Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα βιβλία του Ενώχ και των Ιωβηλαίων δεν θεωρούνται «ψέματα», αλλά απόκρυφα (ή ψευδεπίγραφα) κείμενα που δεν περιλαμβάνονται στον επίσημο Κανόνα της Αγίας Γραφής των περισσότερων χριστιανικών εκκλησιών.

Η εντύπωση ότι ο Θεός έχει «βοηθούς» τους δαίμονες σε αυτά τα βιβλία προκύπτει από μια διαφορετική προσέγγιση της πνευματικής ιεραρχίας:Ο ρόλος του Μαστεμά (Ιωβηλαίων): Στο βιβλίο των Ιωβηλαίων εμφανίζεται ο Μαστεμά (ο άρχοντας των πονηρών πνευμάτων), ο οποίος ζητά από τον Θεό να του επιτρέψει να κρατήσει ένα μέρος των δαιμόνων (το 1/10) στη γη για να δοκιμάζει και να τιμωρεί τους ανθρώπους.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Μαστεμά λειτουργεί περισσότερο ως ένας «εισαγγελέας» ή «εκτελεστής» που υπακούει στην ανώτατη εξουσία του Θεού, παρά ως αυτόνομος εχθρός.

Παιδαγωγικός σκοπός: Στην αρχαία εβραϊκή σκέψη, ακόμα και οι πονηρές δυνάμεις θεωρούνταν μερικές φορές όργανα που ο Θεός ανέχεται ή χρησιμοποιεί για να φέρει τους ανθρώπους σε μετάνοια μέσω δοκιμασιών.

Αντίθεση με την Καινή Διαθήκη: Η χριστιανική διδασκαλία (Καινή Διαθήκη) ξεκαθαρίζει ότι ο Χριστός ήρθε για να καταργήσει τα έργα του διαβόλου.

Ενώ στα απόκρυφα βιβλία φαίνεται μια «συνεργασία» υπό τον έλεγχο του Θεού, στον Χριστιανισμό η σχέση είναι καθαρά συγκρουσιακή: το φως δεν έχει καμία σχέση με το σκοτάδι.Γιατί δεν είναι στη Βίβλο; Πολλές εκκλησίες απέρριψαν αυτά τα βιβλία επειδή περιείχαν διδασκαλίες που θεωρήθηκαν αντιφατικές με την υπόλοιπη Γραφή ή επειδή γράφτηκαν πολύ μεταγενέστερα από την εποχή των προσώπων στα οποία αποδίδονται.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους