Από τις Πολιτείες των ΗΠΑ που έχω επισκεφτεί μέχρι στιγμής (Massachusetts, New York, Virginia, Maryland, California, μπορούμε να βάλουμε εδώ και την Washington DC), μέχρι στιγμής η California με...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πιο οργανωμένο, πιο κυριλέ, τριγυρισμένο από πολύ περισσότερο πράσινο (δάση, βουνά, λίμνες) και πιο ασφαλές.

Όποιος αγαπάει τη φύση, θα γοητευτεί από το βόρειο τμήμα της Καλιφόρνια.

Εκεί είναι όλη συγκεντρωμένη.

Βασική φιλοσοφία του συγκεκριμένου ταξιδιού ήταν να μην προγραμματίσω τίποτα εκ των προτέρων.

Να αφήσω τη ''μοίρα'' να με καθοδηγήσει στα μέρη που εν τέλει θα επισκεφτώ.

Είχα κατά νου τοποθεσίες της California που θα ήθελα να δω αλλά άφησα να με παρασύρει το κύμα.

Κάποιες τις επισκέφτηκα, κάποιες άλλες όχι.

Παρότι στο San Francisco είχα αποφασίσει να μείνω λιγότερες μέρες από το Los Angeles, κατέληξα να επενδύσω τον λιγοστό χρόνο μου περισσότερο σε εξορμήσεις στη φύση, όπως στο Yosemite National Park και στο Muir Woods, παρά στην εξερεύνηση της πόλης καθ' αυτής.

Δεν περπάτησα πολύ στο κέντρο του San Francisco.

Επισκέφτηκα όμως κάποιες παραλίες κοντά στο βουνό Tamalpais (π.χ. στην Stinson Beach), το όμορφο Sausalito, το Fisherman's Wharf και αρκετά σημεία της Silicon Valley.

Δεν πρόλαβα να πάω καθόλου στα δυτικά, στη Sunset District που μου είπαν ότι είναι επίσης πολύ όμορφα.

Η επιλογή της κάθε τοποθεσίας ήταν αρκετά αυθόρμητη.

Όποιο μέρος ήταν διαθέσιμο τη στιγμή που το ήθελα, σε αυτό πήγαινα.

Κάπως έτσι βρέθηκα με το καλημέρα στο πάρκο Yosemite (το πρόφερα πάντα Γιόσεμαιτ αλλά τελικά προφέρεται Γιοσέμιτι). Το επισκέφτηκα σε μια ημερήσια εκδρομή την αμέσως επόμενη μέρα που έφτασα στο San Francisco.

Πρόκειται για ένα τεράστιο εθνικό πάρκο, καταπράσινο με καταρράκτες και ήταν βάλσαμο για την ψυχή.

Εκείνο που δεν γνώριζα και που δεν είχα σκεφτεί καν σαν ενδεχόμενο, ήταν το ότι θα συναντούσα χιόνια σε ορισμένα σημεία του, οπότε πήγα εντελώς απροετοίμαστος από άποψη ρουχισμού και πάλι καλά που υπήρχε μαγαζί για να αγοράσω ένα σκουφί.

Περπάτησα πολλά χιλιόμετρα εκείνη τη μέρα.

Τις επόμενες μέρες υπήρξα ακόμη πιο τυχερός.

Είχαν δει το ποστ για την άφιξή μου στο San Francisco δύο Έλληνες φίλοι στο facebook (δεν είχαμε συναντηθεί ποτέ πριν από κοντά) και θέλησαν να συναντηθούμε. Ο Dimitri Carapanos με γύρισε με το αμάξι του σε διάφορα σημεία κοντά στο βουνό Tamalpais, σε παραλίες, στο Sausalito και περπατήσαμε μαζί στα Muir Woods απολαμβάνοντας τα πανύψηλα redwoods. Η Christine Antonakopoulos μαζί με τον σύζυγό της με προσκάλεσαν για φαγητό στο σπίτι τους στη Silicon Valley και κάναμε πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις.

Ήταν όλοι τους ωραία παρέα και ιδίως σοβαρή παρέα.

Παρότι από άποψη φυσικής ομορφιάς με κέρδισε η βόρεια Καλιφόρνια, νομίζω ότι θα ταίριαζα πολύ περισσότερο στο Los Angeles.

Μέχρι στιγμής έχω ταξιδέψει σε 42 διαφορετικές χώρες.

Οι μόνες χώρες-πόλεις απ' αυτές στις οποίες θα μου άρεσε να ζήσω μόνιμα είναι η Ιαπωνία (οπουδήποτε), η Ιερουσαλήμ από Ισραήλ και προστέθηκε πλέον και το Los Angeles.

Μου άρεσε πολύ το vibe της πόλης και η πιο έκδηλη πολυπολιτισμικότητά της.

Ίσως να βοήθησε σε αυτό και η επιρροή από ταινίες.

Αφορμή για όλο αυτό το ταξίδι στην California ήταν ένα επιστημονικό συνέδριο στο οποίο ήμουν ομιλητής και το οποίο λάμβανε χώρα στο Los Angeles.

Ήθελα να συνδυάσω το συνέδριο με επισκέψεις σε διάφορα μουσεία του ενδιαφέροντός μου και βέβαια, με τουρισμό. Στο San Francisco έμεινα 5 μέρες αλλά στο Los Angeles είχα άλλες 13 μέρες (αν σκεφτεί κανείς ότι λίγο πριν ήμουν στην Ιαπωνία, πάλι έλειψα για παραπάνω από έναν μήνα). Όταν πρωτοέφτασα στην πόλη, σκεφτόμουν να μείνω λίγες μέρες εκεί για το συνέδριο και μετά να γυρίσω σε διάφορες άλλες πόλεις και περιοχές, π.χ. Santa Barbara, San Diego, Death Valley και επίσκεψη στο Las Vegas παραδίπλα.

Μαγεύτηκα όμως τόσο πολύ από το Los Angeles, που αποφάσισα να ξοδέψω εκεί όλες τις μέρες μου για να γυρίσω στις διάφορες γειτονιές του και να νιώσω περισσότερο κομμάτι αυτής της πόλης.

Μια βασική αρχή που προσπαθώ να ακολουθώ στα ταξίδια μου είναι να διαμένω και λίγο στις πιο κακόφημες γειτονιές τους για να βλέπω τι συμβαίνει και εκεί. Στο San Francisco έμενα στο Tenderloin και στο Los Angeles πέρασα από διάφορες γειτονιές, μένοντας αρχικά στη Skid Row και μετακινούμενος αργότερα στην πιο ασφαλή Koreatown και στο Beverly Hills. Στο Los Angeles κάθε γειτονιά είναι σαν ένας μικρός πλανήτης που εμπεριέχει κάτι διαφορετικό. Το Skid Row είναι κοντά στο Downtown και έχουν πολλούς άστεγους.

Το βράδυ είναι challenge να περπατάς μόνος σου εκεί πέρα.

Γενικότερα το Downtown (στο οποίο γινόταν το συνέδριο) και ιδίως το νότιο κομμάτι της πόλης είναι τα πιο επικίνδυνα.

Κυριαρχεί η κουλτούρα του ραπ/hip hop, των ναρκωτικών, των γκράφιτι, συμμορίες κ.λπ. Δεν έτυχε να πέσω σε κάποιο κραυγαλέο περιστατικό. Το Beverly Hills είναι η χλιδή και οι σπιταρόνες.

Είδα τα σπίτια πολλών ηθοποιών και τραγουδιστών αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να συναντήσω κανέναν.

Προσεγμένοι κήποι, δρόμοι γεμάτοι φοίνικες, ατμόσφαιρα που θυμίζει παραμύθι.

Όλα πανάκριβα, βέβαια. Το Hollywood είναι το κέντρο του κινηματογράφου, του θεάτρου, αλλά και της νυχτερινής διασκέδασης.

Τη νυχτερινή διασκέδαση ομολογώ ότι την είχα αλλιώς στο μυαλό μου.

Όταν άκουγα τη λέξη Los Angeles, φανταζόμουν ξέφρενους νυχτερινούς ρυθμούς, δρόμους γεμάτο κόσμο που διασκεδάζει.

Αλλά τελικά δεν ήταν έτσι.

Αν θες να δεις πολύ κόσμο το βράδυ πρέπει να είναι βράδυ Παρασκευής ή Σαββάτου και να πας Downtown, West Hollywood ή Santa Monica.

Όλα τα υπόλοιπα σημεία είναι νεκρά.

Ακόμη και αυτά τα τρία που αναφέρω, είναι αρκετά νεκρά στις υπόλοιπες μέρες.

Βγήκα ένα βράδυ Τετάρτης έξω στο Hollywood για να δω ζωή και ήμουν σχεδόν μόνος μου.

Υπάρχουν σημεία στα οποία κάθε βράδυ γίνονται ενδιαφέροντα events αλλά πρέπει να τα γνωρίζεις.

Έτσι τυχαία ανακάλυψα ότι γίνονταν νυχτερινές προβολές του Twin Peaks του David Lynch ή συναυλίες και προβολές ταινιών στο πολύ όμορφο νεκροταφείο Hollywood Forever. Η Koreatown όπως λέει και το όνομά της είναι ένα μέρος γεμάτο Κορεάτες (και Μεξικάνους) και σαν λάτρης της ανατολικής Ασίας πέρασα πολύ ωραία εκεί.

Μαζί με τη Santa Monica νομίζω ότι είναι τα καλύτερα σημεία για να διαμείνει κανείς σε επίσκεψή του στο Los Angeles. Η Koreatown είναι κοντά σε όλα.

Ασφαλές μέρος και με ωραίο vibe.

Παντού τριγύρω μεξικανικά και κορεατικά εστιατόρια.

Και κυρίως, όμορφες Κορεάτισσες.

Πολύ ωραία εμπειρία το spa.

Είχαν spa ανατολικοασιατικού στιλ, όπου δηλαδή πρέπει να είσαι εντελώς γυμνός μέσα αλλά με μια μικρή διαφορά.

Όταν πήγα σε ανάλογα spa στην Ιαπωνία (στην Κορέα δεν έτυχε να επισκεφτώ), ήταν χωριστά οι άντρες από τις γυναίκες. Στην Koreatown είχε και μεικτά (άντρες και γυναίκες μαζί) και επισκέφτηκα ένα για την εμπειρία.

Πολύ ωραία ήταν.

Ήμασταν όλοι γυμνοί και γυμνές και προσποιούμασταν ότι απολαμβάναμε μόνο τις ευεργετικές επιδράσεις του θερμού (σε κρύα πράγματα δεν μπαίνω). Αχ, Κορεάτισσες... Μαζί με τις Ιαπωνέζες είναι πάντα μαγευτικές γυναίκες.

Πέρα από την Koreatown, το Los Angeles έχει και ιαπωνικές συνοικίες, όπως το Little Tokyo, η Torrance και η Gardena, όπου εκεί γίνεται χαμός από Ιάπωνες, καθώς και κινεζικές συνοικίες ή συνοικίες με πολλούς Κινέζους όπως η Chinatown αλλά και η Pasadena με την Altadena.

Στις τελευταίες βρήκα πολύ καλά κινεζικά εστιατόρια. Η Pasadena είναι απ' τις πιο όμορφες γειτονιές αλλά αρκετά απομακρυσμένη.

Ήθελα αρχικώς να μείνω σε κάποια ιαπωνική συνοικία (για ευνόητους λόγους) αλλά δεν βόλευαν γεωγραφικά.

Τις επισκέφτηκα απλώς για την εμπειρία.

Είδα τόσο πολλές Κορεάτισσες και Ιαπωνέζες στο LA, όπου νομίζω ότι είναι πολύ πιο εύκολο να κάνει κανείς σχέση με μια τέτοια κοπέλα αν ζει εκεί, παρά αν ζει στην Κορέα και στην Ιαπωνία.

Στις τελευταίες, οι κοπέλες, λόγω των οικογενειών ή των παραδόσεών τους, είναι πιο κλειστές. Στο LA είναι πολύ πιο ανοιχτές λόγω της πολυπολιτισμικότητας.

Πολύ επικίνδυνη πόλη για να καταλήξει παντρεμένος κάποιος που αγαπά τους ασιατικούς πληθυσμούς.

Από φαγητό βρίσκεις τα πάντα και φρόντισα να δοκιμάσω πολλά διαφορετικά.

Αποκάλυψη ήταν η Oaxacan κουζίνα, που πήρε το όνομά της από πόλη του νότιου Μεξικού.

Δοκίμασα σαλάτα από κάκτους και κάτι περίεργες σάλτσες mole που βγαίνουν σε διαφορετικά χρώματα.

Δεν έχω ιδέα τι έφαγα και δεν θέλω να το ψάξω, αλλά ήταν νόστιμα.

Πολύ ωραία ήταν και η εμπειρία από ένα εστιατόριο με κουζίνα από το Ελ Σαλβαδόρ. Λεγόταν La Pupusa.

Ωραίο φαγητό με κάτι πουγκάκια γεμιστά με τυρί και καλαμπόκι.

Αν επισκεφτεί κανείς το Los Angeles να δοκιμάσει και παγωτό από το Afters και από το McConnell's. Το δεύτερο είναι πολύ ωραίο από άποψη γεύσης και φτιαγμένο με καλά υλικά.

Το πρώτο από γεύση δεν λέει κάτι ιδιαίτερο αλλά σου ρίχνουν από πάνω ζελεδάκια (gummy bears) και χαρίζουν στο παγωτό πολύ ωραία υφή.

Στην τεχνολογία έχω ήδη αναφερθεί.

Παντού στα πεζοδρόμια βλέπεις ρομπότ διανομείς να μεταφέρουν φαγητό ή ψώνια σε σπίτια ατόμων ενώ ξεχωρίζουν τα Waymo, ρομπότ-ταξί, αμάξια που κινούνται μόνα τους χωρίς οδηγό και σε μεταφέρουν σε διάφορες τοποθεσίες.

Το μεγαλύτερο ατού είναι ότι μπορείς να βάλεις μουσική της επιλογής σου και αυτό το κάνει πιο διασκεδαστικό.

Νιώθεις σαν να είσαι σε στοιχειωμένο όχημα, με οδηγό φάντασμα.

Με δυσκόλεψε ωστόσο το να μπορέσω να καλέσω Waymo, γιατί για κάποιον εντελώς αλλόκοτο λόγο έχουν την εφαρμογή τους προσβάσιμη μόνο σε όσους ζουν στις ΗΠΑ.

Έχοντας λογαριασμό από Ελλάδα για να κατεβάζω εφαρμογές, π.χ. PlayStore, μου έλεγε ότι η εφαρμογή Waymo δεν είναι διαθέσιμη για κατέβασμα.

Έπρεπε να βάλω VPN για να μπορέσω να την κατεβάσω.

Μετά είναι εύκολη στη χρήση.

Δεν βγάζει νόημα πάντως.

Η λογική θα ήταν να μπορούν οι τουρίστες να κατεβάσουν την εφαρμογή για να δοκιμάζουν αυτή την εμπειρία.

Αν έπρεπε να απαριθμήσω κάποια αρνητικά της California, θα ήταν τα εξής: α) Πανάκριβα όλα.

Είμαι άτομο που τρώει ένα κύριο γεύμα την ημέρα.

Μπορώ να βγάλω όλη μέρα με ένα γεύμα (πρωινό ή μεσημεριανό ή βραδινό) ενώ αν φάω και δεύτερη φορά θα είναι πάντα κάτι τύπου γλυκό, παγωτό, σαλάτα κ.λπ. Ε λοιπόν, με εξαίρεση τα street food (κάτι McDonald ή burritos κ.λπ.) που τα βρίσκεις με 13-20 δολάρια, όλα τα υπόλοιπα είναι ακριβά.

Για ένα γεύμα την ημέρα, ξόδευα από 50 έως 100 δολάρια.

Τις φορές που έπαιρνα και παγωτό ή κάτι άλλο για να δοκιμάσω, έφτανα μέχρι και 150 δολάρια τη μέρα μόνο για φαγητό.

Ό,τι και να αγοράσεις, είναι ακριβό (για τα δεδομένα Ελλάδας). Οι μισθοί είναι πολύ υψηλοί και ιδίως αν δεν έχεις οικογένεια, η California είναι ένα πολύ ωραίο μέρος για να βγάλεις λεφτά.

Κάθεσαι εργάζεσαι 2-3 χρόνια κάνοντας 2-3 δουλειές, και μετά είσαι άνετος για πολλά συνεχόμενα χρόνια.

Αν έχεις οικογένεια, τότε και οι μισθοί της California δεν είναι συχνά επαρκείς. β) Είναι μέρος στο οποίο σε διευκολύνει πολύ το αμάξι.

Έχω δίπλωμα αλλά έχω παρατήσει την οδήγηση εδώ και καιρό γιατί διαπίστωσα ότι είμαι επικίνδυνος οδηγός και δεν θέλω να πάρω κανέναν στον λαιμό μου.

Δεν μου άρεσε και ποτέ η οδήγηση, αλλά την παράτησα από αίσθημα ευθύνης προς τους συμπολίτες μου.

Για να πάρω αμάξι θα πρέπει να γίνει κάτι πολύ επείγον.

Οπότε στα ταξίδια μου μετακινούμαι πάντα με πόδια, λεωφορεία, τρένα ή uber.

Οι συγκοινωνίες στο San Francisco δεν είναι άσχημες αλλά στο LA σε κουράζουν πολύ.

Έχει πολύ συχνή συγκοινωνία, με λεωφορεία να περνούν ανά 5-7 λεπτά αλλά είναι τόσο μεγάλες οι διαδρομές που χάνεις πολύ χρόνο.

Για να φτάσω στην Santa Monica από την Koreatown, η διαδρομή διαρκεί 2 ώρες.

Πόσο μάλλον όταν πήγα μέχρι το Malibu, ακόμη πιο πέρα.

Για την Pasadena και Altadena επίσης κάνα 2ωρο ενώ για να πας στη Venice ή στο Hollywood, ήθελε 45 λεπτά.

Έχασα αρκετό χρόνο με τις μετακινήσεις αλλά από την άλλη, είδα και αρκετές γειτονιές.

Με αμάξι κερδίζεις πολύ περισσότερο χρόνο. γ) Λένε ότι έχει μεγάλη εγκληματικότητα και το πιστεύω, αν και δεν είδα τίποτα προσωπικά στις μέρες που έμεινα εκεί.

Πάνω κάτω αυτά είχα να καταθέσω απ' το ταξίδι μου.

Ήταν ένας πολύ ωραίος μήνας με Ιαπωνία και California και παρότι και για τα δύο ταξίδια έφυγαν πολλές χιλιάδες ευρώ, δεν το μετανιώνω.

Πέρασα υπέροχα και ήταν ένα πολύ ωραίο διάλειμμα αποτοξίνωσης από την πάντα τοξική επικαιρότητα.

Είχα αποφασίσει να μην ασχοληθώ καθόλου με τον σχολιασμό της επικαιρότητας όσο θα βρισκόμουν εκεί, και έκανα πολύ καλά γιατί ξεκουράστηκα.

Ακόμη δεν έχω όρεξη να ασχοληθώ με τα υπόλοιπα γήινα.

Στενοχωριέμαι που επέστρεψα Ελλάδα αλλά υπάρχουν αρκετές υποχρεώσεις εδώ και υπάρχουν και πολλά άτομα που αγαπώ και που θέλω να είμαι κοντά τους.

Η επαφή μου με την Ιαπωνία σίγουρα δεν έχει τελειώσει και θα τα ξαναλέμε αρκετά συχνά.

Νιώθω όμως ότι και η επαφή μου με την California επίσης δεν έχει τελειώσει.

Κάτι μου λέει ότι θα ξανασυναντηθούν οι δρόμοι μας.

Δεν ξέρω για ποιον λόγο, αλλά ανυπομονώ. Υ.Γ. Αναφορικά με τα ταξίδια που διοργανώνω, για το 2027 έχω ήδη πει ότι προσπαθώ να φτιάξω ταξιδάκι σε Αργεντινή και Νότιο Πόλο.

Αν όλα πάνε καλά και ζούμε ακόμη, για το 2028, άνοιξη προς καλοκαιράκι, μου μπήκε η ιδέα για ένα ταξίδι στη φύση των ΗΠΑ, που θα συνδυάζει πολλές διαφορετικές πολιτείες, αλλά με έμφαση σε φαράγγια, δάση και βουνά.

Συγκεκριμένα, σκέφτομαι για συνδυασμό από California, Nevada, Arizona, Utah, Colorado, Wyoming και κλείσιμο με Montana.

Θα ξεκινήσουμε από California για τη Death Valley (που δεν πρόλαβα να τη δω). Μετά περνάμε στη Nevada για Las Vegas (να ελαφρύνουμε λίγο τις τσέπες μας στα καζίνο) και από εκεί Arizona για Grand Canyon και Antelope Canyon, έπειτα Utah για Zion, Bryze, Arches, Goblin Valley κ.λπ., από εκεί στο Colorado για Rocky Mountain και μετά Wyoming για Grand Teton και κυρίως για το highlight όλου του ταξιδιού που θέλω να το εξερευνήσουμε πολύ, το Yellowstone.

Από το Wyoming θα περάσουμε στην Montana για να δούμε κι εκεί το δικό της πιο άγριο κομμάτι του Yellowstone και το Mammoth Hot Springs.

Το λέω από τώρα για να προετοιμάζονται όσοι θα θέλουν να έρθουν.

Θα διαρκέσει κάπου 15-20 μέρες και υπολογίζω να μας βγει κάπου στα 5000-6000 ευρώ (θα μένουμε και σε σκηνές κάποια βράδια, οπότε θα γλιτώσουμε λεφτά από ξενοδοχεία). Και εις άλλα με υγεία και διάθεση για περιπέτεια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους