Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στη Γαστούνη Ηλείας έγινε κάτι που δεν πρέπει να περάσει στα ψιλά.

Ένας απλός περιπτεράς, ένας άνθρωπος του μεροκάματου, δέχτηκε επίθεση από ομάδα Ρομά που πήγε να τον ληστέψει.

Δεν μιλάμε για παρεξήγηση.

Μιλάμε για χτυπήματα, για απειλές, για έναν άνθρωπο που πάλευε μόνος του να προστατέψει το περίπτερό του, το ψωμί του.

Και όταν έφτασε η αστυνομία, οι δράστες είχαν ήδη χαθεί μέσα στον καταυλισμό.

Ένα μέρος όπου η ΕΛ.ΑΣ. πολλές φορές δεν μπορεί ούτε να πλησιάσει χωρίς να κινδυνεύσει.

Και αυτό δεν είναι τυχαίο.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., πάνω από το 40% των κλοπών και διαρρήξεων σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας συνδέονται με οργανωμένες ομάδες που δρουν μέσα από καταυλισμούς.

Πολλές φορές χρησιμοποιούν ανήλικους, γιατί ο νόμος τους προστατεύει.

Πολλές φορές συλλαμβάνονται και αφήνονται ελεύθεροι την ίδια μέρα.

Και έτσι ο κόσμος βλέπει τους ίδιους ανθρώπους να ξαναβγαίνουν στους δρόμους και να συνεχίζουν σαν να μην έγινε τίποτα.

Και εδώ είναι το μεγάλο πρόβλημα.

Το κράτος, στο όνομα της “προστασίας των ευάλωτων ομάδων”, έχει δημιουργήσει ένα καθεστώς όπου ο νόμος δεν εφαρμόζεται το ίδιο για όλους.

Οι πολίτες νιώθουν απροστάτευτοι.

Οι επαγγελματίες φοβούνται να δουλέψουν.

Οι γειτονιές ζουν με τον τρόμο.

Και κάθε φορά που γίνεται ένα περιστατικό σαν αυτό της Γαστούνης, όλοι λένε τα ίδια: “θα το δούμε”, “θα το εξετάσουμε”, “θα ληφθούν μέτρα”. Αλλά τίποτα δεν αλλάζει.

Γιατί όταν μια ομάδα ανθρώπων ξέρει ότι δεν θα τιμωρηθεί, όταν ξέρει ότι θα κρυφτεί πίσω από τον χαρακτηρισμό “ευάλωτη ομάδα”, όταν ξέρει ότι η πολιτεία φοβάται να μιλήσει καθαρά, τότε αυτό δεν λέγεται κοινωνική πολιτική.

Αυτό λέγεται ακαταδίωκτο.

Και το ακαταδίωκτο το πληρώνει ο απλός κόσμος.

Ο περιπτεράς της Γαστούνης.

Ο παππούς, η γιαγιά, ο επαγγελματίας, ο εργαζόμενος. Όλοι αυτοί που ζητούν μόνο ένα πράγμα: να μπορούν να ζουν με ασφάλεια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους