Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παρασκευή βράδυ, αύριο τυγχάνει να μη δουλέυω και με έπιασε μια ξαφνική επιθυμία να μιλήσω σκληρά και αληθινά όπως κάνουμε καιρό σαν σελίδα.

Ξεχωριστή χρονιά φέτος απ'όλες τις απόψεις και ακόμα δεν έχει φτάσει στο τέλος της... Την μία κράζεις, την άλλη θαυμάζεις.

Από το 0-2 στο 2-2. Διάβασα κάποια σημαντικά σχόλια φιλάθλων μας και θέλησα να τα συγχωνεύσω για να βγάλω το τελικό μου ποστ. 1) Ομάδες σαν την Βαλένθια χωρίς βάρος στη φανέλα και μάλιστα όταν προηγείσαι με 0-2 και έχεις 2 φορές την ευκαιρία για το πολυπίθητο εισιτήριο του Final 4, απλά την τελειώνεις! Παρά το οποιοδήποτε σφάξιμο, παρά το οτιδήποτε. 2) Παίχτες άνιωθοι που λόγω μίας κατάκτησης Euroleague, την έχουν δει δε ξέρω και εγώ τι. Τι να πει και η Ρεάλ στη μπάλα που πήρε 3 συνεχόμενα τσουλού.

Εμείς εδώ μόνο συνεντεύξεις και social media. 3) Μετά το 0-2, βάζουμε αφίσες DPG, ανυψωνόμαστε και το παίζουμε ανώτεροι δήθεν περιμένοντάς τους και απλά καταφέρνουμε να τους πεισμώσουμε ΠΑΡΑΠΑΝΩ. 4) Χέιζ Ντέιβις μετά το buzzer beater στην Ισπανία πηγαίνει διακοπές και κάνει δύο υπέρ τραγικά παιχνίδια.. Όλα μετράνε, επιτρέπονται αυτά ή θα επιτρεπόντουσαν σε άλλη ομάδα;; 5) Αλαζονεία, Αλαζονεία, Αλαζονεία... Έχουμε καταντήσει ομάδα που αυτοκαταστρέφεται.

Ξεκινώντας από τον πρόεδρο που ναι μεν κάνει τα πάντα για να σηκώσει η ομάδα το τρόπαιο, δημιουργεί όμως και σύγχυση και εξωαγωνιστικό κλίμα που βγαίνει και προς το γήπεδο αργότερα... Έχει δημιουργήσει τρομερό πόλεμο με την Euroleague σαν διοργάνωση & όχι για να σας προλάβω δεν είπαμε να είμαστε γλύφτες, αλλά με τέτοιο πολεμό θα κάνουν τα ΠΑΝΤΑ για να μην πάμε καν Final 4.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους