Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η υπόθεση του καθηγητή στη Σητεία είναι η σκοτεινή υπενθύμιση πως κάποιοι άνθρωποι μπορούν να συνδυάζουν ευφυΐα, κοινωνικό κύρος και δημόσια εικόνα “σωτήρα”, με βαθιά ανάγκη ελέγχου και χειραγώγησης.

Δεν αρκεί να βλέπουμε μόνο το έγκλημα.

Πρέπει να βλέπουμε και τον μηχανισμό.

Συχνά τέτοιες προσωπικότητες: • χτίζουν εικόνα χαρισματικού ανθρώπου, • εμφανίζονται ως “πολεμιστές της αλήθειας”, • συγκρούονται με όλους, • μιλούν για συνωμοσίες και κάθαρση, • προσελκύουν θαυμασμό, • αλλά δυσκολεύονται να δουν τους άλλους ως ισότιμους ανθρώπους.

Και εκεί βρίσκεται ο κίνδυνος.

Όταν ο ναρκισσισμός, η ανάγκη εξουσίας και η έλλειψη ενσυναίσθησης συνδυαστούν με θέση ισχύος απέναντι σε παιδιά ή εφήβους, δημιουργείται ένα τοξικό περιβάλλον χειραγώγησης.

Οι ανήλικοι δεν “συναινούν” σε τέτοιες σχέσεις.

Βρίσκονται απέναντι σε έναν ενήλικα με κύρος, επιρροή και ψυχολογική δύναμη.

Το πιο ανατριχιαστικό είναι ότι πολλοί τέτοιοι άνθρωποι δεν θεωρούν καν τον εαυτό τους θύτη.

Δημιουργούν ένα αφήγημα όπου: • οι ίδιοι είναι οι “παρεξηγημένοι”, • οι άλλοι είναι “διεφθαρμένοι”, • και όσοι τους καταγγέλλουν είναι “συνωμότες”. Γι’ αυτό τέτοιες υποθέσεις αργούν να αποκαλυφθούν.

Η κοινωνία οφείλει να σταματήσει να ταυτίζει: την ευφυΐα με την ηθική, τη ρητορική με την αλήθεια, και το κύρος με τον χαρακτήρα.

Η προστασία των παιδιών χρειάζεται λιγότερη τύφλωση απέναντι στους “χαρισματικούς” ανθρώπους και περισσότερη προσοχή στις σχέσεις εξουσίας. Από George Spiridakis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους