Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η «ευλογία» του χρέους υπό βρετανικό δίκαιο -Χθες αποδομήθηκε ένα ακόμη «αντιμνημονιακό παραμύθι». Η υπαγωγή του ελληνικού χρέους στο αγγλικό δίκαιο που κάποιοι θεωρούσαν «προδοτική» παραχώρηση στους πιστωτές της χώρας, αποδείχτηκε τελικά η μεγαλύτερη προστασία του ελληνικού Δημοσίου. Η Ελλάδα κέρδισε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας την υπόθεση επαναγοράς των GDP-linked warrants.

Ήταν τίτλοι ονομαστικής αξίας άνω των 62 δισ. ευρώ, η μεγαλύτερη σειρά τίτλων συνδεδεμένων με το ΑΕΠ που έχει ποτέ εκδώσει κυρίαρχο κράτος.

Η αγγλική δικαιοσύνη έκρινε σε χρόνο-ρεκόρ, λιγότερο από έναν χρόνο από την κατάθεση της αγωγής.

Αν η υπόθεση κρινόταν από ελληνικά δικαστήρια, μια δεκαετία δεν θα ήταν αρκετή.

Το δεύτερο μάθημα αφορά τον ΟΔΔΗΧ.

Ορισμένοι μεγάλοι θεσμικοί επενδυτές (VR Capital, Wellington Management, Pharo Management) αμφισβήτησαν την επαναγορά των τίτλων από το Ελληνικό Δημόσιο, ισχυριζόμενοι ότι η τιμή κτήσης ήταν -36% χαμηλότερη από την αγοραία.

Αντί να υποχωρήσει στις πιέσεις και τις απειλές για τη «φήμη» της Ελλάδας, ο ΟΔΔΗΧ επέλεξε να ζητήσει «αναγνωριστική απόφαση» από τα βρετανικά δικαστήρια που αποδείχθηκε ο «πλέον αποτελεσματικός» τρόπος επίλυσης, αποφεύγοντας κατακερματισμένες διαδικασίες και αντιφατικές αποφάσεις.

Σπάνια η διαχείριση δημοσίου χρέους αντιμετωπίζεται με τέτοια νομική πυγμή και επαγγελματική ψυχραιμία.

Tο τρίτο μάθημα είναι πολιτικό: η ανάπτυξη δεν πρέπει να τιμωρείται. Τα GDP warrants σχεδιάστηκαν ώστε η Ελλάδα να «μοιραστεί» τους καρπούς της ανάκαμψης με τους πιστωτές.

Με την επαναγορά των 156 εκατ. ευρώ, το Δημόσιο εξαγόρασε τους τίτλους στα 25 σεντς του ευρώ, κλείνοντας υποχρεώσεις που έφταναν ως το 2042 - και γλιτώνοντας επιβαρύνσεις της τάξης των 3 δισ. ευρώ.

Η απόφαση του βρετανικού δικαστηρίου είναι εφέσιμη εντός τριών εβδομάδων. Οι αντίδικοι δεν παρέστησαν. Αλλά η ουσία έχει ήδη κριθεί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους