Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν είναι εμμονή, είναι απελπισία. ​Δεν έχω τρόπο να ακουστώ. Εδώ και πάνω από έναν χρόνο, όλα μένουν στα χαρτιά και στα πρωτόκολλα. Ο Δήμος Μινώα Πεδιάδας με αγνοεί επιδεικτικά, την ώρα που η επιχείρησή μου καταστρέφεται και ο δρόμος εντός του οικισμού, έχει μετατραπεί σε παγίδα για τους περαστικούς. ​ ** Ο δρόμος έχει υποχωρήσει και το έδαφος κάτω από το οδόστρωμα είναι μάλλον κενό.

Δηλαδή ο δρόμος στέκεται μετέωρος σε ύψος σχεδόν 3 μέτρων πάνω από την αυλή της επιχείρησής μου.

Η πτώση ολου του τμηματος του δρόμου στο σημειο εκεινο δεν είναι πιθανότητα, είναι βεβαιότητα αν δεν ληφθούν μέτρα.

Επισημαίνω τον κίνδυνο κυρίως για όσους νομίζουν ότι "περνάνε" με ασφάλεια αλλά και για όσους κάνουν πως δεν ξέρουν. ** Τα μπάζα και τα όμβρια ύδατα κατακλύζουν τον περιβάλλοντα χώρο μου, καθιστώντας μια επιχείρηση μη λειτουργική. ​Εγώ αντιδρώ γιατί έχω υποστεί μεγάλη βλάβη.

Δεν τρέφω αυταπάτες, δεν περιμένω βοήθεια ούτε να κατανοήσει κάποιος την οικονομική και ψυχική ταλαιπωρία που υφίσταμαι.

Δεν είμαι η τρελή του χωριού, ούτε η άτυχη που της συμβαίνουν απρόοπτα.

Ανήκω στο μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που προσπαθούν σ’ αυτή την χώρα με νόμιμα μέσα, χωρίς βοήθεια από “φίλους”. Τον καφέ μου τον πίνω espresso και σκέτο.

Δεν είναι η επιχείρηση μου σημαντικότερη από ένα σεισμόπληκτο σπίτι.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πάψει η επιχειρηματικότητα στην περιοχή και η ανάπτυξη της περιφέρειας γιατί αυτό είναι μια καταστροφική επιλογή.

Δεν είναι ένα παιδί ή ένας ηλικιωμένος πιο σημαντικός από 57 άτομα.

Και σε καμία περίπτωση ο αριθμός δεν καθορίζει την σημαντικότητα αλλά η ασφάλεια οποιουδήποτε πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη.

Θέλετε να μάθετε γιατί αυτό δεν είναι μόνο δική μου υπόθεση; Επειδή ένας δρόμος που καταρρέει είναι δημόσιο αγαθό που απαξιώνεται.

Επειδή ένας δρόμος επικίνδυνος μπορει να προκαλέσει ανά πάσα ώρα και στιγμή ατύχημα.

Ξέρετε αυτά δεν τα αποφεύγουμε με προσευχές αλλά με πράξεις και μέτρα ασφάλειας.

Επειδή όταν η προτεραιότητα των ανθρώπων που έχουν ζητήσει την ψήφος μας είναι το δωρεάν wifi κι όχι οι βασικές δημόσιες υποδομές, τότε αναρωτιέται κάνεις ποιο είναι το όραμα τους για την κοινότητα, ποια είναι η ανάληψη ευθύνης που οφείλουν να έχουν και τελικά ποια ήταν τα κίνητρα τους.

Επειδή, για να ενημερωθούν και οι “αρμόδιοι”, ο δρόμος του οποίου η βλάβη επεκτείνεται καθημερινά, είναι δρόμος που οδηγεί σε σημείο συγκέντρωσης σε περίπτωση θεομηνίας σύμφωνα με τα σχέδια πολιτικής προστασίας του Δήμου.

Τελικά τα σχέδια πολιτικής προστασίας είναι είναι σχέδια επί χάρτου ή πραγματική ανάγκη; Ειδικά όταν πρόκειται για ένα σεισμόπληκτο δήμο, τι ακριβώς περιμένουμε για να καταλάβουμε ότι οποιαδήποτε αμέλεια μπορεί να αποβεί μοιραία.

Κι επειδή ένας Δήμος είναι θεσμός.

Είναι θεσμός με συγκεκριμένες υποχρεώσεις για ασφαλής συντήρηση οδικού δικτύου, για αντιπλημμυρική προστασία, για διασφάλιση δημόσιας υγείας και δεν επιτρέπεται να παραμένει απλός θεατής. ​Πόσα έγγραφα ακόμα χρειάζονται για να γίνει το αυτονόητο πριν συμβεί ένα ατύχημα; Γιατί το δημοσιοποιώ; Επειδή έχω προβεί σε κάθε ενέργεια που μπορεί κανεις να φανταστει εκτός του να κερδίσω για τον εαυτό μου τα 15 αχρείαστα λεπτά δημοσιότητας.

Επειδή δεν θα μπορέσει κανεί να ισχυριστεί ότι δεν το ήξερε.

Επειδή όταν θα μιλούν για το ενδιαφέρον τους και την αγάπη τους για “το χωριό μας” το ψέμα τους θα λάμπει πιο πολύ κι από τον ήλιο μας! Το αποκαλύπτει και η διαύγεια άλλωστε.

Οι συγκρίσεις είναι αποκαλυπτικές.

Αλλά είναι βράδυ κι ας χαλαρώσουμε για σήμερα. ​#Δήμος_Μινώα_Πεδιάδας #Κρήτη #Ηράκλειο #Ελλάδα #Αδιαφορία #ΕπικίνδυνοςΔρόμος #ΤοπικήΑυτοδιοίκηση #Καστέλλι #Αρκαλοχώρι #Hellas #HellenicRepublic

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους