Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε αυτήν την πόλη δύσκολα θα συνεννοηθούμε. Τα προσωπικά show των δημάρχων στα δημοτικά συμβούλια είναι σε ένα βαθμό αναμενόμενα.

Όπως και η προνομιακή χρήση του χρόνου.

Όταν όμως τα πράγματα αφήνονται στην υπερβολή τους τότε φοβάμαι ότι το κύρος του ανώτατου αυτού πολιτικού οργάνου πλήττεται ανεπίτρεπτα.

Τι βιώνουν σύμβουλοι και ακροατήριο δια ζώσης αλλά και διαδικτυακά; Μονολόγους συχνά αυτοαναφορικούς, επιχειρήματα αενάως επαναλαμβανόμενα και επί παντός του επιστητού, κορώνες και κορυφώσεις στα όρια της ανακρίβειας, προσφάτως δε και επιθέσεις σε κομματικά αντίπαλους χώρους.

Όλα αυτά και σε συνδυασμό δεν συνεισφέρουν στην τοπική διακυβέρνηση.

Η συνεχής μάλιστα επιθετική εκφορά του λόγου προς ένα ασαφές “εσείς” που αντιπολιτεύεται και παρεμποδίζει τις “άοκνες υπερπροσπάθειες” της διοίκησης μπορεί να προσφέρει ένα αφήγημα/άλλοθι στους διοικούντες, δυναμιτίζει όμως όποια ελπίδα έχει αυτή η πόλη να πορευθεί συγκροτημένα, με συγκλίσεις και ευρύτερες συναινέσεις.

Η συζήτηση στο τελευταίο ΔΣ αφορούσε στο Παλατάκι το αποκαλούμενο και εμβληματικό.

Ως προς τον συμβολισμό του βέβαια διίστανται νομίζω οι απόψεις και οι αμνήμονες σε αυτόν τον τόπο φαίνεται να κυριαρχούν.

Σύμβολο κατ εμέ σκοτεινής εποχής (1950-60) το κτίσμα αυτό βεβηλώνει τον αρχαιολογικό χώρο κατατέμνοντας τον και καταπατώντας τον.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τόσο για την διάνοιξη του δρόμου όσο και για την ανέγερσή του κτίσματος δεν διενεργήθηκαν διερευνητικές αρχαιολογικές ανασκαφές.

Μπορεί νομίζω κάποιος να υποθέσει βασίμως ότι σημαντικά ευρήματα είτε έχουν καταστραφεί είτε θα περιμένουν μία μελλοντική ανασκαφή του δικού μας, αυτοκαταστροφικού ορίζοντα κατοίκησης.

Δεν το πολυσυμπαθώ όπως μαντεύετε το Παλατάκι και τα συναισθήματα εντείνονται καθώς το αυτοκρατορικού ύφους κτίσμα παραμένει περίκλειστο αυθαίρετα και αυταρχικά κρατώντας όλους εμάς εκτός του ομορφότερου ίσως σημείου της ακτογραμμής.

Προσωπικά περιμένω την εξιλέωση όταν πέσουν τα κάγκελα και έκταση και κτίσμα ενοποιηθούν οργανικά με τον αρχαιολογικό χώρο του Κόδρα από τον οποίο αποκόπηκαν βιαίως.

Το κτίριο λοιπόν αυτό κατέχει και διαχειρίζεται παρανόμως η ΕΤΑΔ/ Υπερταμείο.

Έχει γίνει αντικείμενο ενός μνημονίου συνεργασίας της ΕΤΑΔ με την Βουλή , το περιεχόμενο του οποίου ελάχιστοι γνωρίζουν.

Για να αξιολογήσετε το “ελάχιστοι” ούτε η Δημοτική Αρχή το έχει διαβάσει.

Το μέλλον του λοιπόν στα χέρια του Υπερταμείου, εξαιρετικά αβέβαιο.

Αν μάλιστα ισχυρισθούμε ότι το σημαντικό για την τοπική κοινωνία είναι οι χρήσεις που του επιφυλάσσονται, οι μέχρι τώρα κινήσεις του Υπερταμείου δεν επιτρέπουν αισιοδοξία.

Όλες οι διεργασίες και αποφάσεις γίνονται ερήμην της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πολλώ δε μάλλον της τοπικής κοινωνίας. Ο Δήμος Καλαμαριάς ως ο πτωχός συγγενής παρακολουθεί από την γωνίτσα που του έχουν αναγνωρίσει και οι δήθεν διαβουλεύσεις για τις χρήσεις του διεξήχθησαν από ένα γραφείο διοργάνωσης συνεδρίων;;; με “εκπροσώπους της τοπικής κοινωνίας” που ανακάλυψε και αναγόρευσε το παραπάνω γραφείο . Αν και η Δήμαρχος είχε τότε αντιδράσει σε αυτές τις μεθοδεύσεις και την απαξίωση του Δήμου, τη Δευτέρα υπερασπίσθηκε τις ενέργειες του Υπερταμείου ως την μοναδική ελπίδα να σωθεί το κτίσμα.

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ όταν ακούω πολιτικό να λέει ας σωθεί και μετά βλέπουμε σκιάζομαι. “Το Παλατάκι καταρρέει” είπε και θα την παραπέμψω στην εισήγηση του Υπερταμείου στο διαγωνισμό όπου περιγράφονται φθορές μεν, του κελύφους όμως και όχι δομικές. “τι θα πει δημόσια χρήση” και “ το κράτος και κυβέρνηση είναι το ίδιο πράγμα” ήταν δύο ακόμη ρήσεις στη κορύφωση της “συζήτησης”. Ευχαρίστως να τις δανείσω βιβλία της Καραμανώφ και του Πουλαντζά για τις ερωτήσεις και τις σοφιστείες που εξέφρασε μάλλον εν θερμώ και εξαιτίας των “εχθρών”, συλλόγων και κατοίκων.

Σύλλογοι και κάτοικοι έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας την επιστροφή του κτίσματος και της έκτασης στο δημόσιο και αυτή είναι η εχθρική τους πράξη.

Ζήτησαν τότε και την συνδρομή της διοίκησης του Δήμου.

Προσέξτε όχι οικονομικά αλλά με μία πολιτική απόφαση στήριξης της προσφυγής.

Όχι όμως.

Η παράταξη της διοίκησης με εξαίρεση την κ. Καζάρα αρνήθηκε και τότε και τη Δευτέρα τη στήριξη στην προσφυγή που παρεμπιπτόντως εκδικάζεται την επόμενη Τετάρτη.

Τον πρώην Δήμαρχο κ. Δαρδαμανέλη και την παράταξή του τους έψαχναν για να ψηφίσουν, νομίζω ανεπιτυχώς . Να πω και κάτι ακόμη.

Όσο η διοίκηση αντιμετωπίζει πολίτες και συλλόγους που νοιάζονται, ως εχθρούς, άκρη δεν θα βρούμε.

Και η δουλειά της διοίκησης είναι ακριβώς αυτή, να βρίσκει άκρη, χωρίς στερεοτυπικές φοβίες, με ανοιχτό μυαλό ,με διάλογο, με σύγκλιση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους