Όταν η κίνηση χάνεται: Τι συμβαίνει στην ανάπτυξη των παιδιών μας; Γράφει η λογοθεραπεύτρια Hulya Mehmet Τα τελευταία 25 χρόνια, έχω γίνει μάρτυρας πολλών αλλαγών στον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά...
Όταν η κίνηση χάνεται: Τι συμβαίνει στην ανάπτυξη των παιδιών μας; Γράφει η λογοθεραπεύτρια Hulya Mehmet Τα τελευταία 25 χρόνια, έχω γίνει μάρτυρας πολλών αλλαγών στον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αναπτύσσονται και αλληλεπιδρούν με τον κόσμο.
Όμως ίσως καμία δεν είναι τόσο ανησυχητική όσο αυτό που παρατηρώ σήμερα: μια σημαντική μείωση στις λεπτές και αδρές κινητικές δεξιότητες των παιδιών.
Έπειτα από δύο δεκαετίες παρατήρησης παιδιών στα θεραπευτικά μου κέντρα στο Orpington και στη Harley Street, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι τα σημερινά παιδιά παρουσιάζουν τις χειρότερες δεξιότητες κινητικού συντονισμού που έχω δει ποτέ.
Αυτό δεν αποτελεί απλώς προσωπική επαγγελματική άποψη — είναι μια αυξανόμενη κρίση που επιβεβαιώνεται από έρευνες και παρατηρείται από εκπαιδευτικούς, επαγγελματίες υγείας και ερευνητές σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η κρίση σε αριθμούς: Τι δείχνει η έρευνα Πρόσφατες μελέτες σκιαγραφούν μια ανησυχητική εικόνα για τη σωματική ανάπτυξη των παιδιών στο Ηνωμένο Βασίλειο: * Ένα σοκαριστικό 77% των δασκάλων δημοτικού στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν παρατηρήσει επιδείνωση στις λεπτές κινητικές δεξιότητες των μαθητών — όπως το κράτημα του μολυβιού, η ζωγραφική, η γραφή και η χρήση ψαλιδιού — από τις αρχές του 2020. * Λιγότερο από το 20% των παιδιών ηλικίας 6-9 ετών έχουν κατακτήσει τις τέσσερις βασικές κινητικές δεξιότητες που προβλέπονται από το Εθνικό Πρόγραμμα Φυσικής Αγωγής: τρέξιμο, άλμα, ρίψη και υποδοχή μπάλας. * Μόνο το 47,8% των παιδιών πληρούν την οδηγία των Αρχιάτρων του Ηνωμένου Βασιλείου για τουλάχιστον 60 λεπτά σωματικής δραστηριότητας ημερησίως. * Τα επίπεδα δραστηριότητας είναι ιδιαίτερα χαμηλά στα παιδιά της Γ’ και Δ’ Δημοτικού (7-9 ετών), με μόλις το 41% να θεωρούνται «δραστήρια» — ένα ποσοστό που παραμένει στάσιμο τα τελευταία χρόνια.
Ο καθηγητής Mike Duncan από το Ερευνητικό Κέντρο Αθλητισμού, Άσκησης και Επιστημών Ζωής του Πανεπιστημίου Coventry έχει προειδοποιήσει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετωπίζει ένα «τσουνάμι προβλημάτων υγείας» εάν δεν αντιμετωπιστεί αυτή η ανησυχητική πτώση.
Χωρίς παρέμβαση, θα δούμε αυξημένα ποσοστά παχυσαρκίας, διαβήτη και δυσκολιών ψυχικής υγείας.
Γιατί μειώνονται οι κινητικές δεξιότητες των παιδιών; Στο κέντρο μου, αξιολογώ συστηματικά τη λεπτή και αδρή κινητική ανάπτυξη των παιδιών ως μέρος μιας ολοκληρωμένης εκτίμησης.
Οι αλλαγές που έχω παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια έχουν αρκετές σαφείς αιτίες: 1. Αυξημένος χρόνος οθόνης και μειωμένο σωματικό παιχνίδι Τα παιδιά σήμερα περνούν πρωτοφανείς ώρες μπροστά σε tablets, κινητά τηλέφωνα και υπολογιστές.
Παρότι η τεχνολογία προσφέρει πολλά οφέλη, η υπερβολική χρήση οθονών σημαίνει λιγότερος χρόνος σε δραστηριότητες που αναπτύσσουν βασικές κινητικές δεξιότητες.
Οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις αφής και ολίσθησης στις οθόνες αφής δεν αναπτύσσουν τον ίδιο λεπτό κινητικό έλεγχο με δραστηριότητες όπως το χτίσιμο με τουβλάκια, το πέρασμα χαντρών ή το παιχνίδι με πλαστελίνη.
Αντίστοιχα, το καθιστικό gaming δεν καλλιεργεί τις αδρές κινητικές δεξιότητες που αναπτύσσονται μέσα από το σκαρφάλωμα, το τρέξιμο και τα άλματα. 2. Μείωση του υπαίθριου παιχνιδιού και της ανάληψης ρίσκου Τα σημερινά παιδιά έχουν λιγότερες ευκαιρίες για ελεύθερο παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους σε σχέση με προηγούμενες γενιές.
Οι ανησυχίες για την ασφάλεια, τα πιεσμένα οικογενειακά προγράμματα και η μειωμένη πρόσβαση σε πράσινους χώρους έχουν περιορίσει τις ευκαιρίες των παιδιών να σκαρφαλώσουν σε δέντρα, να ισορροπήσουν σε τοίχους ή να εμπλακούν σε έντονο σωματικό παιχνίδι — δραστηριότητες που ενισχύουν τον συντονισμό, τη δύναμη και τη χωρική αντίληψη. 3. Αλλαγές στο σχολικό πρόγραμμα και στις προτεραιότητες Με την αυξανόμενη ακαδημαϊκή πίεση, πολλά σχολεία έχουν μειώσει τον χρόνο για φυσική αγωγή, τέχνη και πρακτικές δραστηριότητες.
Όπως δείχνει η έρευνα, το 76% των εκπαιδευτικών δηλώνουν ότι η τέχνη δεν αποτελεί προτεραιότητα, ενώ σχεδόν ένας στους πέντε αναφέρει ότι δεν αφιερώνει καθόλου χρόνο στη διδασκαλία της κάθε εβδομάδα — παρότι αυτές οι δραστηριότητες είναι καθοριστικές για την ανάπτυξη του λεπτού κινητικού ελέγχου. 4. Υπερβολική οργάνωση του χρόνου των παιδιών Πολλά παιδιά μετακινούνται από τη μία δραστηριότητα που καθοδηγείται από ενήλικες στην άλλη, χωρίς αρκετό χρόνο για ελεύθερο παιχνίδι και εξερεύνηση.
Αν και τα οργανωμένα αθλήματα και οι δραστηριότητες έχουν οφέλη, συχνά δεν προσφέρουν την ποικιλία κινητικών εμπειριών που χρειάζονται τα παιδιά για μια ολοκληρωμένη κινητική ανάπτυξη.
Γιατί οι κινητικές δεξιότητες είναι σημαντικές για την επικοινωνία και τη μάθηση Ως λογοθεραπεύτρια, με ανησυχεί ιδιαίτερα η επίδραση των φτωχών κινητικών δεξιοτήτων στη συνολική ανάπτυξη των παιδιών.
Οι κινητικές δεξιότητες δεν αφορούν μόνο τις σωματικές ικανότητες — συνδέονται άμεσα με την ανάπτυξη του λόγου, της γλώσσας και της σκέψης.
Η σύνδεση μεταξύ κινητικών δεξιοτήτων και ομιλίας Τα ίδια νευρωνικά μονοπάτια και οι ίδιες ικανότητες κινητικού σχεδιασμού που χρησιμοποιούνται για τον συντονισμό των σωματικών κινήσεων είναι επίσης απαραίτητα για την παραγωγή λόγου.
Όταν ένα παιδί δυσκολεύεται στον αδρό και λεπτό κινητικό συντονισμό, συχνά αντιμετωπίζει δυσκολίες και στις ακριβείς κινήσεις που απαιτούνται για καθαρή ομιλία.
Στην κλινική μου πράξη, παρατηρώ συχνά ότι τα παιδιά με δυσκολίες κινητικού συντονισμού παρουσιάζουν επίσης: * Δυσκολία στην αλληλουχία και τον συντονισμό των κινήσεων που απαιτούνται για την ομιλία * Δυσκολίες στις στοματοκινητικές δεξιότητες (έλεγχος χειλιών, γλώσσας και γνάθου) * Προβλήματα στον ρυθμό και το χρονισμό της ομιλίας Κινητικές δεξιότητες και ακαδημαϊκή επιτυχία Οι λεπτές κινητικές δεξιότητες είναι απαραίτητες για την επιτυχία στην τάξη.
Τα παιδιά χρειάζονται αυτές τις δεξιότητες για: * Γραφή και ζωγραφική * Χρήση ψαλιδιού, χάρακα και άλλων σχολικών εργαλείων * Οργάνωση των εργασιών τους στα τετράδια * Χειρισμό αντικειμένων για δραστηριότητες φυσικών επιστημών, μαθηματικών και τέχνης Οι φτωχές κινητικές δεξιότητες μπορούν να οδηγήσουν σε απογοήτευση, μειωμένη αυτοπεποίθηση και αποφυγή σχολικών δραστηριοτήτων, δημιουργώντας ενδεχομένως μια αρνητική σχέση με τη μάθηση.
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς: Πρακτικές στρατηγικές Τα καλά νέα είναι ότι οι κινητικές δεξιότητες μπορούν να βελτιωθούν σημαντικά με τη σωστή υποστήριξη και τις κατάλληλες δραστηριότητες.
Ακολουθούν μερικές αποτελεσματικές στρατηγικές που προτείνω στους γονείς στην κλινική μου πράξη: 1. Δώστε προτεραιότητα στη σωματική δραστηριότητα κάθε μέρα Φροντίστε να υπάρχει τουλάχιστον 60 λεπτά σωματικής δραστηριότητας καθημερινά.
Δεν χρειάζεται να γίνονται συνεχόμενα — μπορούν να χωριστούν σε μικρότερα διαστήματα μέσα στη μέρα. 2. Δημιουργήστε ένα σπίτι πλούσιο σε κίνηση Μικρές αλλαγές μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά: * Κρατήστε μπάλες, σχοινάκια και άλλα ενεργητικά παιχνίδια εύκολα προσβάσιμα * Δημιουργήστε έναν εσωτερικό χώρο κίνησης με μαξιλάρια για άλματα, τούνελ για μπουσούλημα και χώρο για χορό * Περιορίστε τον χρόνο οθόνης και εξισορροπήστε τον με σωματικές δραστηριότητες 3. Εστιάστε στην ανάπτυξη της λεπτής κινητικότητας Εντάξτε καθημερινές δραστηριότητες που ενδυναμώνουν τους μύες των χεριών και βελτιώνουν τη δεξιότητα: * Πλαστελίνη και πηλός * Πέρασμα χαντρών ή μακαρονιών * Χρήση λαβίδας για το πιάσιμο μικρών αντικειμένων * Ζωγραφική, χρωμάτισμα και δραστηριότητες κοψίματος * Κατασκευές με δομικά παιχνίδια 4. Κάντε την κίνηση διασκεδαστική, όχι αγγαρεία Τα παιδιά είναι πιο πιθανό να συμμετέχουν σε σωματικές δραστηριότητες όταν αυτές είναι ευχάριστες: * Ακολουθήστε τα ενδιαφέροντά τους — αν αγαπούν τα ζώα, δοκιμάστε παιχνίδια μίμησης κινήσεων ζώων * Χρησιμοποιήστε μουσική και χορό για διαλείμματα κίνησης * Μετατρέψτε τις βόλτες στη φύση σε περιπέτειες με παιχνίδια αναζήτησης ή παρατήρησης 5. Αγκαλιάστε το «λερωμένο» παιχνίδι Το αισθητηριακό και «άτακτο» παιχνίδι είναι εξαιρετικό για την ανάπτυξη τόσο των λεπτών κινητικών δεξιοτήτων όσο και της αισθητηριακής επεξεργασίας: * Παιχνίδι με νερό: γέμισμα, άδειασμα, πιτσίλισμα * Παιχνίδι με άμμο: σκάψιμο, χτίσιμο, μεταφορά * Δαχτυλομπογιές και δραστηριότητες τέχνης με τα χέρια 6. Υποστηρίξτε την ανάπτυξη όλου του σώματος Εστιάστε σε δραστηριότητες που αναπτύσσουν συντονισμό, ισορροπία και δύναμη: * Χρόνος στην παιδική χαρά με σκαρφάλωμα, κούνιες και ισορροπία * Κολύμβηση — μια εξαιρετική δραστηριότητα για όλο το σώμα * Διαδρομές εμποδίων στο σπίτι ή στον κήπο * Έντονο σωματικό παιχνίδι σε ασφαλή περιβάλλοντα Πότε να αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια Παρότι κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό, ορισμένα σημάδια μπορεί να υποδηλώνουν ανάγκη για επαγγελματική υποστήριξη: * Αν το παιδί δυσκολεύεται σημαντικά περισσότερο από τους συνομηλίκους του σε δραστηριότητες που απαιτούν συντονισμό * Αν οι δυσκολίες λεπτής κινητικότητας επηρεάζουν τη συμμετοχή του σε δραστηριότητες κατάλληλες για την ηλικία του * Αν αποφεύγει σωματικές δραστηριότητες λόγω απογοήτευσης ή δυσκολίας * Αν οι κινητικές δυσκολίες συνοδεύονται από δυσκολίες λόγου ή γλώσσας Η έγκαιρη παρέμβαση είναι καθοριστικής σημασίας.
Ως θεραπεύτρια, διαπιστώνω ότι όταν οι κινητικές δυσκολίες αντιμετωπίζονται νωρίς, τα αποτελέσματα είναι συχνά καλύτερα και προλαμβάνεται η ανάπτυξη αρνητικής στάσης απέναντι στη σωματική δραστηριότητα.
Ο δρόμος μπροστά: Ένα κάλεσμα για δράση Η μείωση των κινητικών δεξιοτήτων των παιδιών αποτελεί σοβαρή ανησυχία, αλλά είναι κάτι που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μαζί — γονείς, εκπαιδευτικοί και θεραπευτές σε συνεργασία.
Στην κλινική μου πράξη, έχω δει εντυπωσιακή πρόοδο όταν τα παιδιά λαμβάνουν σταθερή υποστήριξη τόσο στη θεραπεία όσο και στο σπίτι.
Ακόμη και μικρές αλλαγές στην καθημερινή ρουτίνα μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά με την πάροδο του χρόνου.
Ας δεσμευτούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας τις κινητικές εμπειρίες που χρειάζονται ώστε να αναπτύξουν δυνατά σώματα, επικοινωνιακή αυτοπεποίθηση και τις σωματικές δεξιότητες που θα τα στηρίξουν σε όλη τους τη ζωή.
Η μελλοντική υγεία και ευημερία τους εξαρτώνται από τα θεμέλια που θα τα βοηθήσουμε να χτίσουν σήμερα. Η Hulya Mehmet είναι Σύμβουλος Λογοθεραπεύτρια με περισσότερα από 25 χρόνια εμπειρίας, εξειδικευμένη στις επικοινωνιακές και αναπτυξιακές ανάγκες των παιδιών.
Παρέχει αξιολογήσεις και θεραπευτικές υπηρεσίες στα κέντρα της στο Orpington και στη Harley Street του Λονδίνου και είναι συγγραφέας του βιβλίου «Is it Autism? Or Late Talking?», ενός οδηγού που βοηθά τους γονείς να κατανοήσουν τη διάκριση ανάμεσα στις επικοινωνιακές καθυστερήσεις και στη διαταραχή αυτιστικού φάσματος.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους