ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΦΕ... Τον τελευταίο καιρό έχω φάει ένα κόλλημα με την περίοδο του The Marble Index και του Desertshore, τα δύο άλμπουμ που κυκλοφόρησε η Nico το 1967 και 1968. Το συζητούσα με έναν Άγγλο...
ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΦΕ... Τον τελευταίο καιρό έχω φάει ένα κόλλημα με την περίοδο του The Marble Index και του Desertshore, τα δύο άλμπουμ που κυκλοφόρησε η Nico το 1967 και 1968.
Το συζητούσα με έναν Άγγλο φίλο και μου έλεγε πως την είχε δει να παίζει το 1978 με τους Siouxsie & the Banshees στο Λονδίνο. «Τι λες μωρε;» τον ρώτησα έκπληκτος. «Ναι!» μου απάντησε και συμπλήρωσε πως «αν και η Siouxsie την είχε σαν είδωλό της, το κοινό των πάνκηδων δεν υποδεχόντουσαν με ωραίο τρόπο την Nico σε εκείνη την περιοδεία γιατί την έβλεπαν σαν μια γριά χίππησα... Σαν ένα ξεπεσμένο πρεζάκι…» Η αλήθεια είναι πως όσο το ψάχνω με την Christa Paffgen, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, τόσο ανακαλύπτω πλευρές της που με απωθούν.
Όχι για την εξάρτησή της από την ηρωίνη, που την έκοψε πριν να πεθάνει το 1988, όσο για το ότι έλεγε ή έκανε ρατσιστικές βλακείες, σε σημείο που η Island Records σταμάτησε την συνεργασία μαζί της επειδή είπε σε μια συνέντευξή της πως «οι μαύροι έχουν χαρακτηριστικά ζώων…». Προσπάθησε να δικαιολογηθεί λέγοντας πως είχε βιαστεί σε ηλικία δεκατριών ετών από έναν μαύρο Αμερικανό στρατιώτη που είχε καταδικαστεί απο στρατοδικειο και εκτελέστηκε, αλλά ο βιογράφος της, Richard Witts, δεν μπόρεσε να βρει κανένα σχετικό αρχείο γι' αυτό, ακόμη και όταν παρόμοια περιστατικά "έγιναν επιμελώς τεκμηριωμένα", ενώ η βιογράφος Jennifer Otter Bickerdike αποκάλυψε προσωπικά έγγραφα που υποστηρίζουν την ιστορία.
Σύμφωνα με τον Witts, ο Nico είχε μισογυνικές τάσεις, περιγράφοντας τις γυναίκες ως δηλητήριο. Η Christa Paffgen είναι γνωστότερη με το καλλιτεχνικό της όνομα Nico και υπήρξε τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και μοντέλο που με την βαθιά, συναρπαστική φωνή της έπαιξε τον ρόλο της στην avant-garde μουσική σκηνή της δεκαετίας του 1960.
Γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1938 στην Κολωνία της Γερμανίας και αρχικά απέκτησε φήμη ως μοντέλο και ηθοποιός πριν ασχοληθεί με τον μουσικό κόσμο.
Τα ζοφερά φωνητικά της εμφανίστηκαν αρχικά το 1967 σε εμβληματικά τραγούδια του ντεμπούτο άλμπουμ των Velvet Underground, όπως τα "Femme Fatale" και "I'll Be Your Mirror". Αν και η συνεργασία της με το συγκρότημα ήταν σύντομη, η συμμετοχή της Nico βοήθησε να διαμορφωθεί ο μοναδικός ήχος του άλμπουμ, συνδυάζοντας την έντεχνη ροκ με τις avant-garde ευαισθησίες.
Μετά την αποχώρησή της από τους Velvet Underground, η Nico ξεκίνησε μια σόλο καριέρα, κυκλοφορώντας άλμπουμ όπως το Chelsea Girl (1967) και το The Marble Index (1969). Αυτό, το τελευταίο από αυτά, εδραίωσε τη φήμη της ως πρωτοποριακή καλλιτέχνιδα στην πειραματική ροκ και την ευρωπαϊκή folk.
Η μουσική της συχνά εμβαθύνει σε μελαγχολικά και ενδοσκοπικά θέματα και έγινε γνωστή για το μοναδικό της μείγμα μινιμαλιστικών διασκευών, σκοτεινών στίχων και αντισυμβατικής απόδοσης.
Η προσωπική της ζωή σημαδεύτηκε από την μάχη που έδινε με τις καταχρήσεις, τους εθισμούς και την ταραχώδη καριέρα της ενώ πέθανε στις 18 Ιουλίου 1988 σε ένα τραγικό ατύχημα με το ποδήλατό της.
Παρά την σχετικά σύντομη καριέρα της, η Nico παραμένει μια διαρκής φιγούρα στην πειραματική και εναλλακτική μουσική, επηρεάζοντας γενιές καλλιτεχνών σε διάφορα είδη.
Εμφανίστηκε με τους Siouxsie & the Banshees στην περιοδεία για το άλμπουμ τους Scream και ο φίλος, την είχε δει στο Hastings Pier στις 20 Οκτωβρίου του 1978.
Νομίζω σε αυτή την περιοδεία ήταν που πήρε το μικρόφωνο και είπε στο κοινό «αν είχα ένα πολυβόλο θα σας είχα καθαρίσει όλους…» Αλλά με αυτή την γυναίκα δεν παύω να εκπλήσσομαι… Της αναγνωρίζω πάντως, την καταπληκτική διασκευή του “The End”… (την βάζω στα σχόλια…) Εδώ, στην φωτογραφία, είναι η Nico από το 1974, με τους Tangerine Dream, όταν οι τελευταίοι έκαναν μια συναυλία στον καθεδρικό ναό της Reims.
Αυτή η συναυλία είχε κάτι το ξεχωριστό: Ο διοργανωτής πούλησε παραπάνω εισιτήρια από το επιτρεπόμενο και η εκκλησία γέμισε με άτομα που έπιναν μπάφους και κατουρούσαν στις γωνίες, σε τέτοιο σημείο που ο Πάπας αφόρισε τους Tangerine Dream χαχαχα… Μάλιστα τους απαγορεύτηκε να ξαναπαίξουν σε εκκλησίες αλλά νομίζω αργότερα τον πείσανε, τον Πάπα, πως δεν θα ξαναγίνει και ξανάπαιξαν κάπου… Καλημέρα...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους