Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παρασκευή, 08 Μαΐου 2026 Νηστεία - Επιτρέπεται το λάδι και ο οίνος ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος και Ευαγγελιστής (Σύναξις της αγίας κόνεως της εκπορευομένης εκ του τάφου του Ιωάννου του Θεολόγου) Όσιος Αρσένιος ο Μέγας Όσιος Μήλης ο Υμνωδός Άγιοι Στρατιώτες οι Μάρτυρες Ανάμνηση Θαύματος της Υπεραγίας Θεοτόκου στην πόλη Κασσιόπη Αγία Αυγουστίνη η Μάρτυρας, η εν Βυζαντίω Όσιος Αρσένιος Βαρνακοβίτης Όσιος Αρσένιος του Νόβγκοροντ, ο διά Χριστόν σαλός Όσιος Αρσένιος ο εν τη Λαύρα του Κιέβου ασκήσας Όσιος Κασσιανός ο Έγκλειστος Άγιος Ελλάδιος Επίσκοπος Ωξέρρης Άγιος Διονύσιος ο Ιερομάρτυρας Όσιοι Ζωσιμάς και Ανδριανός Σύναξη της Παναγίας της Κασσωπίτρας στην Κέρκυρα Σύναξη της Παναγίας της Κασσωπίτρας στην Άρτα ΑΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ (Σύναξις της αγίας κόνεως της εκπορευομένης εκ του τάφου του Ιωάννου του Θεολόγου) (6 - 106) Οὐ βρῶσιν, ἀλλὰ ῥῶσιν ἀνθρώποις νέμει Τὸ τοῦ τάφου σου μάννα, μύστα Κυρίου.

Ὀγδοάτῃ τελέουσι ῥοδισμὸν βροντογόνοιο. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο αγαπημένος μαθητής του Κυρίου, «ὁ ἐπιπεσῶν ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ», είναι εκείνος που έγραψε το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, αλλά και τις τρεις Καθολικές Επιστολές, που φέρουν το όνομά του.

Η μνήμη του Αποστόλου Ιωάννου εορτάζεται στις 26 Σεπτεμβρίου.

Η σημερινή εορτή συνδέεται με την ανάδυση θαυματουργικής κόνεως (σκόνης) από τον τάφο του Ευαγγελιστού, μέσω της θαυματουργικής επενέργειας του Αγίου Πνεύματος, που οι ντόπιοι την αποκαλούσαν «επίγειο μάνα». Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, αφού, ύστερα από θείο φωτισμό, προέβλεψε ότι επρόκειτο να μεταστεί από την παρούσα ζωή στην αιώνια και ατελεύτητη, παρέλαβε τους μαθητές του και βγήκε έξω από την Έφεσο.

Εκεί σε ένα σημείο υπέδειξε να ανοιγεί τάφος.

Μόλις έγινε αυτό, μπήκε μέσα ζωντανός και κοιμήθηκε με ειρήνη.

Ο τάφος αυτός εφεξής έγινε πηγή ιαμάτων. Η Σύναξη του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου, ετελείτο στον περιφανή ναό του, ο οποίος βρισκόταν στον τόπο που ονομάζεται Έβδομον, στο σημερινό Μακροχώρι Κωνσταντινουπόλεως.

Για το ναό αυτό στον Έβδομον, που υπήρχε κατά τα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ., γνωρίζουμε σχετικά από τον Σωκράτη τον Σχολαστικό.

Κατά τον 9ο αιώνα μ.Χ. ο ναός του Θεολόγου ήταν καταβεβλημένος, ίσως εξαιτίας σεισμών ή καιρικών επηρειών και γι' αυτό ανήγειρε αυτόν εκ βάθρων ο αυτοκράτορας Βασίλειος ο Μακεδών.

Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε, την φράση που συνεχώς έλεγε στους μαθητές του ο Απόστολος Ιωάννης: «Τεκνια, αγαπατε αλληλους» (Ιωαν. ιγ΄ 34), που σημαίνει, παιδιά μου, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο.

Και όταν οι μαθητές του ρώτησαν γιατί συνεχώς τους λέει την ίδια φράση, αυτός απάντησε «διότι είναι εντολή του Κυρίου, και όταν αυτό μόνο γίνεται, αρκεί». Πατρὸς παρέστης ἠγαπημένῳ Λόγῳ, Πάντων μαθητῶν Ἠγαπημένε πλέον.

Πρός γε Θεὸν μετέβη βροντῆς παῖς εἰκάδι ἕκτῃ.

Αρκετοί είχαν την άποψη ότι ο Ιωάννης δεν πέθανε, αλλά μετατέθηκε στην άλλη ζωή, όπως ο Ενώχ και ο Ηλίας.

Αφορμή γι' αυτή την άποψη έδωσε το γνωστό ευαγγελικό χωρίο, Ιωάννου κα’ 22. Όμως, ο αμέσως επόμενος στίχος κα' 23 διευκρινίζει τα πράγματα.

Η παράδοση που ασπάσθηκε η Εκκλησία μας είναι η έξης: Ο Ιωάννης σε βαθειά γεράματα πέθανε στην Έφεσο και τάφηκε έξω απ' αυτή.

Αλλά μετά από μερικές ήμερες, όταν οι μαθητές του επισκέφθηκαν τον τάφο, βρήκαν αυτόν κενό. Η Εκκλησία μας, λοιπόν, δέχεται ότι στον αγαπημένο μαθητή του Κυρίου συνέβη ότι και με την Παναγία μητέρα Του.

Δηλαδή, ο Ιωάννης ναι μεν πέθανε και ετάφη, αλλά μετά τρεις ημέρες αναστήθηκε και μετέστη στην αιώνια ζωή, για την οποία ο ίδιος, να τί λέει σχετικά: «Ὁ ἔχων τὸν υἱὸν ἔχει τὴν ζωήν, ὁ μὴ ἔχων τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει» (Α' επιστολή Ιωάννου, ε' 12). Εκείνος, δηλαδή, που είναι ενωμένος μέσω της πίστης με το Χριστό και τον έχει δικό του, έχει την αληθινή και αιώνια ζωή.

Εκείνος, όμως, που δεν έχει τον Υιό του Θεού, να έχει υπ’ όψιν του πως δεν έχει και την αληθινή και αιώνια ζωή.

Σήμερα, στην ημέρα μνήμης του ευαγγελιστή Ιωάννη, θυμόμαστε τρία κύρια χαρακτηριστικά του μαθητή του Χριστού: την ικανότητα να ακούει, να στοχάζεται και να αγαπάει ανιδιοτελώς.

Μιλώντας για τους αγίους, συχνά δίνουμε προσοχή στην εγγύτητά τους με το ευαγγελικό ιδεώδες.

Αλλά η ζωή του αποστόλου Ιωάννη του Θεολόγου, που έλαβε τον τίτλο «Απόστολος της αγάπης», έγινε το πιο εύγλωττο Ευαγγέλιο για τους συγχρόνους του.

Όλα όσα έλεγε και έκανε ήταν μια πειστική κήρυξη της χριστιανικής Αλήθειας.

Έμαθε τα κύρια χαρακτηριστικά του αληθινού μαθητή του Χριστού: ήξερε να ακούει, να θεωρεί και να αγαπά.

Ακούων και θεωρών Η πορεία του αποστόλου Ιωάννη ξεκίνησε με την ακρόαση.

Ακούγοντας την κλήση του Σωτήρα στην ακτή της λίμνης Γεννησαρέτ, άφησε αμέσως την αλιεία και μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο ακολούθησε τον Θεϊκό Διδάσκαλο.

Άκουγε κάθε Του λέξη, κάθε Του διδασκαλία, κάθε Του παραβολή.

Στην ομιλία του Χριστού δεν υπήρχε τίποτα ασήμαντο γι' αυτόν.

Εμπιστευόταν πλήρως σε Αυτόν και χωρίς ίχνος αμφιβολίας πίστευε ότι Αυτός ήταν ο υποσχεμένος Μεσσίας.

Για αυτήν την πίστη και την καθαρότητα της καρδιάς, ο Κύριος τον έκανε όχι μόνο ακροατή, αλλά και θεατή της Δόξας Του.

Μαζί με τον Πέτρο και τον Ιάκωβο, ο Ιωάννης έγινε μάρτυρας της θαυμαστής Μεταμόρφωσης στο όρος Θαβώρ.

Ήταν κοντά στον Διδάσκαλο κατά την μοναχική Του προσευχή στον Κήπο της Γεθσημανής, λίγα λεπτά πριν από τη σύλληψη.

Τέλος, αυτός, ο αγαπημένος μαθητής, στο Μυστικό Δείπνο αναπαυόταν στο στήθος του Σωτήρα, ακούγοντας με ιδιαίτερη προσοχή την τελευταία εντολή για τη Θεία Κοινωνία και μέχρι το τέλος δεν πίστευε ότι ένας από τους αποστόλους θα γινόταν προδότης.

Κήρυκας της Θείας Αγάπης Αλλά το κύριο χαρακτηριστικό του πρώτου θεολόγου, φυσικά, ήταν η αγάπη.

Είναι αδύνατο να είσαι χριστιανός, και ακόμη περισσότερο θεολόγος, χωρίς να μπορείς να αγαπάς.

Ακούγοντας τον Λόγο του Κυρίου, ο αληθινά πιστός άνθρωπος πάντα γεμίζει την ψυχή του με αγάπη. «Ο Θεός είναι αγάπη, και ο μένων εν τη αγάπη, εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (1 Ιω. 4:16) – αυτή η ακριβής περιγραφή της κύριας ιδιότητας του Θεού ανήκει στην πένα του αποστόλου Ιωάννη.

Η δική του αγάπη προς τον Χριστό έγινε τόσο τέλεια, που δεν φοβήθηκε τις διώξεις και ήταν ο μόνος από τους αποστόλους που στάθηκε δίπλα στον σταυρωμένο Διδάσκαλο.

Σε απάντηση σε αυτήν την απεριόριστη αφοσίωση, ο Σωτήρας τον ανταμείβει πλουσιοπάροχα, εμπιστευόμενος του την φροντίδα της θλιμμένης Μητέρας Του.

Όλη η περαιτέρω ευαγγελική κήρυξη του αποστόλου Ιωάννη βασίστηκε στην αγάπη προς τον Θεό και τον άνθρωπο, όποιος κι αν ήταν: άγιος δίκαιος ή πεσμένος αμαρτωλός.

Στην καρδιά του υπήρχε χώρος για κάθε άνθρωπο που χρειαζόταν βοήθεια και καθοδήγηση.

Για τον απόστολο ήταν πολύτιμη κάθε ανθρώπινη ψυχή. Ο Άγιος Κλήμης Αλεξανδρείας διηγείται πώς κάποτε ο απόστολος έφερε στην πίστη έναν νεαρό και τον ανέθεσε στον τοπικό επίσκοπο.

Αλλά ο αρχιερέας αντιμετώπισε την ανάθεση με αμέλεια, και ο νεαρός έγινε μέθυσος, κλέφτης και αρχηγός συμμορίας ληστών.

Όταν ο Θεολόγος επέστρεψε, πήγε να αναζητήσει τον χαμένο.

Βρίσκοντας στα βουνά το λημέρι των ληστών, είδε τον νεαρό, ο οποίος, αναγνωρίζοντας τον δάσκαλο, άρχισε να τρέχει.

Παρά τα γηρατειά του, ο Ιωάννης έτρεξε πίσω του φωνάζοντας: «Γιε μου! Γιατί τρέχεις μακριά από μένα, τον πατέρα σου; Μην απελπίζεσαι, υπάρχει ακόμα ελπίδα για σωτηρία.

Θα απαντήσω για σένα στον Χριστό!» Αυτά τα λόγια αγάπης βρήκαν απήχηση στην ψυχή του πεσμένου αμαρτωλού.

Ο νεαρός σταμάτησε και έπεσε στα πόδια του αποστόλου με μετάνοια, και εκείνος με πατρική αγάπη τον έφερε πίσω στην Εκκλησία, «χαίροντας που βρήκε το χαμένο πρόβατο». Εξαντλούμενη αρετή και η απάντησή μας Δυστυχώς, σήμερα η αγάπη έχει γίνει μια εξαντλούμενη αρετή.

Υπό αυτήν κατανοούν πολλά, αλλά όχι αυτό που εννοούσε ο Χριστός και ο πιστός Του μαθητής.

Υπό την αγάπη εννοούν έντονα συναισθήματα, ερωτική έλξη ή μόνο σαρκική επιθυμία.

Αλλά αυτό είναι μάλλον υποκατάστατο, και όχι αγάπη με την αληθινή έννοια της λέξης.

Σε τι συνίσταται η αληθινή αγάπη; «Μεγαλύτερη αγάπη δεν έχει κανείς από αυτήν, να βάλει την ψυχή του για τους φίλους του» (Ιω. 15:13), – μας μεταφέρει τα λόγια του Χριστού ο απόστολος Ιωάννης.

Δεν καλεί όλους να πεθάνουν απαραίτητα για τη σωτηρία των άλλων.

Αλλά μας διδάσκει να αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον με συμπόνια, θυσιάζοντας χρόνο, δυνάμεις και προσωπική άνεση για την ενεργή βοήθεια στους πλησίον.

Ας προσπαθήσουμε πάντα να ακολουθούμε αυτήν την εντολή.

Να πλησιάσουμε τον Θεό και να φέρουμε άλλους σε Αυτόν μπορούμε μόνο όταν μάθουμε να αγαπάμε.

Να αγαπάμε τόσο ανιδιοτελώς, όπως αγαπούσε ο απόστολος Ιωάννης και όπως μας διέταξε ο Χριστός, λέγοντας: «Από αυτό θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές Μου, αν έχετε αγάπη μεταξύ σας» (Ιω. 13:35). Λειτουργικά κείμενα Ἀπολυτίκιον Ἦχος β’. Ἀπόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπηπημένε, ἐπιτάχυνον, ῥῦσαι λαὸν ἀναπολόγητον, δέχεταί σε προσπίπτοντα, ὁ ἐπιπεσόντα τῷ στήθει καταδεξάμενος· ὃν ἱκέτευε, Θεολόγε, καὶ ἐπίμονον νέφος ἐθνῶν διασκεδάσαι, αἰτούμενος ἡμῖν εἰρήνην, καὶ τὸ μέγα ἔλεος. Κοντάκιον Ἦχος β’. Τὰ μεγαλεῖά σου Παρθένε τὶς διηγήσεται; βρύεις γὰρ θαύματα, καὶ πηγάζεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, ὡς θεολόγος καὶ φίλος Χριστοῦ.

Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα) Ἦχος β’. Ἀπόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπηπημένε, ἐπιτάχυνον, ῥῦσαι λαὸν ἀναπολόγητον, δέχεταί σε προσπίπτοντα, ὁ ἐπιπεσόντα τῷ στήθει καταδεξάμενος· ὃν ἱκέτευε, Θεολόγε, καὶ ἐπίμονον νέφος ἐθνῶν διασκεδάσαι, αἰτούμενος ἡμῖν εἰρήνην, καὶ τὸ μέγα ἔλεος. Κοντάκιον Ἦχος β’. Αὐτόμελον.

Τὰ μεγαλεῖά σου Παρθένε, τὶς διηγήσεται; βρύεις γὰρ θαύματα, καὶ πηγάζεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, ὡς θεολόγος καὶ φίλος Χριστοῦ. Ὁ Οἶκος Ὕψη οὐράνια ἐκμανθάνειν, καὶ θαλάσσης τὰ βάθη ἔρευναν, τολμηρὸν ὑπάρχει καὶ ἀκατάληπτον, ὥσπερ οὖν ἄστρα ἑξαριθμῆσαι, καὶ παράλιον ψάμμον οὐκ ἔστιν ὅλως, οὕτως οὔτε τὰ τοῦ Θεολόγου εἰπεῖν ἱκανόν, τοσούτοις αὐτὸν στεφάνοις ὁ Χριστός, ὃν ἠγάπησεν ἔστεψεν! οὗ τῷ στήθει ἀνέπεσε, καὶ ἐν τῷ μυστικῷ δείπνῳ συνειστιάθη, ὡς Θεολόγος καὶ φίλος Χριστοῦ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους