Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με τρόμο παρατηρώ τη δημόσια συζήτηση γύρω από την ορκωμοσία του Πέτρου Κωνσταντίνου ως συμβούλου στο Δήμο της Αθήνας.

Ο εν λόγω επέλεξε, αντί του θρησκευτικού ή του πολιτικού όρκου, έναν συμβολικό όρκο που ταιριάζει στο φρόνημά του, γεγονός που έχει προκαλέσει υστερικές και άκρως υποκριτικές αντιδράσεις από εκπροσώπους του κυβερνώντος κόμματος.

Μάλιστα ακούγεται ότι θα διαταχθεί ...πειθαρχική διαδικασία γεγονός που δικαιώνει όσους θεωρούν ότι η απόστασή μας από το Ιράν δεν είναι τελικά τόσο μεγάλη... Αναρωτιέμαι.

Τι είναι πιο έντιμο; Να ορκίζεται κάποιος ότι θα πολεμήσει για τα πιστεύω του (ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με αυτά) ή να ακολουθήσει την τετριμμένη τελετουργία του ...νενομισμένου όρκου, χωρίς να σκοπεύει να τον τιμήσει; Εκτός κι αν ο όρκος καθαγιάζει τους ληστές του δημόσιου χρήματος, τους καταστροφείς των εργασιακών και ανθρώπινων δικαιωμάτων ή τους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής (που ορκίστηκαν στο Ευαγγέλιο αποδεικνύοντας πόσο νομοταγείς και καλοί χριστιανοί είναι...) Κανένας όρκος δεν χρειάζεται. Οι πράξεις μετρούν. Και αυτές κρίνονται από τους πολίτες με δημοκρατικές εκλογές.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους