Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα παρουσιάζεται στο κοινό, η 9η Συμφωνία, το κορυφαίο επίτευγμα του Μπετόβεν.

Σήμερα συμπληρώνονται 202 χρόνια από τότε που η ενάτη και τελευταία συμφωνία του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γνωστή και ως Χορωδιακή, κάνει το ντεμπούτο της στο Theatre am Kärntnertor της Βιέννης.

Ο διάσημος συνθέτης, αν και έχει χάσει την ακοή του εδώ και χρόνια διευθύνει ο ίδιος την πρώτη παρουσίαση της 9ης Συμφωνίας, ένα έργο που θεωρείται πλέον από τα σπουδαιότερα μουσικά αριστουργήματα που γράφτηκαν ποτέ. Ο Μπετόβεν σε ηλικία 54 ετών (και έχοντας ξεκινήσει να συνθέτει από περίπου 10 ετών) έχει ήδη καθιερωθεί ως ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες της εποχής του παρόλο που έχει χάσει σχεδόν εντελώς την ακοή του.

Κατά την παρουσίαση της Ενάτης Συμφωνίας ο Μπετόβεν χρησιμοποίησε τη μεγαλύτερη ορχήστρα μέχρι τότε ενώ πρωτοποριακή για την εποχή ήταν η χρήση και φωνητικών εκτός από τα όργανα. Ο Μπετόβεν επέλεξε τότε δύο νεαρές τραγουδίστριες, τη 18χρονη Henriette Sontag και την 20χρονη Caroline Unger, για τα σοπράνο και άλτο μέρη της σύνθεσης. Ο Μπετόβεν στάθηκε ο ίδιος στη σκηνή και φάνηκε να διευθύνει την ορχήστρα αν και στην πραγματικότητα μαέστρος ήταν o Michael Umlauf και η παρουσία του μεγάλου συνθέτη ήταν καθαρά τιμητική.

Μάλιστα στο τέλος ο Μπετόβεν μην μπορώντας να ακούσει το χειροκρότημα του κοινού συνέχισε να διευθύνει και μόνο όταν η contralto Caroline Unger τον έστρεψε προς το εκστασιασμένο ακροατήριο που τον καταχειροκροτούσε, μπόρεσε να αντιληφθεί την απήχηση του έργου του.

Οι κριτικοί θεωρούν την 9η Συμφωνία ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα του Μπετόβεν και ένα από τα σπουδαιότερα μουσικά κομμάτια εν γένει.

Το τμήμα «Ode to Joy» («Ωδή στη Χαρά») αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μελωδίες όλων των εποχών.

Έχει ερμηνευτεί σχεδόν με κάθε τρόπο που μπορεί κανείς να φανταστεί και έχει χρησιμοποιηθεί ως επίσημος ή ανεπίσημος ύμνος από μία τεράστια γκάμα περιπτώσεων, όπως από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, την Πολιτιστική Επανάσταση στην Κίνα ενώ το ακούμε σε πολλές ταινίες του κινηματογράφου, διαφημίσεις αλλά και τα… ποδοσφαιρικά γήπεδα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους