Συνάντησα την παρακάτω δημοσίευση και θέλω να τοποθετηθώ δημόσια: Ως ιατρός έχω να πω το εξής: Κατανοώ την οικειότητα που υπάρχει στην Ελλάδα οι μεγαλύτεροι να λένε «παιδί μου», «κοπέλα μου» ή «νεαρέ...
Συνάντησα την παρακάτω δημοσίευση και θέλω να τοποθετηθώ δημόσια: Ως ιατρός έχω να πω το εξής: Κατανοώ την οικειότητα που υπάρχει στην Ελλάδα οι μεγαλύτεροι να λένε «παιδί μου», «κοπέλα μου» ή «νεαρέ» στους νεότερους ανθρώπους.
Τις περισσότερες φορές δεν υπάρχει πρόθεση προσβολής.
Όμως ένας νέος ιατρός, ειδικά μέσα σε μια δύσκολη εφημερία, πολλές φορές το βιώνει διαφορετικά.
Και το λέω εκ πείρας.
Όταν έχεις περάσει 30 και 36 ώρες στο νοσοκομείο προσπαθώντας να φροντίσεις ασθενείς υπό τεράστια πίεση, το «κοπελιά» ή το «νεαρέ» εν ώρα εργασίας μπορεί να εκληφθεί ως έλλειψη επαγγελματικού σεβασμού.
Και ας είμαστε ειλικρινείς: με τον ίδιο τρόπο δεν θα μιλούσαμε σε μια υπάλληλο τράπεζας, σε μια δικηγόρο ή σε οποιονδήποτε άλλο επαγγελματία την ώρα που εργάζεται.
Ο επαγγελματικός σεβασμός δεν είναι θέμα ηλικίας αλλά κουλτούρας.
Ως κοινωνία οφείλουμε να δείχνουμε περισσότερη ευγένεια και περισσότερο σεβασμό ο ένας προς τον άλλο.
Στο τέλος της ημέρας έχουμε ο ένας τον άλλο.
Η συγκεκριμένη ανάρτηση στην πόρτα της κλινικής πιθανότατα είναι αποτέλεσμα συμπεριφορών που έχουν κουράσει και πληγώσει νέους συναδέλφους.
Παρότι προσωπικά δεν θεωρώ ότι αυτός είναι ο σωστός τρόπος έκφρασης, μπορώ να καταλάβω τι αισθάνθηκαν όταν την έγραψαν.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους