Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Δεν διάβασα τον προϋπολογισμό»: Όταν η άγνοια γίνεται πολιτική στάση στην Ευρώπη Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που δεν χρειάζονται υπερβολές, ούτε βαριές λέξεις.

Αρκεί μια απλή, ειλικρινής φράση για να αποτυπώσει πλήρως την πραγματικότητα.

Στην περίπτωση του Φειδία Παναγιώτου, αυτή η φράση ήταν: «Δεν διάβασα τον προϋπολογισμό». Και κάπου εκεί, τελειώνει κάθε ανάγκη για ερμηνεία και ξεκινά η ανάγκη για προβληματισμό.

Η συνέντευξη που παραχώρησε στον Γιώργο Τάττη, μέσα στην ίδια την έδρα της Ολομέλειας στο Στρασβούργο, δεν ήταν απλώς μια ατυχής επικοινωνιακή στιγμή.

Ήταν μια σπάνια στιγμή ειλικρίνειας.

Μια παραδοχή που, αν μη τι άλλο, φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο του ένας εκλεγμένος εκπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ο ευρωβουλευτής δήλωσε ευθέως ότι δεν μελέτησε τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό που είναι ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία πολιτικής της Ένωσης διότι, όπως ανέφερε, βρισκόταν στην Κύπρο και ασχολείτο με το κόμμα του.

Ένα κόμμα που, σημειωτέον, φέρει τον βαρύγδουπο τίτλο της «Άμεσης Δημοκρατίας». Μόνο που στην πράξη, η «άμεση» φαίνεται να περιορίζεται στην ταχύτητα με την οποία δίνονται οδηγίες ψήφου.

Διότι, όπως επίσης παραδέχθηκε, ψήφισε «καθ’ υπόδειξη» της ομάδας του.

Χωρίς μελέτη.

Χωρίς προσωπική κρίση.

Χωρίς και αυτό είναι το κρίσιμο την ευθύνη που συνεπάγεται η ψήφος για εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που υποτίθεται εκπροσωπεί.

Αν κάποιος ήθελε να περιγράψει την έννοια της τυπικής παρουσίας χωρίς ουσιαστική συμμετοχή, δύσκολα θα έβρισκε πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Και όμως, το ζήτημα δεν σταματά εκεί.

Όταν η συζήτηση μεταφέρθηκε σε ένα καίριο θέμα για την κυπριακή οικονομία και την αγροτική παραγωγή (τον αφθώδη πυρετό) η εικόνα δεν βελτιώθηκε.

Ερωτηθείς για πιθανές λύσεις μέσω αναθεώρησης του Κανονισμού της Πράσινης Γραμμής, ο κύριος Παναγιώτου απάντησε ότι δεν γνωρίζει τι περιλαμβάνει.

Προσθέτοντας ότι έχει υποβάλει ερωτήματα στην Κομισιόν της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Με άλλα λόγια, ένας ευρωβουλευτής που δεν γνωρίζει βασικά εργαλεία πολιτικής που επηρεάζουν άμεσα τη χώρα του, αναμένει ενημέρωση για να διαμορφώσει άποψη.

Ίσως τελικά το πρόβλημα να μην είναι η άγνοια.

Η άγνοια διορθώνεται.

Το πρόβλημα είναι η άνεση με την οποία αυτή εκτίθεται — σχεδόν ως κάτι φυσιολογικό.

Και κάπου εδώ προκύπτει το πιο ανησυχητικό στοιχείο: η αίσθηση ότι η ευρωβουλευτική ιδιότητα αντιμετωπίζεται όχι ως ευθύνη, αλλά ως πλατφόρμα.

Όχι ως πεδίο δουλειάς, αλλά ως σκηνή προβολής.

Διότι την ώρα που οι Ευρωπαίοι νομοθετούν, διαπραγματεύονται και διαμορφώνουν πολιτικές, κάποιοι άλλοι φαίνεται να παράγουν περιεχόμενο.

Βίντεο, δηλώσεις, στιγμιότυπα.

Ένα παράλληλο αφήγημα πολιτικής παρουσίας, όπου η εικόνα υπερισχύει της ουσίας.

Και κάπως έτσι, η εκπροσώπηση μετατρέπεται σε ρόλο.

Έναν ρόλο που αποδίδεται επικοινωνιακά άψογα, αλλά θεσμικά παραμένει κενός.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα δεν είναι αν κάποιος διάβασε έναν προϋπολογισμό.

Το ερώτημα είναι αν κατανοεί τι σημαίνει να εκπροσωπείς μια χώρα.

Ίσως τελικά δεν είναι θέμα ικανότητας.

Είναι θέμα αντίληψης του τι σημαίνει ευθύνη και αυτό δεν διδάσκεται σε κανένα βίντεο.

Εσύ τι πιστεύεις; Είναι απλώς ειλικρίνεια ή επικίνδυνη ανευθυνότητα; Γράψε τη γνώμη σου, κάνε like και ακολούθησε για περισσότερη ανάλυση χωρίς φίλτρα. #Κύπρος #Ευρωκοινοβούλιο #Πολιτική #Φειδίας #Ευρώπη #Διαφάνεια #Λογοδοσία #ΚυπριακήΠολιτική #Ανάλυση #Opinion #CyprusPolitics #EUParliament

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους