Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Την ώρα, λοιπόν, που ο πλανήτης φλέγεται, αυτήν την ίδια ώρα.

Μια χούφτα από παράσιτα, μια χούφτα καραγκιόζηδες που επέλεξαν να γίνουν οι διασκεδαστές της αστικής τάξης μήπως και ξεφύγουν από την μοίρα των υπολοίπων, παρελαύνουν με τις ακριβοπληρωμένες φορεσιές τους στο Met Gala που διοργάνωσε ο σιωνιστής Jeff Bezos στη Νέα Υόρκη, όπως και σε κάθε τέτοιο τσίρκο που διοργανώνει η κυρίαρχη ελίτ, ανταγωνιζόμενοι ο ένας τον άλλον για το ποιος θα ντυθεί μεγαλύτερος καραγκιόζης ώστε να ασχοληθεί μαζί του την επόμενη ημέρα σύσσωμος ο κίτρινος, συστημικός τύπος.

Μην τυχόν και δεν συνεχίσει να πλέει σαν φελλός μέσα στα ματωμένα νερά της αστικής τάξης, στις λίμνες από αίμα των χασάπηδων αυτού του κόσμου.

Μια δράκα από γελωτοποιούς των σφαγέων της τάξης μας, η οποία επιβάλει εδώ και χρόνια την κυριαρχία της στην τέχνη, στη μόδα, στην πολιτική, σε κάθε είδους ψυχαγωγία και διασκέδαση, δημιουργώντας τα δικά της brands για να εγκλωβίζει ακόμα περισσότερο τον λαό στην ψευδαίσθηση της χλίδας, στην αναζήτησή του κοινωνικού κύρους, στον ανταγωνισμό για το βραβείο του καλύτερου καταναλωτή.

Σιχασιά και περιφρόνηση για αυτόν τον κόσμο, τον περιούσιο Δυτικό Πολιτισμό σας, που κρύβει τα ποτάμια αίματος και τη μυρωδιά από τα πτώματα κάτω από λαμπερές φορεσιές και ακριβά signature αρώματα.

Σιχασιά και περιφρόνηση για όλη αυτή τη βρωμιά και δυσωδία που από πίσω συγκαλύπτει βιαστές και κακοποιητές, εκμεταλλεύεται κακοπληρωμένους εργαζόμενους μέχρι εξαντλήσεως γιατί τους θεωρεί υπηρέτες της, ώστε να μη λείψουν σε αυτά τα παράσιτα η σαμπάνια και οι γαρίδες κοκτέιλ.

Ο κόσμος μας, ο δικός μας κόσμος, αυτή τη στιγμή βασανίζεται μέσα στις Ισραηλινές φυλακές.

Ο κόσμος μας, ο δικός μας κόσμος, σαλπάρει για να σπάσει τον αποκλεισμό στη Λωρίδα της Γάζας.

Ο κόσμος μας, ο δικός μας κόσμος, βρίσκεται στους δρόμους και στα σωματεία, παλεύει στους χώρους δουλειάς και στα πανεπιστήμια, προτάσσει τα στήθη του απέναντι στον φασισμό που επικροτούν και επιβάλλουν όλα αυτά τα παράσιτα.

Κάποτε, στο κοντινό και μακρινό μέλλον, το μελάνι της ιστορίας δεν θα γράψει για κανένα από αυτά τα παράσιτα.

Κανένα βιβλίο ιστορίας δεν γέμισε ποτέ από μια χούφτα καραγκιόζηδες, διασκεδαστές της αστικής τάξης.

Θα γράψει, όμως, για τον Τιάγκο και τον Σαΐφ, για τον στολίσκο αλληλεγγύης, για το αντιπολεμικό κίνημα, για τους ανθρώπους που είδαν τον φασισμό και δεν τον φοβήθηκαν αλλά πάλεψαν για την καταστροφή του.

Και κάπως έτσι, η ιστορία θα έχει πάντα μια σωστή πλευρά. Εκείνη των αγώνων και όχι των διασκεδαστών και των παράσιτων της αστικής τάξης. (Via Mika Agrafiotou)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους