Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για να ξεφύγουμε λιγάκι από το ανιαρό προεκλογικό κλίμα της εποχής να σας περιγράψω μια σκηνή που πολύ με ευχαρίστησε: Συνάντησα τυχαίως, στο περπάτημα που κάνω καθημερινώς με στόχο τα 10.000 βήματα, έναν από τους πλέον διακεκριμένους σκηνοθέτες της χώρας μας.

Οι ταινίες του ποιοτικές, καμάρι του ελληνικού κινηματογράφου.

Φαινόταν προβληματισμένος για όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στον χώρο του Πολιτισμού και τις επιπτώσεις στους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών που άφησε η οικονομική κρίση και η απαξίωση της πολιτείας.

Σε κάποια στιγμή μου είπε: «Ξέρεις τι με απασχολεί; Εάν πεθάνω ξαφνικά θα αφήσω στην οικογένειά μου απλήρωτους λογαριασμούς, αποδείξεις, δάνεια.

Από την άλλη όμως θα φύγω ικανοποιημένος.

Γιατί εκεί πάνω θα συναντήσω τον Ντινο Κατσουρίδη, τον Θανάση Βέγγο, την Μελίνα Μερκουρη, τον Θοδωρο Αγγελόπουλο, τον Δημήτρη Χορν, τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννη και σκέψου τι ταινίες θα κάναμε, μ´όλους αυτούς». ΥΓ: Δυστυχώς δεσμεύτηκα να μην δημοσιοποιήσω το όνομά του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους