«Σήμερα ο λαός έχει ανάγκη να απαλλαγεί και από την κυβέρνηση του Μητσοτάκη και συνολικά από την κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική και φυσικά απ' όλους τους επίδοξους διαχειριστές της οι οποίοι...

Πλήρες Κείμενο:

«Σήμερα ο λαός έχει ανάγκη να απαλλαγεί και από την κυβέρνηση του Μητσοτάκη και συνολικά από την κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική και φυσικά απ' όλους τους επίδοξους διαχειριστές της οι οποίοι - σημειωτέων - έχουν βγει ξανά στη γύρα για να παγιδεύσουν τις εργατικές λαϊκές συνειδήσεις», τόνισε ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, κατά την ομιλία του σε συγκέντρωση του κόμματος στον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας για την 90η επέτειο της εργατικής εξέγερσης τον Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη «Τον Μάη του 1936 αναδείχτηκε ξεκάθαρα ότι στη χώρα μας υπήρχαν πάντα και υπάρχουν δυο διαφορετικές πατρίδες.

Όπως και τότε από τη μια ήταν η πατρίδα των καπνεμπόρων, της μεγαλοεργοδοσίας, των αστικών κομμάτων και του Μεταξά, των δυνάμεων καταστολής που βαρούσαν στο ψαχνό, των απεργοσπαστικών μηχανισμών και των φασιστικών συμμοριών.

Από την άλλη ήταν η πατρίδα των καπνεργατών που δούλευαν σε άθλιες συνθήκες.

Ήταν η πατρίδα των προσφύγων από τη Μικρασία, από τον Πόντο, από τη Θράκη, που προσπαθούσαν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους με ό,τι είχαν.

Ήταν η πατρίδα της αλληλεγγύης ανάμεσα σε Έλληνες και Εβραίους εργάτες στα εργοστάσια της πόλης» σημείωσε. «Η πατρίδα των αξιωματικών του στρατού και των φαντάρων που γονάτιζαν μπροστά στον λαό και δεν υπάκουαν στη διαταγή να χτυπήσουν το πλήθος και ενώνονταν μαζί του στη διαδήλωση.

Η πατρίδα των γυναικών που έβγαιναν ορμητικά στο προσκήνιο της ιστορίας, παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στο εργατικό κίνημα, ειδικά των καπνεργατών.

Των φτωχογειτονιών της Θεσσαλονίκης που δημιουργούσαν λαϊκά ποτάμια που ενώνονταν σε μια μεγάλη διαδήλωση στο κέντρο της πόλης.

Αυτές οι δυο πατρίδες είναι σε διαρκή σύγκρουση και σήμερα, κάνοντας θρύψαλα το αφήγημα περί “εθνικού συμφέροντος” που παπαγαλίζει η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα αστικά κόμματα.

Ποιο είναι, αλήθεια, το “κοινό εθνικό συμφέρον” που ενώνει τον εφοπλιστή από την ασφάλεια του γραφείου του ή της βίλας του, με τον ναυτεργάτη που θαλασσοπνίγεται και βλέπει τις ρουκέτες πάνω από το κεφάλι του στα Στενά του Ορμούζ ή της Ερυθράς; Τι ενώνει τις εργάτριες της Βιολάντα και τον εργοστασιάρχη, όταν πέντε από αυτές δεν γύρισαν ποτέ πίσω στα σπίτια τους, στα παιδιά τους, εξαιτίας της ασυδοσίας του εργοδότη να βγάλει περισσότερο κέρδος;»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους