Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πρόσωπα της Πάρου (1) (Αρχίζω και πάλι την ανάρτηση με λίγια λόγια για τα πρόσωπα της Πάρου που κάπως γνώρισα.

Πάρος είναι και οι άνθρωποι που ζουν εδώ.

Δεν κάνω κάποια διάκριση, απλά ορισμένοι άνθρωποι άναψαν ένα λαμπάκι στην ψυχή μου.

Ούτε όλα τα ξέρω, ούτε όλες τις φωτογραφίες έχω, θα δώσω το αρχείο στο Γιάννη και ίσως κάποια ώρα το κάνει βιβλίο.

Ας το πάρουν μετά στο ιστορικό αρχείο.

Δεν πάω να κολακέψω κανένα, αλλά να αποδείξω ότι πολλοί και διαφορετικοί άγγελοι κατοικούν στον καθένα, αλλά οι συνθήκες και άλλα πολλά της πολιτικής και των φανατισμών δεν τα αφήνουν να ανθίσουν.

Ας θυμίσω ότι ο σκηνοθέτης Γιάννης Τριτσιμπίδας είχε κάνει μια παρόμοια δουλειά και την έκανε ταινία.

Και ο σκηνοθέτης Πάνος Κέκας ασχολήθηκε με την πολιτιστική δράση πολλών). Κατερίνα Λεοντή: Η θεά των τοκετών Ειλειθυία της Πάρου Ανάσταση της νεότερης Πάρου Μια γυναίκα από την Εύβοια θα γινόταν φλόγα ανάστασης για την Πάρο.

Με τα πενιχρά μέσα της εποχής, σαν τις παλιές παραδοσιακές μαίες των χωριών, η Αικατερίνη Λεοντή κατάφερε να βοηθήσει πάνω από 2.500 γυναίκες και να φέρει στον κόσμο νέα ζωή.

Διατηρούμε στο αρχείο μας την τιμητική εκδήλωση του "Αρχίλοχου", αλλά και τη συνέντευξη με την ίδια (Μητρογιάννης) που λέει αυτά τα συγκινητικά πράγματα.

Απλή στη ζωή, καλοδιάθετη, άνθρωπος δημοκρατικός και της συμμετοχής συμμετείχε στα συμβούλια του "Αρχίλοχου" είχε άποψη και ήταν αγαπητή σε όλους.

Η πρώτη γνωριμία μου μαζί της ήταν όταν το 1958 έβαλε το χέρι μου στη θέση του στο παλιό νοσοκομείο με τα κερα-μίδια, που είχε πάθει εξάρθρωση, συνεργαζόμενη με την συνάδελφό της Τσαντάνη. Η Αικατερίνη Λεοντή είχε όλα αυτά τα χρόνια της θαυματουργής δράσης συνεργασία με τον Ευθύμιο Κεμπάμπη.

Μερικά πράγματα είναι για μυθιστόρημα μην βλέπετε τώρα που έγινα όλα πιο εύκολα.

Και μας μάς έφερε στον κόσμο η ξυρά Ειρήνη των Λευκών, πρακτική μαμή και είμαστε δίδυμα (1945). Αργότερα το 1978 είχα την κόρη της Λεοντή μαθήτρια.

Με τους Λεοντήδες συνδεθήκαμε, είχαμε συνεργασία στην "Παριανή Γνώμη" και στο Βελέντζειο. Ο Δημήτρης Λεοντής έγραψε κα-ταπληκτικά κείμενα κι ένα το έχουμε συχνά δημοσιεύσει, Ήταν για τα κορίτσια που στα 12 τα έστελναν υπηρέτριες. Η Αλεξάνδρα η κόρη του μού έχει πει ότι υπάρχουν πολλά κείμενα δικά του αδημοσίευτα.

Καλό θα είναι να δοθούν στην Επιτροπή Ιστορίας του Δήμου. Ο Γρηγόρης Λεοντής έγραψε Ιστορία της Πάρου και αναγκάστηκε να αναφερθεί στους μαυραγορίτες της εποχής, γιατί καμιά φορά νομίζουμε ότι όλοι είμαστε άγιοι.

Με την ευκαιρία μνημονεύω και την κυρά Χρυσούλα τη νοσοκόμα των Λευκών που είχε κι αυτή μια σπάνια αγιοσύνη.

Κάποια ώρα θα δούμε την ταινία για μνημόσυνο και παραδειγματισμό, τόσο για τον Ευθύμιο Κεμπάμπη, την Μαρία Ναυπλιώτη και την Αικατερίνη Λεοντή, αλλά και τη συνέντευξη που πάρθηκε από τον Μητρογιάννη στα πλαίσια της δράσης του "Αρχίλοχου" για τη μαγική αυτή μαία, την ανάσταση της νεότερης Πάρου, την ενσάρκωση των αγγέλων. (Θα παρακαλούσα τον Μικέ Λεοντή να μού στείλει μια φωτογραφία της μητέρας του να την παραθέσω εδώ. Οι νεότεροι πρέπει να ξέρουν).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους