Λόγοι οσίου Γέροντος Παϊσίου: Το ζόρισμα δεν βοηθάει τα παιδιά Μερικοί γονείς κάνουν μεγάλο στρίμωγμα στα παιδιά τους, και μάλιστα μπροστά στους άλλους! Λές και έχουν ένα μουλάρι και το οδηγούν με...

Πλήρες Κείμενο:

Λόγοι οσίου Γέροντος Παϊσίου: Το ζόρισμα δεν βοηθάει τα παιδιά Μερικοί γονείς κάνουν μεγάλο στρίμωγμα στα παιδιά τους, και μάλιστα μπροστά στους άλλους! Λές και έχουν ένα μουλάρι και το οδηγούν με την βέργα να πάει ίσα μπροστά, έχουν το καπίστρι στο χέρι και του λένε: «Να περπατάς ελεύθερα!». Ύστερα φθάνουν και αυτά στο σημείο να τους δέρνουν.

Σήμερα ήρθε μια μάνα με το παιδί της – ένα παλληκάρι μέχρι εκεί επάνω -, που ήταν άρρωστο. «Τί να κάνω, Πάτερ; μου λέει, το παιδί μου δεν τρώει και δεν θέλει ούτε να μας δή». Της είπα τί να κάνει και με ξαναρωτάει: «Τώρα τί να κάνω;». -Μήπως, Γέροντα, δεν κατάλαβε τί της είπατε; -Πώς δεν κατάλαβε! «Εγώ ούτε μια ώρα, της είπα, δεν μπορώ να καθήσω μαζί σου, πώς να μείνει το παιδί μαζί σου; το παλάβωσες!». «Όχι, μου λέει, το αγαπάω». «Τί το αγαπάς, αφού δεν αναπαύεται κοντά σου, θέλει να φύγει από το σπίτι, γιατί θέλει να βρίσκεται σε άλλο περιβάλλον.

Όταν βρίσκεται μακριά σας, είναι μια χαρά.

Για να μη σας θέλει, φαίνεται φταίτε κι εσείς.

Να μην το ερεθίζετε, το σακατεύεις το παιδί έτσι που φέρεσαι.

Με το καλό να του φέρεσαι, με υπομονή». Αφού της είπα όλα αυτά, με ξαναρωτάει: «Τί να κάνω; Το παιδί δεν μας θέλει». Πώς να συνεννοηθείς έτσι; Να είναι το παιδί μια χαρά και να το βγάζουν χαζό.

Αυτό είναι βλάβη.

Με το ζόρισμα οι γονείς δεν βοηθούν τα παιδιά, τα πνίγουν.

Συνέχεια «μη αυτό, μη εκείνο, αυτό κάν’ το έτσι…». Πρέπει να τραβούν τα γκέμια τόσο που να μη σπάζουν.

Να ελέγχουν με τρόπο τα παιδιά, για να τα φέρνουν σε έναν λογαριασμό, αλλά να μη δημιουργούνται χάσματα μεταξύ τους.

Να κάνουν ό,τι κάνει ο καλός κηπουρός, όταν φυτεύει ένα δενδράκι: Το δένει απαλά με ένα σχοινάκι σε έναν πάσσαλο, για να μη στραβώσει και να μην τραυματίζεται, όταν το γέρνει ο αέρας λίγο δεξιά-λίγο αριστερά.

Το φράζει κιόλας γύρω-γύρω και συγχρόνως το ποτίζει, το φροντίζει, μέχρι να μεγαλώσουν τα κλωνάρια του, για να μην το φάνε τα κατσίκια.

Γιατί, αν το κουτσουρέψουν τα κατσίκια, πάει, καταστράφηκε.

Ένα κουτσουρεμένο δένδρο ούτε να καρπίσει μπορεί ούτε σκιά να κάνει.

Όταν μεγαλώσουν τα κλωνάρια του, τότε ο κηπουρός βγάζει τον φράχτη, οπότε και καρπίζει το δένδρο και στην σκιά του μπορούν να φιλοξενούνται και κατσίκια και πρόβατα και άνθρωποι.

Οι γονείς όμως πολλές φορές από υπερβολικό ενδιαφέρον θέλουν να δέσουν το παιδί με σύρμα, ενώ πρέπει να το δένουν απαλά, για να μην το πληγώνουν.

Να προσπαθούν να βοηθούν τα παιδιά με τον αρχοντικό τρόπο, ο οποίος καλλιεργεί το φιλότιμο στις ψυχές τους, ώστε να καταλάβουν το καλό ως ανάγκη.

Να τους εξηγούν το καλό, όσο μπορούν με καλό τρόπο, με αγάπη και με πόνο.

Θυμάμαι μια μητέρα που, όταν έβλεπε τα παιδάκια να κάνουν καμμιά αταξία, τα μάτια της βούρκωναν από πόνο και έλεγε: «μη, χρυσό μου παιδί». Και με το παράδειγμά της τους μάθαινε να αγωνίζονται με χαρά, για να αποφεύγουν τους πειρασμούς της ζωής, να μην ταράζονται εύκολα μπροστά σε μια δυσκολία, αλλά να την αντιμετωπίζουν με προσευχή και με εμπιστοσύνη στον Θεό.

Σήμερα μικροί-μεγάλοι στον κόσμο ζουν σαν σε τρελλοκομείο, γι’ αυτό χρειάζεται πολλή υπομονή και πολλή προσευχή.

Ένα σωρό παιδιά παθαίνουν εγκεφαλικό.

Είναι λίγο χαλασμένο το ρολόι, το κουρντίζουν και οι γονείς λίγο παραπάνω και σπάζει το ελατήριό του.

Χρειάζεται διάκριση.

Άλλο παιδί θέλει περισσότερο κούρντισμα και άλλο λιγώτερο.

Τα καημένα τα παιδιά είναι εκτεθειμένα σε όλα τα ρεύματα.

Όταν ακούν έξω στις διάφορες συντροφιές «μη σέβεστε γονείς, μη σέβεστε τίποτε», και οι μητέρες πάνε να τα σφίξουν, τότε αντιδρούν χειρότερα.

Γ ι’ αυτό λέω στις μητέρες να ζοριστούν στην προσευχή, και όχι να ζορίζουν τα παιδιά.

Αν συνέχεια λένε «μή, μή» στο παιδί, ακόμη και για μικροπράγματα, ή καμμιά φορά και άδικα, τότε, όταν πρόκειται για κάτι σοβαρό, όταν πάει λ.χ. το παιδάκι να ρίξη βενζίνη στην φωτιά, δεν ακούει και το κάνει, οπότε μπορεί να πάθη μεγάλη ζημιά.

Το παιδί δεν καταλαβαίνει ότι μέσα στο «μή» κρύβεται η αγάπη.

Αλλά και όταν μεγαλώσει λίγο, μπαίνει ο εγωισμός και αντιδράει, όταν του κάνουν καμμιά παρατήρηση, γιατί λέει: «μικρός είμαι και μου φέρονται έτσι;». Οι γονείς πρέπει να δώσουν στο παιδί να καταλάβει ότι, όπως, όταν ήταν μικρό, το πρόσεχαν να μην καεί, έτσι και τώρα που μεγάλωσε, υπάρχει άλλη φωτιά.

Γ ι’ αυτό πρέπει να προσέχει, να μη δίνει δικαιώματα στον πειρασμό, για να διατηρήσει την Χάρη του Αγίου Βαπτίσματος. (Λόγοι Παϊσίου, τόμος Δ΄, Οικογενειακή Ζωή)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους