Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Κρεγκ Ίλο δεν ήταν κακός παίχτης, κάθε άλλο. Μέχρι εκείνο το βράδυ της 7ης Μαΐου του 1989 έπαιζε ήδη έξι χρόνια στο ΝΒΑ και ήταν ένας αξιοπρεπέστατος αναπληρωματικός γκαρντ που συνήθως αναλάμβανε τις δύσκολες αμυντικές αποστολές. Ο Κρεγκ Ίλο έφτασε αργότερα να γίνει βασικός σε μία καλή ομάδα όπως ήταν το Κλίβελαντ, αγωνίστηκε επίσης σε Ατλάντα και Σιάτλ και ολοκλήρωσε την καριέρα του στα 35 του με 873 παιχνίδια στα παρκέ του καλύτερου πρωταθλήματος του κόσμου. Ο Κρεγκ Ίλο έζησε τα δικά του ελάχιστα δευτερόλεπτα δημοσιότητας, έγινε για λίγο ο ήρωας της εξέδρας όταν με δικό του καλάθι το Κλίβελαντ προηγήθηκε με έναν πόντο στον πέμπτο και τελευταίο αγώνα του πρώτου γύρου των πλέι οφ του 1989.

Ήταν η στιγμή του, το άξιζε.

Και τότε εμφανίστηκε αυτός.

Εκείνος ο εκνευριστικός τύπος με την τσίχλα στο στόμα, τα μαύρα παπούτσια και το νούμερο 23 στη φανέλα του. Ο Κρεγκ Ίλο όμως δεν φοβόταν, ήξερε ακριβώς ποια ήταν η αποστολή του, η μπάλα δεν έπρεπε να φτάσει στα χέρια του.

Ακόμα και αν έφτανε όμως είχε μόλις 3" στη διάθεση του, πολύ λίγος χρόνος.

Κόλλησε πάνω του αλλά με τις αλλαγές και τα σκριν κατάφερε να πάρει τη μπάλα, δεν είχε καμία σημασία, ο Κρεγκ Ίλο βρέθηκε μπροστά του αποφασισμένος να μη του επιτρέψει να χαλάσει τη βραδιά του.

Τα είχε υπολογίσει όλα, ήξερε πως αυτός θα έκανε δύο ντρίπλες και θα πήγαινε προς το κέντρο της ρακέτας για να σουτάρει. Ο Κρεγκ Ίλο το είχε σχεδιάσει έτσι ακριβώς στο μυαλό του, τώρα θα σηκωνόταν για το σουτ και μαζί του θα σηκωνόταν και αυτός για να τον κόψει ή έστω να τον εμποδίσει να σκοράρει.

Και όντως ταυτόχρονα πήδηξαν στον αέρα, το απλωμένο χέρι του Κρεγκ ήταν μπροστά στο χέρι του άλλου, όταν ελευθέρωνε τη μπάλα θα τον σταματούσε, όλα πήγαιναν όπως τα είχε σκεφτεί.

Κάτι δεν πάει καλά όμως. Ο Κρεγκ Ίλο αρχίζει να κατεβαίνει και ο άλλος είναι ακόμα στον αέρα, η μπάλα ακόμα στα χέρια του.

Τη στιγμή που τα πόδια του Κρεγκ πατούν το παρκέ, εκείνη την καταραμένη στιγμή διαλέγει ο αντίπαλος του να σουτάρει.

Δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο παρά να γυρίσει προς τη μπασκέτα και να κάνει μια γρήγορη προσευχή ώστε η μπάλα να μη μπει στο καλάθι.

Αλλά οι θεοί του μπάσκετ ήταν μάλλον απασχολημένοι και δεν άκουσαν την παράκληση του.

Το διχτάκι κουνιέται, το χρονόμετρο μηδενίζει, αυτός και οι συμπαίχτες του πανηγυρίζουν, ο Κρεγκ Ίλο σωριάζεται στο παρκέ, θέλει να κλάψει, να φωνάξει στο νούμερο 23 πως του έκλεψε τη δόξα.

Δεν το κάνει, μαζεύει τα κομμάτια του και συνεχίζει, την επόμενη φορά που θα συναντηθούν θα πάρει την εκδίκηση του. Κρεγκ Ίλο, θέλω να ξέρεις πως εσύ ήσουν ο αληθινός ήρωας, μόνο εσύ και όχι αυτός με το 23. Εσύ έγραψες ιστορία, όλοι εσένα θυμόμαστε κάθε φορά που μιλάμε για το "The Shot"... Antreas Tsemperlidis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους