Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τετάρτη 6 Μάϊου 2026 ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΡΑΝΤΖΗΣ 4-2-1925 -31-1-2025 Απόσπασμα από τις σελίδες της τοπικής Εφημερίδας «ΒΑΤΙΚΑ»στο φύλλο 439 Φεβρουάριος –Μαρτιος 2025 Γιάννης Δημητρίου Καραντζής (φωτογραφία) “Ήρωες χωρίς δοξολογίες” Ένας Ήρωας που έζησε μαζί μας στην Νεάπολη τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του χωρίς να ζητήσει ποτέ να αναγνωριστεί να επαινεθεί για τον ίδιο και την οικογένεια του η γενναιότητα τους . Ήταν αρχές του 1954 , Σάββατο βράδυ , έβλεπα την μάνα μου ανήσυχη να πηγαινοέρχεται σε όλα τα δωμάτια του σπιτιού μας στον Πειραιά .Κάποια στιγμή τη ρώτησα , “Ρε μάνα τι τρέχει” . Εκείνη αρχικά δεν ήθελε να μου πει . Όμως μετά από επιμονή και πίεση αναγκάστηκε να μου πει τι συμβαίνει . Κάποιος φίλος του πατέρα σου από το στρατό του πρότεινε να παραχωρήσει το «Σειρήνα » για να βοηθήσει με τη συμμετοχή του στον αγώνα για την ελευθερία της Κύπρου . Το δίλημμα ήταν μεγάλο . Για τον πατέρα μου ήταν ο μοναδικός πόρος ζωής της οικογένειας του’ Ήταν αναποφάσιστος μα αυτό δεν κράτησε πολύ . Τα πατριωτικά του αισθήματα και συγχρόνως ο δικός μας νεανικός ενθουσιασμός και η δήλωση μου ότι θα συμμετέχω και εγώ σαν πλήρωμα , τον έπεισαν να δώσει καταφατική απάντηση , να πει Ναι στην πρόταση αυτή . Στη συνέντευξη που μου είχε δώσει και στο γραπτό κείμενο πουέστειλε αργότερα μου έδωσε πολλές πληροφορίες και λεπτομέρειες για το φόρτωμα , το ταξίδι και την παράδοση του φορτίου στην Κύπρο . Σε έκθεση του το Δεκέμβριο του 2010 γράφει : Ήταν πυκνό σκοτάδι , χωρίς φεγγάρι , χωρίς ένα αστέρι στον ουρανό , Μα υπήρχε φως στις καρδιές μας , θάρρος και τόλμη . Ρίξαμε τη βάρκα και αφού φτάσαμε σε μια βραχώδη περιοχή , βγήκαμε έξω και αρχίσαμε να μεταφέρουμε το φορτίο από το φορτηγό στο καΐκι . Ήμουν ξυπόλυτος και είχαν ματώσει τα πόδια μου από τα μυτερά βράχια . Τα 48 κιβώτια φορτώθηκαν στο καΐκι από την ακτή της Γίας Μαρίνας στο Σούνιο , και ξεκίνησε μεσάνυχτα της 2ας Μαρτίου 1954 για την Κύπρο . Πέρασε από τη Σύρο , φτάνει στη Σύμη στο Μοναστήρι του Πανορμίτη , εκεί ο ηγούμενος τ6ους προσέφερε ζεστή φιλοξενία στο φαγητό , Αναχώρησαν για το Καστελόριζο όπου κάνουν σταθμό στο λιμάνι . Το βράδυ αναχώρησαν για την Κύπρο ΄ Όλο το βράδυ εναλλάσσεται στο τιμόνι με τον καπετάν Βαγγέλη . Η Σειρήνα έπλεε για τον προορισμό που την έταξε η Ελλάδα . Ενωρίς το βράδυ έφτασαν στην Πάφο , στην ακτή “Βρέξη” του χωριού Χλώρακα , που ήταν το καθορισμένο σημείο . Μετά την ανταλλαγή των συνθηματικών με φανάρι , ο Γιάννης μπαίνει στη βάρκα που ρίχθηκε στη θάλασσα και κωπηλατώντας βγαίνει στην ακτή , εκεί τον ανέμεναν 4 αγωνιστές , αφού αντάλλαξαν χαιρετισμό με τη φράση «γεια σας αδέλφια» ένας από τους αγωνιστές επιβιβάζεται στο καΐκι για τις σχετικές συνεννοήσεις με τον καπετάνιο . Αμέσως αρχίζει η εκφόρτωση . Η αποστολή στέφθηκε με επιτυχία , το καίκι γύρισε πίσω στη Ρόδο , εκεί δυστυχώς συλλαμβάνονται όλοι από το Λιμεναρχείο και αρχίζουν οι ανακρίσεις , με παρέμβαση από ψηλά αφήνονται ελεύθεροι και επιστρέφουν στον Πειραιά . Στον Πειραιά πάλι συλλαμβάνονται και αρχίζουν νέες ανακρίσεις . Πάλι χρειάστηκε επέμβαση και εντολές άνωθεν για να κλείσει η υπόθεση . Στο ιστορικό αυτό ταξίδι του Σειρήνα καπετάνιος ήταν ο Ευάγγελος Λουκάς Κουταλιανός από την Σαλαμίνα . Μέλη του Πληρώματος ο Ματθαίος Δουράμπεης από την Οία , ο Σπύρος Κουτσονικολής από την Καστανιά , ο Ηρακλής Δράκος και ο Γιάννης Καραντζής από τα Βελανίδια . Στο δεύτερο ταξίδι το Σειρήνα 10 Νοεμβρίου 1954 θα μεταφέρει στη Κύπρο και στο χωριό Χλώρακα τον αρχηγό του αγώνα Γεώργιο Γρίβα – Διγενή και τους συνεργάατες του Σωκράτη Λοιζίδη και Νότη Πετροπουλέα . Καπετάνιος στο ταξίδι αυτό ήταν ο Θεόφιλος Ξανθόπουλος από το Μυιόφυτο Προποντίδος , μέλη του πληρώματος οι Μιχάλης Αλιφραγκής από το Βουρβουλό Σαντορίνης , ο Σπύρος Κουτσονικολής από την Καστανιά και ο Σπύρος Καρατντζής από τα Βελανίδια . Το τρίτο ταξίδι προς την Κύπρο θα γίνει στις 20 Νοεμβρίου 1954 , ξεκινά για το νησί φορτωμένο για δεύτερη φορά με όπλα και πολεμικό υλικό . Δυστυχώς λόγω κακής συνεννόησης δεν κατάφερε να παραδώσει το φορτίο , το πόντισε στην θάλασσα και επέστρεψε πίσω στην Ελλάδα . Καπετάνιος ήταν ο Κωνσταντίνος Πρέκας από τα Κατάπολα Αμοργού . Μέλη του πληρώματος : Μιχάλης Αλιφραγκής από το Βουρβουλό Σαντορίνης , ο Νικόλας Δράκος από τα Βελανίδια , και ο Αβραάμ Αδάμ Κοτσάμπασης από την Ιτέα , Η προσφορά του Γιάννη έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία της Κύπρου . Το αγαπημένο του σκάφος ο «Γλάρος» του όπως συνήθιζε να το αποκαλεί , μεταφέρθηκε στην Κύπρο στη Λεμεσό και έχει γίνει προσκύνημα δίπλα από τον τάφο και το κρησφύγετο του αρχηγού ΔΙΓΕΝΗ . Οι φωτογραφίες του Γιάννη , του πατέρα του και των άλλων συναγωνιστών του κοσμούν τα δύο μουσεία στο χωριό Χλώρακα όπου είχαν διαδραματιστεί τα γεγονότα αυτά .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους