Original Post

Πλήρες Κείμενο:

PART 2 για Γ... ΕΛΑΜ Γράφω αυτά που πρέπει να γνωρίζει ο απλός πολίτης πρώτου πάει στην κάλπη γιατί μετά θα είναι αργά.

Όταν ένα κόμμα φοβάται ακόμη και τους δικούς του ανθρώπους Στο πρώτο μέρος μιλήσαμε για τις πολιτικές μεταμορφώσεις του ΕΛΑΜ.

Για τις αντιφάσεις.

Για την ασάφεια γύρω από την πραγματική του ταυτότητα.

Για το πώς ένα κόμμα που ξεκίνησε διαφορετικά, σήμερα προσπαθεί να παρουσιαστεί ως κάτι άλλο.

Σήμερα όμως πάμε σε κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό.

Πάμε να δούμε πώς αντιμετωπίζει το ίδιο του το κόμμα ανθρώπους που το υπηρέτησαν όταν αυτοί παρεκκλίνουν έστω και λίγο από τη γραμμή που επιβάλλει η ηγεσία.

Και εδώ μπαίνει η περίπτωση του Κυριάκου Σάββα στην Πάφο.

Η καρατόμηση Ο Κυριάκος Σάββας δεν ήταν ένας τυχαίος περαστικός.

Δεν ήταν αντίπαλος του ΕΛΑΜ.

Δεν ήταν άνθρωπος άλλου κόμματος.

Ήταν δημοτικός σύμβουλος.

Υποψήφιος βουλευτής.

Άνθρωπος που το ίδιο το κόμμα είχε επιλέξει, προβάλλει και στηρίξει δημόσια.

Μέχρι που εξέφρασε δημόσια θέση γύρω από την υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού και γενικότερα ζητήματα που σχετίζονταν με την εκκλησιαστική και κοινωνική κατεύθυνση του τόπου.

Και τότε ξαφνικά ήρθε η «καρατόμηση». Το ΕΛΑΜ ανακοίνωσε την απομάκρυνσή του από το ψηφοδέλτιο επικαλούμενο «πειθαρχικά παραπτώματα», «προσωπική ατζέντα» και εσωκομματικά ζητήματα.

Όμως ο πολίτης δικαιούται να ρωτήσει κάτι πολύ απλό: Ποιο ακριβώς ήταν το έγκλημά του; Ότι μίλησε δημόσια; Ότι δεν προσαρμόστηκε στη νέα γραμμή; Ότι παρέμεινε σταθερός σε απόψεις που πολλοί ψηφοφόροι του ΕΛΑΜ θεωρούσαν μέχρι πρόσφατα αυτονόητες; Η μεγάλη αντίφαση Εδώ αρχίζει το πραγματικά ανησυχητικό κομμάτι. Το ΕΛΑΜ ζητά ψήφο από ανθρώπους που πιστεύουν ότι το κόμμα υπερασπίζεται: παράδοση, εκκλησία, εθνική ταυτότητα, συντηρητικές αξίες.

Όταν όμως ένα δικό του στέλεχος εκφράζει δημόσια τέτοιες θέσεις, ξαφνικά μετατρέπεται σε πρόβλημα.

Άρα τι ακριβώς συμβαίνει; Οι θέσεις αυτές ήταν αληθινές ή ήταν απλώς εργαλείο για να κερδίζονται ψήφοι; Γιατί αν ένα κόμμα εγκαταλείπει τους ίδιους του τους ανθρώπους μόλις αυτοί πάψουν να εξυπηρετούν το νέο επικοινωνιακό προσωπείο, τότε μιλάμε για πολιτικό κυνισμό στο χειρότερο επίπεδο.

Το πιο επικίνδυνο στοιχείο Το θέμα δεν είναι μόνο ο Κυριάκος Σάββας.

Το θέμα είναι η νοοτροπία που αποκαλύπτεται.

Όταν ένα κόμμα δείχνει ότι δεν αντέχει εσωτερική διαφοροποίηση, όταν αφαιρεί ανθρώπους λίγο πριν τις εκλογές επειδή δημιουργούν «ενόχληση», τότε ο πολίτης πρέπει να σκεφτεί πολύ σοβαρά: Αν έτσι φέρονται στους δικούς τους, πώς θα φερθούν όταν κρατούν πραγματική εξουσία; Γιατί η εξουσία δεν κάνει κάποιον αυταρχικό.

Η εξουσία αποκαλύπτει αυτό που ήδη είναι.

Προς τους ψηφοφόρους του ΕΛΑΜ Αυτό δεν γράφεται από μίσος.

Γράφεται γιατί ένας τόπος που έχει περάσει τόσα, δεν αντέχει άλλα κόμματα που λειτουργούν με πολιτικές μεταμφιέσεις και εσωτερικές εκκαθαρίσεις.

Και αν σήμερα διαγράφεται ή καρατομείται κάποιος επειδή εξέφρασε θέση που χθες θεωρούσαν «δική τους», τότε αύριο ποιος θα είναι ο επόμενος; Ο απλός ψηφοφόρος; Το στέλεχος που θα διαφωνήσει; Ή οποιοσδήποτε δεν ταιριάζει στη νέα εικόνα που θέλει να πουλήσει η ηγεσία; Τελικό συμπέρασμα Το πιο επικίνδυνο σε τέτοια κόμματα δεν είναι αυτό που λένε.

Είναι αυτό που αποκαλύπτουν όταν νιώσουν ότι απειλείται ο έλεγχός τους.

Και η υπόθεση Κυριάκου Σάββα δεν είναι ένα «εσωκομματικό θέμα». Είναι μια προειδοποίηση για το πώς λειτουργούν μηχανισμοί που ζητούν ολοένα περισσότερη δύναμη, ενώ την ίδια στιγμή δεν αντέχουν ούτε τη διαφορετική φωνή μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Γι αυτό σκέψου πρωτού δώσεις την ψήφο σου ... σκέψου μήπως σε ξεγέλασαν;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους