ΙΤΑΛΙΚΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΣΤΗ ΛΙΒΑΔΕΙΑ Συνέχεια από το χθεσινό εδώ: https://www.facebook.com/photo/?fbid=10163932703223418&set=a.445054168417 2 Όμως η πατροπαράδοτη ρουμελιώτικη φιλοξενία δεν έχει πει...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήδη από το χάραμα πλήθος Λιβαδιτών έχει συρρεύσει και έχει καταλάβει τα υψώματα γύρω από το εικαζόμενο μαντείο του Τροφωνίου για να μπορεί να παρακολουθήσει την αποχαιρετιστήρια τελετή.

Πράγματι στις οκτώ το πρωί ο όμιλος των Ιταλών ποδηλατών Τιούρινγκ Κλαμπ με επικεφαλής τον Μπρουνιάλτι, μαζί με τον νομάρχη, τον δήμαρχο, τον διευθυντή της Αστυνομίας και άλλους τοπικούς παράγοντες φτάνουν στο χώρο. Ο Γριπονησιώτης ξεναγεί τους προσκεκλημένους στα αρχαία θραύσματα και στους ψιθύρους αλλοτινών καιρών, στα νάματα των πηγών της Έρκυνας.

Στο παρακείμενο καφενείο παίρνουν ένα αναψυκτικό κι ενόψει της αναχώρησης ο Μπρουνιάλτι, που όπως έχει ήδη καταστεί σαφές δεν χάνει καμία ευκαιρία, εκφωνεί με τη βροντώδη φωνή του στα γαλλικά έναν ακόμα μακρό λόγο: «Πριν σας αποχαιρετήσω, καθήκον θεωρώ ίνα ευχαριστήσω την πόλιν Λεβαδείας, την Δημοτικήν αρχήν πρωτίστως και είτα τας λοιπάς αρχάς διά την ένθερμον δεξίωσιν και τας αδελφικάς περιποιήσεις ας ετύχομεν ευρισκόμενοι ενταύθα και υπό την σκιάν των πλατάνων πλησίον των ιστορικών πηγών Λήθης και Μνημοσύνης, πλησίον του άντρου του Τροφωνίου». Και ο Ιταλός βουλευτής καταλήγει: «Εύχομαι εις τον Ύψιστον όπως το μέλλον ενώση την Λεβάδειαν με την Κωνσταντινούπολην.

Εύχομαι εις τον Ύψιστον, ίνα αποθάνω, όταν ίδω την Ελλάδα ευημερούσαν.

Όταν δε μεταβώμεν εις Ιταλίαν θα γίνομεν διαπρύσιοι κήρυκες των δικαίων της Ελλάδος.

Ο ελληνικός λαός, φίλεργος και υπό τοιούτων αισθημάτων κατεχόμενος, δεν δύναται παρά να γίνη εφάμιλλος των μεγάλων κρατών και να καθέξη την θέσιν ην εν τη αρχαιότητι είχεν.

Όστις δεν εγνώρισεν την Βοιωτίαν δεν εγνώρισεν όλην την Ελλάδα.

Ζήτω η πόλις Λεβάδεια, Ζήτω ο ελληνικός λαός». Τα τελευταία αυτά λόγια του ορμητικού Ιταλού καλύπτονται από χειροκροτήματα, ενώ η Φιλαρμονική θα παίξει για μια ακόμα φορά τον ιταλικό εθνικό ύμνο.

Μετά το λόγο του Μπρουνιάλτι η μικρή δεξίωση διαλύεται και ο κόσμος σκορπίζει πλημμυρίζοντας την οδό Τροφωνίου.

Όλοι κατευθύνονται στη βόρεια έξοδο της πόλης, όπου ανάμεσα σε χειροκροτήματα και τις νότες της πανταχού παρούσας Φιλαρμονικής οι Ιταλοί ανεβαίνουν στα ποδήλατά τους και αναχωρούν ο ένας μετά τον άλλο.

Μέχρι τον Λέοντα της Χαιρωνείας τους συνοδεύει με την άμαξά του ο δήμαρχος Λεβαδέων και η Επιτροπή Υποδοχής.

Εκεί οι Ιταλοί ποδηλάτες του Τιούρινγκ Κλαμπ , αφού τραβήξουν τις απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες, προμηθεύονται λίγα τρόφιμα και συνεχίζουν την πορεία τους.

Επόμενος σταθμός ο Μπράλος, οι Δελφοί και η Ιτέα πάντα με το ποδήλατο.

Από εκεί με ατμόπλοιο στην Πάτρα και επιστροφή στο Μπρίντεζι.

Έτσι πέρασε ένα πανηγυρικό διήμερο, με ένα γεγονός που ποίκιλλε ευχάριστα την καθημερινή ζωή της Λιβαδειάς.

Την καθημερινότητα που κατά βάση σερνόταν θαμπή στη σκόνη.

Λίγες μέρες αργότερα σκοτώθηκε ο καπετάν Φούφας, ο μεγάλος μακεδονομάχος, στη μέση ενός αγώνα που είχε ξεκινήσει μερικά χρόνια πριν.

Και που έμελλε στο τέλος του να δει πραγματωμένες κάποιες από τις ευχές που ο Ατίλιο Μπρουνιάλτι απηύθυνε στους συγκεντρωμένους Λιβαδίτες από τις όχθες της Έρκυνας εκείνη την άνοιξη του 1907.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους