Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το φθινόπωρο θα κυκλοφορήσει η νέα μου ποιητική συλλογή αυτή τη φορά από τις εκδόσεις Μονόκλ "Βιβλιοπωλείο-Εκδόσεις-Περιοδικό" Πρόκειται για συλλογή ποιημάτων κι όχι για ένα ενιαίο ποίημα.

Κι επειδή είμαι λοξή, στο τέλος έχω συμπεριλάβει ένα επιπλέον κεφάλαιο για το πώς κατέληξε η Σάρα από το προηγούμενο βιβλίο μου, τη Μόρα (και επειδή κάποιοι μου το ζητήσατε). Ο τίτλος του βιβλίου προέρχεται από ομότιτλο ερωτικό ποίημα της συλλογής, παρότι η συλλογή δεν είναι κατά βάση ερωτική.

Είναι μια περιπλάνηση στην πόλη, στην Κυψέλη, σε λεωφορεία, σε σπίτια γυναικών, στο Έρε, στον Άδη, σε ηφαίστεια, νεροχύτες, άβολες καρέκλες, στην Πατησίων, δάχτυλα σε αργαλειούς, σάβανα, ποιήματα, δάχτυλα που αγγίζουν γάτες, πολλές γάτες, και πλαστικά λουλούδια.

Είναι μια γυναίκα που άλλοτε τη φωνάζουν Αντιγόνη, Θηρεσία, Κασσιανή και άλλοτε Εύα Πάλμερ, Περσεφόνη. Μητέρα.

Λίγα ποιήματα, ήσυχα, υποδόρια, επικίνδυνα.

Και πολλή μήτρα, γιατί πιστεύω στη δημιουργία με κάθε κόστος, στην υπεράσπιση της ζωής πάση θυσία. Η Γάτα του Όσκαρ Ουάιλντ, όσο κι αν αγαπά τον γραφιά της, λειτουργεί αντιστικτικά απέναντι στον αισθητισμό του κυρίου της, καθώς δεν την ενδιαφέρει καθόλου να γίνει η ίδια «τέχνη». Και αυτό ταιριάζει παράδοξα πολύ με τον ίδιο τον ουαλντικό κόσμο, γιατί κάτω από τον αισθητισμό του υπάρχει πάντα η κατάρρευση της περσόνας.

Και μια γάτα ξέρει καλά... να γκρεμίζει μεταξένια.

Ευχαριστώ πολύ τον Αντώνης Τσόκος για την εμπιστοσύνη, τη συνεργασία, τη φιλία του.

Και ευχαριστώ πάντα τον υπέροχο, μοναδικό, εκπληκτικά ταλαντούχο George Kastanakis για το εξώφυλλο που δημιούργησε για άλλη μια φορά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους