Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στα ταξίδια μας ποτέ δεν προγραμματίζουμε τα εστιατόρια που θα γευματίσουμε -εκτός αν είναι εξ αρχής ο προορισμός μας αυτός.

Πάμε με το ένστικτό μας και όπου μας βγει.

Οι αστοχίες βέβαια είναι στο πρόγραμμα αλλά και αυτές έχουν την αξία τους για να βρίσκουμε το μέτρο της σύγκρισης.

Καμία αστοχία στο πρώτο μας γεύμα στο #Παρίσι.

Μέναμε στο Marais, οπότε αμέσως μετά το checkin στο ξενοδοχείο, βγήκαμε για εξερεύνηση της περιοχής με κατεύθυνση προς τον Σηκουάνα.

Κατεβαίνοντας τη Rue Saint Antoine, η «μύτη» μας, μας έστειλε λίγο διαγώνια.

Εκεί, είδαμε τη λέξη-κλειδί #bourguignon και αυτό ήταν αρκετό για να μας πείσει.

Οι σερβιτόροι μας υποδέχθηκαν καλοσυνάτοι, επιλέξαμε τραπέζι έξω γιατί είχε θαυμάσια μέρα και καθίσαμε.

Ένα #negroni για τον κύριο στην αρχή και ροζέ κρασί για τις κυρίες.

Παραδοσιακή γαλλική κουζίνα θέλαμε οπότε η κρεμμυδόσουπα, η τερίνα φουά γκρα, το φιλέτο και το ταρτάρ ήταν υποχρεωτικά.

Αφού φάγαμε και μια ολόκληρη μπαγκέτα βουτώντας και αλείφοντας εδώ κι εκεί, περάσαμε στα επιδόρπια.

Κρεμ μπρουλέ, μιλφέιγ με σοκολάτα και σιροπιασμένα κεράσια, προφιτερόλ με παγωτό από το ιστορικότερο εργαστήριο παγωτού της περιοχής και espresso για όλους.

Ήταν το γεύμα που ονειρευόμουν για τα γενέθλια μου; Οχι, γιατί δεν το είχα φανταστεί ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα.

Ήταν οι τιμές προσιτές και ανθρώπινες; Αστα να πάνε με το τι γαλλικό έχουμε πληρώσει τόσα χρόνια -και δεν θέλω να το σκέφτομαι.

Νομίζω ότι οι σερβιτόροι ακόμα γελάνε που πηγαίναμε την κρεμμυδόσουπα γύρω-γυρω και ο ένας δοκίμαζε συνεχώς από τα πιάτα του άλλου.

Ωστόσο έτσι είμαστε οι ελληνάρες.

Όλα στη μέση τα βάζουμε. Θέλω να ξαναπάω; Mais oui ❤️ Να διακτινιστώ αυτή τη στιγμή γίνεται; Mais non 🥲

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους