Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν στιγμές στο βουνό που αν δεν τις ζήσεις, δεν θα πιστέψεις ποτέ ότι συνέβησαν.

Στιγμές που όλα μοιάζουν χαμένα.

Το βουνό νεκρό, ο ντορός σβηστός, τα σκυλιά σκορπισμένα μέσα στη σιωπή και ξαφνικά ένα μόνο σκυλί σταματά.

Σηκώνει το κεφάλι, κοιτάζει μπροστά σαν να βλέπει κάτι που δεν φαίνεται και αρχίζει να κινείται αργά, με σιγουριά, λες και κάποιος του έδειξε τον δρόμο.

Χωρίς φωνές.

Χωρίς πανικό.

Χωρίς βιασύνη.

Και λίγα δευτερόλεπτα μετά, το βουνό ξαναζωντανεύει.

Εκεί αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν σκυλιά που ακολουθούν ντορούς, και υπάρχουν σκυλιά που κάποια στιγμή αρχίζουν να καταλαβαίνουν τον ίδιο τον λαγό.

Και αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο επίπεδο στην ιχνηλασία.

Γιατί μέχρι ένα σημείο, τα περισσότερα σκυλιά δουλεύουν πάνω στη μυρωδιά.

Ακολουθούν πατήματα, αλλαγές, φρέσκα σημεία και προσπαθούν να κρατήσουν τη γραμμή.

Ομως το μεγάλο λαγόσκυλο, μετά από πολλά βουνά, πολλές ώρες και αμέτρητα λάθη, αρχίζει να λειτουργεί αλλιώς.

Δεν κυνηγά μόνο αυτό που μυρίζει.

Αρχίζει να διαβάζει αυτό που σκέφτεται ο λαγός.

Και εκεί αλλάζουν όλα.

Γιατί ο λαγός δεν φεύγει ποτέ τυχαία.

Χρησιμοποιεί τον αέρα, το έδαφος, τις πέτρες, τα γυρίσματα, τις σκιές, τις ανηφοριές.

Σπάει τον ντορό, γυρίζει πίσω, κρύβεται, ξεγελά.

Και εκεί τα περισσότερα σκυλιά χάνονται μέσα στην ένταση.

Ανοίγουν άσκοπα, φωνάζουν χωρίς ουσία και κυνηγούν το τελευταίο πάτημα που βρήκαν.

Το μεγάλο σκυλί δεν βιάζεται.

Εκεί που όλα μοιάζουν μπερδεμένα, αυτό αρχίζει να ηρεμεί.

Σταματά, ελέγχει, σκέφτεται.

Και πολλές φορές θα το δεις να αφήνει ένα σημείο που μυρίζει αλλά δεν του μιλά σωστά και να πηγαίνει εκεί που πιστεύει ότι πραγματικά κινήθηκε ο λαγός.

Και εκεί πολλοί κάνουν λάθος.

Νομίζουν ότι το σκυλί χάθηκε ή άφησε τον ντορό. Οχι.

Απλά κατάλαβε κάτι πιο βαθύ.

Γιατί μετά από ένα σημείο, το μεγάλο λαγόσκυλο δεν ακολουθεί μόνο γραμμές.

Αρχίζει να καταλαβαίνει συνήθειες, κινήσεις και τρόπο διαφυγής.

Σαν να προβλέπει.

Και αυτό δεν είναι τύχη.

Είναι εμπειρία που έγινε ένστικτο.

Και εκεί φαίνεται η πραγματική αξία της σωστής εκπαίδευσης.

Γιατί τέτοια σκυλιά δεν φτιάχνονται από βιασύνη ούτε από τύχη.

Θέλουν ώρες μόνα τους, πίεση, βουνό, λάθη και συνέχεια.

Θέλουν να παιδευτούν μέχρι να αρχίσουν να σκέφτονται σωστά μέσα στην ιχνηλασία.

Και όταν ένα τέτοιο σκυλί μπει σε σωστή ομάδα με άλλα αντίστοιχα σκυλιά, τότε αλλάζει όλη η εικόνα του κυνηγιού.

Δεν βλέπεις πανικό.

Δεν βλέπεις σκυλιά να ανοίγουν χωρίς λόγο.

Βλέπεις μια ομάδα να κινείται σαν να ξέρει ήδη πού βρίσκεται ο λαγός.

Και αυτό είναι από τα πιο σπάνια πράγματα που μπορεί να δει κάποιος στο βουνό.

Γιατί εκεί δεν δουλεύει μόνο η μύτη.

Δουλεύει το μυαλό.

Και στο τέλος, αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα σε ένα καλό σκυλί και σε ένα πραγματικά μεγάλο λαγόσκυλο.

Το καλό σκυλί ακολουθεί τον ντορό.

Το μεγάλο σκυλί αρχίζει κάποια στιγμή να καταλαβαίνει τον λαγό. Χαράλαμπος Λάμπρου Σκυλιά μόνο για Λαγό – ΟΜΑΔΑ Άντζος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους