Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΡΟΣΟΧΗ: ακολουθούν σκληροί προβληματισμοί…

***************************************************** Πήγα στο πάρκο Σταύρος Νιάρχος για λίγο πολιτισμό… και τελικά έφυγα με φωτογράφιση για εξώφυλλο “GQ: Μεσήλικας αλλά επικίνδυνος”. Ξαφνικά, ανάμεσα στα συνθήματα της Barbara Kruger, πετάγεται ένας καθρέφτης.

Και σκέφτομαι: “Να μια καλλιτέχνις που ξέρει τον Έλληνα.

Βάζει φιλοσοφικά μηνύματα, αλλά αφήνει και χώρο για σέλφι.” Γιατί εμείς μπορεί να μη διαβάσουμε ποτέ το installation, αλλά αν δούμε αντανάκλαση… τέλος.

Το έργο γίνεται αμέσως προσωπικό.

Στάθηκα λοιπόν απέναντι στον καθρέφτη και χωρίς να το καταλάβω έδωσα vibe “νονός της μόδας που ονειρεύεται να βγει στη σύνταξη”. Άσπρο semi-total look, λες και βγήκα από διαφήμιση για premium φέτα.

Μόνο ένα κατσικάκι έλειπε δίπλα μου και θα έλεγα: “Η παράδοση συναντά το minimal design.” Και αυτή η τσάντα χιαστί… Αχ, η τσάντα! Το απόλυτο αξεσουάρ του άντρα μετά τα 50. Είναι η στιγμή που λες: “Δεν κουβαλάω πια νεανικά όνειρα.

Κουβαλάω φορτιστή, γυαλιά πρεσβυωπίας και ένα Depon.” Βέβαια, η πιο μεγάλη αντίφαση είναι ότι κρατάω κινητό τελευταίας τεχνολογίας, αλλά η στάση μου είναι λες και ετοιμάζομαι να φωτογραφίσω γάμο το 1987.

Έλειπε μόνο να πω: “Μην κουνιέστε, θα βγει θολή!” Και εκεί που ποζάρω με αυτοπεποίθηση, συνειδητοποιώ κάτι βαθύ: η Barbara Kruger γράφει συνθήματα για την ταυτότητα, την κοινωνία, την εικόνα μας… κι εγώ απαντάω με το πιο ανθρώπινο ένστικτο: “Ναι, αλλά από ποια γωνία δείχνω πιο αδύνατος;” Τελικά, αυτός ο καθρέφτης δεν ήταν έργο τέχνης.

Ήταν παγίδα.

Γιατί κάθε Έλληνας που περνάει μπροστά από καθρέφτη σε δημόσιο χώρο μετατρέπεται αυτόματα σε influencer.

Και κάπως έτσι, πήγα για κουλτούρα… και γύρισα με 47 φωτογραφίες, από τις οποίες οι 46 ήταν “όχι, εδώ μοιάζω με δημοτικό σύμβουλο”. Καλημέρα είπαμε; Δεν είπαμε! Καλημέρα πσυχούλες μου! 😁😉❤️ #smile #alwayslookonthebrightsideoflife #selfie

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους