«Τουλάχιστον ακούγαμε τους γλάρους σ’ εκείνο το σπιτάκι κοντά στη θάλασσα κάθε που ανοίγαμε τις γρίλιες και αντικρίζαμε ένα κομμάτι ματωμένο ουρανό ματωμένο απ’ τις πρώτες ακτίνες ενός ήλιου που...

Πλήρες Κείμενο:

«Τουλάχιστον ακούγαμε τους γλάρους σ’ εκείνο το σπιτάκι κοντά στη θάλασσα κάθε που ανοίγαμε τις γρίλιες και αντικρίζαμε ένα κομμάτι ματωμένο ουρανό ματωμένο απ’ τις πρώτες ακτίνες ενός ήλιου που έλεγες ότι για έναν παράξενο λόγο έφεγγε πρώτα το Νοτιά- για να δώσει λίγο αίμα στη στεγνή μας μέρα Αλλά εσύ χαμογελούσες σαν να ήσουν παιδί που βγήκε για κάλαντα στην πλατεία και τα άλλα παιδιά σε είχαν αφήσει πίσω τους να κυνηγάς ένα πρωινό που ποτέ δεν ερχόταν και η μέρα τέλειωνε προτού ξεκινήσει- κι ας χαμογελούσες Μέχρι που έφυγες χωρίς να απαντήσεις ποτέ στο ερώτημα γιατί ήρθες και κάθε φορά που ανοίγω τις γρίλιες και ακούω τους γλάρους νομίζω πως φωνάζουν εσένα σε κείνο το μικρό κομματάκι ουρανού που ποτέ δεν μεγάλωσε και δεν σου είπα ποτέ ότι κοιτούσε στη Δύση» 💿track 11: «Γλάροι» Ποίηση: Τάμμυ Τσέκου Μουσική: Απόστολος Ρίζος *Αφιερωμένο στα παιδιά της Παλαιστίνης 🔵Από το album «Ασκήσεις Τρυφερότητας» https://youtu.be/9vSQbe1tphs Apostolos Rizos / Απόστολος Ρίζος Tammy Tsekou II #ΑσκησεισΤρυφεροτηταςAlbum @highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους