Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κακό χωριό... τα λίγα λίγα σπίτια… και μηδενική ησυχία... Σε μια μικρή κοινωνία δεν υπάρχει ιδιωτική ζωή.

Υπάρχει μόνο δημόσια προβολή χωρίς τη συγκατάθεσή σου.

Ότι κάνεις, ότι λες, ότι δεν λες, όλα περνάνε από το άτυπο «συμβούλιο των ειδικών». Τους ίδιους ανθρώπους που βαριούνται αρκετά, ώστε ν’ ασχολούνται με σένα.

Η παροιμία δεν είναι υπερβολή.

Είναι διάγνωση.

Όταν οι επιλογές είναι λίγες, οι άνθρωποι γίνονται πολλές φορές το μοναδικό «θέαμα». Και τότε αρχίζει η γνωστή παράσταση.

Κουτσομπολιό βαφτισμένο ως ενδιαφέρον, ζήλια ντυμένη συμβουλή, ειρωνεία που πλασάρεται για χιούμορ.

Σε τέτοια μέρη, δεν χρειάζεται να ξεχωρίζεις για να σε σχολιάσουν.

Αρκεί να μη μοιάζεις απόλυτα.

Να μη χωράς στο καλούπι.

Να μη λες «ναι» εκεί που όλοι λένε «ναι». Αυτό αρκεί για να γίνεις θέμα συζήτησης μέχρι να βρεθεί ο επόμενος.

Και κάπως έτσι στήνονται μικρές αυλές εξουσίας.

Παρέες που αποφασίζουν τι είναι «σωστό» και τι «περίεργο». Άνθρωποι που δεν αντέχουν να μη συμμετέχουν, ακόμα κι αν διαφωνούν.

Γιατί στο μικρό σύστημα, η αποδοχή αξίζει περισσότερο από την αλήθεια.

Το πιο ενοχλητικό δεν είναι ότι συμβαίνει.

Είναι ότι θεωρείται φυσιολογικό. «Έτσι είναι τα χωριά», λένε. Όχι.

Έτσι είναι όταν η μικρότητα γίνεται συνήθεια.

Τελικά, το πρόβλημα δεν είναι ότι τα σπίτια είναι λίγα. Είναι ότι οι τοίχοι έχουν αυτιά και τ’ αυτιά έχουν άποψη για όλα. Καλό βράδυ…😴😴😴...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους