώ μια νέα επιθυμία έχει ήδη αναδυθεί; Και τι θα άνοιγε, αν το τέλος δεν σήμαινε απώλεια της ουσίας μου, αλλά μετάβαση από μια παλιά μορφή ασφάλειας σε μια νέα βάση δημιουργίας; Μέσα στη συνάντηση αναδύθηκαν πολύ πραγματικά παραδείγματα.

Ο φόβος ότι η αγάπη θα τελειώσει τον χρόνο μόνο με τον εαυτό μου.

Ότι τα παιδιά θα τελειώσουν την ανεμελιά.

Ότι τα χρήματα θα τελειώσουν έναν γνώριμο τρόπο σύνδεσης μέσα από την έλλειψη.

Ότι η υγεία θα τελειώσει τη φροντίδα και την προσοχή που με έκανε να νιώθω σημαντική.

Ότι ένα πιο ανάλαφρο σώμα θα τελειώσει μια ταυτότητα όπου μπορούσα να κρύβομαι με ασφάλεια.

Και εκεί άνοιξε μια πολύ καθαρή αναγνώριση: Δεν φοβάμαι πάντα αυτό που θέλω.

Φοβάμαι αυτό που θα πάψει να υπάρχει, αν το επιτρέψω. Η Επιστροφή βιώθηκε σαν αποκάλυψη.

Σαν να άρχισε το σώμα να αναγνωρίζει πως το τέλος δεν απειλεί την αλήθεια μου.

Τελειώνουν μορφές.

Τελειώνουν παλιοί τρόποι ασφάλειας.

Τελειώνουν ταυτότητες που γεννήθηκαν από μνήμη.

Η ουσία μου δεν τελειώνει.

Και μέσα από την ανάσα, την Παραμονή, την αποκατάσταση της αλήθειας και την ανάκτηση ενέργειας από το παρελθόν, άρχισε να ανοίγει μια νέα βάση: Είναι ασφαλές να τελειώνει αυτό που δεν είναι πια η αλήθεια μου.

Οι εγγραφές του Χώρου είναι κλειστές αυτή τη στιγμή.

Η λίστα αναμονής για τον Χώρο Παραμονής & Ενσωμάτωσης «Η Δημιουργός» είναι εδώ. Εκεί όπου η Παραμονή αρκεί. Θα βρεις το link στα σχόλια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους