Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πέμπτη σερί σεζόν χωρίς ούτε έναν τίτλο! Αυτός είναι ο απολογισμός του προπονητή με τον υψηλότερο μισθό στον πλανήτη.

Κερδίζει περισσότερα από τον Πεπ, από τον Αντσελότι και από πολλούς άλλους.

Μιλάμε για τον απολογισμό ενός ανθρώπου που τα τελευταία πέντε χρόνια έχει ξοδέψει τουλάχιστον 600 εκατομμύρια ευρώ σε μεταγραφές, με τον σύλλογο να του φέρνει εξαιρετικούς παίκτες.

Και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Τα τελευταία πέντε χρόνια δεν διεκδίκησε καν ποτέ το πρωτάθλημα της Λα Λίγκα, έφτασε στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ μόλις μία φορά, και δεν έχει κατακτήσει ούτε το Κόπα ντελ Ρέι ούτε το Ισπανικό Σούπερ Καπ.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η ομάδα του παίζει ένα ποδόσφαιρο άσχημο και "μίζερο". Ο Σιμεόνε έχει φτάσει την Ατλέτικο στο απόλυτο αγωνιστικό τέλμα.

Κάθε καλοκαίρι κάνει ηχηρές μεταγραφές, και τελικά η ομάδα αποδίδει καλά σε 3 με 4 μεγάλα ματς τη σεζόν (συνήθως τα δύο από αυτά απέναντι σε Ρεάλ ή Μπαρτσελόνα). Πέρα από αυτές τις εξαιρέσεις, όλη η υπόλοιπη χρονιά είναι απελπιστικά φτωχή από άποψη απόδοσης.

Σίγουρα, ο Σιμεόνε έπαιξε τεράστιο ρόλο στην αναβάθμιση των προσδοκιών του συλλόγου στο παρελθόν.

Χάρη σε αυτόν, η Ατλέτικο μπόρεσε να κοιτάξει στα μάτια τη Ρεάλ και την Μπαρτσελόνα στη Λα Λίγκα, αλλά και στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Όμως, εκείνη η εποχή έχει περάσει ανεπιστρεπτί εδώ και πολλά χρόνια.

Τα δεδομένα της Ατλέτικο έχουν αλλάξει: από ένας σύλλογος με περιορισμένες δυνατότητες, έχει μετατραπεί σε μια ομάδα που κάνει σπουδαίες μεταγραφές και πληρώνει τον προπονητή της με τον μεγαλύτερο μισθό στον κόσμο.

Ήρθε η ώρα (και μάλιστα έχει αργήσει) για την Ατλέτικο να βγει από τη "σκιά" του Σιμεόνε και να κάνει μια νέα αρχή, με έναν προπονητή που θα φέρει φρέσκες ιδέες, διαφορετικό αγωνιστικό στυλ και νέα νοοτροπία.

Είμαι απόλυτα πεπεισμένος πως, με έναν πραγματικά καλό προπονητή, η Ατλέτικο μπορεί να γίνει ο "εφιάλτης" της Ρεάλ και της Μπαρτσελόνα στην κούρσα του πρωταθλήματος, ενώ και στις υπόλοιπες διοργανώσεις θα αποτελεί έναν πολύ σκληρό αντίπαλο.

Ελπίζω η διοίκηση να στραφεί σε λύσεις όπως ο Ιραόλα ή ο Ιντζάγκι, ενώ και περιπτώσεις σαν του Αλέγκρι ή του Κόντε θα ταίριαζαν εξαιρετικά στην ομάδα.

Η παραμονή του Σιμεόνε είναι ουσιαστικά η "δολοφονία" των φιλοδοξιών αυτού του συλλόγου και μια "μαχαιριά στην πλάτη" της ίδιας της Λα Λίγκα.

Όσο παραμένει, η μάχη για τον τίτλο θα είναι αυστηρά υπόθεση για δύο: της Ρεάλ και της Μπαρτσελόνα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους