Σας ήρθε μόλις το εσωτερικό σημείωμα με το γνωστό και χιλιοειπωμένο αφήγημα: «Ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε στον φυσικό μας χώρο, εκεί που ανθίζει η ομαδικότητα και η συνεργασία». Μια καλοσχεδιασμένη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ακούγεται απόλυτα λογικό, σωστά; Το πρόβλημα είναι ότι η συγκεκριμένη έκφραση κρύβει επιμελώς την πραγματική εικόνα. Η Επιστροφή στο Γραφείο (RTO) δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την παραγωγικότητά σας αλλά είναι, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, ένας μηχανισμός άμυνας απέναντι σε δομικές εταιρικές παθογένειες.

Γιατί λοιπόν πιέζουν τόσο έντονα τα διοικητικά συμβούλια; Η ανάλυση των πραγματικών δεδομένων αποκαλύπτει τρεις σκληρές αλήθειες που κανένα τμήμα ανθρώπινου δυναμικού δεν πρόκειται να παραδεχτεί δημόσια. • Το Βαρίδι του Real Estate: Ας μιλήσουμε με τη γλώσσα των αριθμών.

Ποια είναι η μεγαλύτερη, σιωπηλή αιμορραγία των πολυεθνικών; Τα μακροχρόνια μισθωτήρια εμπορικών ακινήτων και εδώ μιλάμε για πολυετή συμβόλαια που τρέχουν, είτε υπάρχουν άνθρωποι στις καρέκλες είτε όχι.

Το διοικητικό συμβούλιο βλέπει αυτό το τεράστιο πάγιο κόστος στον ισολογισμό κάθε τρίμηνο.

Υπό αυτό το πρίσμα, η επιστροφή στα γραφεία δεν είναι μια προσπάθεια ενίσχυσης της δημιουργικότητας αλλά ο πιο ωμός τρόπος να δικαιολογηθεί μια οικονομική "μαύρη τρύπα" που προϋπήρχε, δημιουργώντας τεχνητά την ανάγκη χρήσης των χώρων. • Το Έλλειμμα Ηγεσίας: Η τηλεργασία δεν κατέστρεψε την απόδοση αλλά κατάφερε να ξεγυμνώσει βίαια τις διοικητικές ανεπάρκειες.

Ένα συντριπτικά μεγάλο ποσοστό της μεσαίας βαθμίδας διοίκησης δεν εκπαιδεύτηκε ποτέ στο να καθοδηγεί και να αξιολογεί βάσει παραδοτέου αποτελέσματος.

Διοικεί αποκλειστικά μέσω της παρουσίας και νιώθει ότι ελέγχει την κατάσταση μόνο όταν έχει οπτική επαφή με τον υπάλληλο.

Αν αφαιρέσεις το γραφείο, αφαιρείς τη μοναδική μέθοδο αξιολόγησης που γνωρίζουν.

Η εντολή επιστροφής, συνεπώς, είναι συχνά μια σιωπηλή παραδοχή αδυναμίας management, η οποία "ντύνεται" με σύγχρονο μάρκετινγκ περί εταιρικής κουλτούρας κλπ. • Η Οικονομική Σκοπιμότητα (Ο "Δούρειος Ίππος"): Εδώ τα στατιστικά είναι αμείλικτα γιατί αν παρατηρήσουμε πότε ακριβώς παρατηρείται μαζική επιβολή τέτοιων πολιτικών από τις εταιρείες του S&P 500 θα δούμε οτι αυτό συμβαίνει σχεδόν πάντα μετά από πτώση της χρηματιστηριακής τους αξίας.

Αυτό σίγουρα δεν είναι τυχαίο και η απόφαση αποτελεί καθαρά χρηματοοικονομική αντίδραση.

Στην πραγματικότητα, η διοίκηση περιμένει και επιδιώκει ένα ποσοστό δυσαρέσκειας.

Στόχος είναι η εντολή επιστροφής να λειτουργήσει ως ένας μηχανισμός για σιωπηρή απόλυση (quiet firing). Όσοι αρνηθούν, παραιτούνται με αποτέλεσμα την μείωση προσωπικού χωρίς το τεράστιο κόστος των αποζημιώσεων και χωρίς την επικοινωνιακή φθορά των μαζικών απολύσεων.

Αν κοιτάξουμε και στην τοπική αγορά σε Ελλάδα και Κύπρο, θα παρατηρήσουμε οτι η εικόνα μοιάζει διαφορετική επιφανειακά, αλλά ο πυρήνας παραμένει ακριβώς ο ίδιος.

Οι περισσότερες εγχώριες επιχειρήσεις δεν χρειάστηκε να επιβάλουν σκληρές πολιτικές επιστροφής, διότι πολύ απλά δεν εφαρμόστηκε ουσιαστικά ποτέ ένα αυθεντικό Υβριδικό Μοντέλο εργασίας.

Τα κίνητρα όμως είναι ακριβώς τα ίδια, χρησιμοποιώντας όμως άλλες πρακτικές εφαρμογής . Αντί για πιέσεις επιστροφής, βλέπουμε παρατεταμένο "πάγωμα" μισθολογικών αυξήσεων, διόγκωση αρμοδιοτήτων χωρίς την παραμικρή οικονομική αναπροσαρμογή και μια σταδιακή, σιωπηρή υποβάθμιση των συνθηκών εργασίας.

Η λογική πίσω από αυτή τη στρατηγική είναι πανομοιότυπη: το κόστος της εξόδου πρέπει να το επωμιστεί εξ ολοκλήρου ο εργαζόμενος, εξωθώντας τον να πάρει μόνος του την απόφαση της αποχώρησης.

Κανένα από τα παραπάνω κίνητρα δεν σχετίζεται με το πού είστε εσείς πραγματικά πιο αποδοτικοί.

Όλα τα σοβαρά ερευνητικά δεδομένα παγκοσμίως αποδεικνύουν ότι η ευελιξία εκτοξεύει την παραγωγικότητα και αυξάνει δραματικά τη διακράτηση ταλέντων.

Όμως, αυτή η έρευνα είναι άχρηστη για τη διοίκηση. Γιατί; Επειδή δεν λύνει το πρόβλημα των κενών κτιρίων, ούτε μεταμορφώνει εν μία νυκτί τους ανεπαρκείς managers σε ηγέτες.

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα λάβετε ένα ακόμα σημείωμα γεμάτο λέξεις όπως "συνέργεια" και "οικογένεια", σταματήστε για μια στιγμή αλλά μην αναρωτηθείτε τι ακριβώς λέει το κείμενο. Αναρωτηθείτε: Ποιο συγκεκριμένο επιχειρηματικό, διοικητικό ή οικονομικό πρόβλημα της εταιρείας καλούμαι αυτή τη στιγμή να λύσω με τη φυσική μου παρουσία;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους