Εντάξει, να τι πρέπει να ειπωθεί που δεν λέγεται αρκετά δυνατά. Η Δύση είναι κακή. Η Δύση βάζει τα ολιγαρχικά ηγεμονικά της συμφέροντα πάνω από τα συμφέροντα της ανθρωπότητας και ωθεί τον πλανήτη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα, ο Τραμπ χρησιμοποίησε για άλλη μια φορά τα λόγια του για να χειραγωγήσει την αγορά και να προσποιηθεί ότι μια «συμφωνία» με το Ιράν είναι κοντά.

Δεν είναι.

Έδωσε στο Ιράν μια ακόμη εβδομάδα «προθεσμία», αλλά με αυτόν τον τρόπο, στην πραγματικότητα αγόρασε χρόνο πριν οι αγορές φτάσουν στην πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα είναι το πρόβλημα.

Με κάθε μέρα που περνάει που ο αποκλεισμός και το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ παραμένει σε ισχύ, περισσότεροι άνθρωποι στις φτωχότερες χώρες είναι εγγυημένο ότι θα πεθάνουν από την πείνα.

Η υπερεθνική δυτική ολιγαρχία απλά δεν νοιάζεται.

Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η επιδίωξη της στρατηγικής τους για την απόκτηση ενός παγκόσμιου ενεργειακού μονοπωλίου μέσω της καταστροφής του ανταγωνισμού τους.

Σίγουρα, θα ήθελαν η Ρωσία, το Ιράν και η Κίνα απλώς να υποχωρήσουν, αλλά η στρατηγική τους δεν βασίζεται στο ότι αυτά τα έθνη θα τα παρατήσουν εύκολα.

Έτσι, όλοι οι καλοπροαίρετοι φιλελεύθεροι αναλυτές που λένε ότι «ο Τραμπ έχασε» είναι μπερδεμένοι και απλώς δεν καταλαβαίνουν την κατάσταση.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι κύριες φάσεις της στρατηγικής - δηλαδή η δημιουργία παγκόσμιας ενεργειακής σπανιότητας και η μονοπώληση ό,τι έχει απομείνει - συνεχίζουν να προχωρούν σε πραγματικό χρόνο.

Φυσικά, ο Τραμπ δεν μπορεί να πει τίποτα από αυτά δυνατά.

Επειδή ο Τραμπ δεν μπορεί να είναι ειλικρινής ή να πει την αλήθεια, πρέπει να λέει ανοησίες, και οι δημοφιλείς Φιλελεύθεροι επικριτές της πολιτικής των ΗΠΑ που μου αρέσει να παρακολουθώ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το μπερδεύουν αυτό με άγνοια ή τρέλα.

Αν αυτοί οι αναλυτές καταλάβαιναν την πραγματική στρατηγική, δεν θα έκαναν αυτό το λάθος. Ο Τραμπ θέτει τις ΗΠΑ σε μια αξιοζήλευτη θέση όταν αποφασίσει να καταρρεύσει την παγκόσμια οικονομία. Οι ΗΠΑ τοποθετούνται ώστε να έχουν μονοπωλιακό έλεγχο της ενέργειας και, ως επέκταση αυτού, των τροφίμων. Οι ΗΠΑ θα βρεθούν σε μια αξιοζήλευτη θέση επειδή θα μπορούν να αποφασίζουν ποιες κοινωνίες έχουν πρόσβαση σε τρόφιμα και ενέργεια και ποιες όχι.

Καταλαβαίνω ότι αυτή η εξήγηση μπορεί να είναι δύσκολο να την αποδεχτούν οι άνθρωποι, αλλά τα πράγματα οδεύουν προς αυτή την κατεύθυνση εδώ και πολύ καιρό.

Έχουμε παρακολουθήσει σε πραγματικό χρόνο τις ΗΠΑ καθώς συνεχίζουν να καταστρέφουν ή να αιχμαλωτίζουν τον ανταγωνισμό τους στην αγορά ενέργειας, ειδικά στη Ρωσία, τη Δυτική Ασία, τη Βενεζουέλα, ακόμη και στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο.

Δεν είναι μόνο οι πόροι που αιχμαλωτίζουν.

Είναι και οι αγορές. Η Ευρώπη είναι μια αιχμαλωτισμένη αγορά, πλήρως εξαρτημένη από τις εξαγωγές που ελέγχονται από τις ΗΠΑ.

Το ίδιο ισχύει και για την Ανατολική Ασία. Ο Τραμπ κερδίζει κρατώντας το στενό κλειστό και κάνοντας όλους να πιστεύουν ότι χάνει, ενώ ταυτόχρονα χειραγωγεί το χρηματιστήριο και κρατάει τον πανικό μακριά μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Ο στόχος είναι η ολοκληρωτική παγκόσμια ηγεμονία, που σημαίνει κυρίως τον περιορισμό της Κίνας. Η Δυτική ολιγαρχία καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να ξεπεράσει τον ανταγωνισμό της Κίνας, επομένως θα πρέπει να «νικήσει» με άλλα μέσα.

Αυτά τα μέσα περιλαμβάνουν το «να μην παίζει δίκαια» και την επιδίωξη μιας πολιτικής που παίζει με τα δυνατά της σημεία.

Τα δυνατά της σημεία περιλαμβάνουν 800 ξένες στρατιωτικές βάσεις και το μεγαλύτερο ναυτικό στον κόσμο με 11 συνολικά ομάδες αεροπλανοφόρων.

Έτσι, το σχέδιο είναι να παίξουν βρώμικα, να καταρρεύσουν την παγκόσμια οικονομία και να έχουν την εξουσία να καθορίζουν ποιες χώρες θα επιβιώσουν και ποιες θα πεθάνουν.

Το γεγονός ότι ίσως εκατοντάδες εκατομμύρια άσκοποι θάνατοι μπορεί να συμβούν ως αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής είναι πιθανώς μόνο ένας ακόμη δελεασμός.

Τέλος, όλα όσα εξηγήθηκαν παραπάνω είναι ξεκάθαρα τόσο για τη Μόσχα όσο και για το Πεκίνο.

Είναι προετοιμασμένοι και προετοιμάζονται για τουλάχιστον μια δεκαετία γι' αυτό.

Το θέμα εδώ δεν είναι να είμαστε ηττοπαθείς και το θέμα δεν είναι να εξυμνήσουμε τη σοφία του Τραμπ.

Το θέμα μου εδώ είναι να απαντήσω στους παραπλανημένους αναλυτές που δεν έχουν σαφή εικόνα για όλα όσα εξηγήθηκαν παραπάνω - ειδικά για το εύρος της καταστροφής που θα αποτελέσει αυτή η στρατηγική για τον πλανήτη και τι παρακινεί την υπερεθνική ολιγαρχία να προχωρήσει με ανυπομονησία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους