[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Να ετοιμαζόμαστε για θητεία; Κάποιες σκέψεις και απορίες… Ο Πάρης έχει διάγνωση νοητικής αναπηρίας με ποσοστό 80%. Έχουμε περάσει ΚΕΠΑ ήδη δύο φορές και στην τελευταία αξιολόγηση ενημερωθήκαμε πως θα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Να ετοιμαζόμαστε για θητεία; Κάποιες σκέψεις και απορίες… Ο Πάρης έχει διάγνωση νοητικής αναπηρίας με ποσοστό 80%. Έχουμε περάσει ΚΕΠΑ ήδη δύο φορές και στην τελευταία αξιολόγηση ενημερωθήκαμε πως θα χρειαστεί να ξαναπεράσουμε το 2028.

Μέχρι εδώ, λες «οκ». Άλλη μια επιτροπή.

Άλλη μια διαδικασία.

Αυτό όμως σημαίνει ξανά από την αρχή όλο τον κύκλο.

Ξανά γιατροί.

Ξανά άνοιγμα φακέλου.

Ίσως ξανά τεστ νοημοσύνης.

Ξανά διαδικασίες που ένα παιδί καλείται να περάσει χωρίς ουσιαστικό λόγο.

Ναι, ο Πάρης είναι συνεργάσιμος.

Το αντιμετωπίζουμε με χιούμορ, με ψυχραιμία, με δύναμη.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η διαδικασία παύει να είναι κουραστική και ψυχικά επιβαρυντική.

Σημαίνει να αφήνεις δουλειές, να παίρνεις άδειες, να αλλάζεις όλο το πρόγραμμα της καθημερινότητας, για να αποδείξεις ξανά κάτι που ήδη έχει αναγνωρίσει το ίδιο το κράτος.

Και μετά έρχεται το θέμα της στρατολογίας.

Με 80% νοητική αναπηρία, προφανώς ο Πάρης δεν μπορεί να υπηρετήσει.

Κι όμως, επειδή το χαρτί του ΚΕΠΑ έχει ημερομηνία λήξης, ενημερωθήκαμε ότι πρέπει να περάσει και από άλλη επιτροπή, της στρατολογίας αυτή τη φορά, ώστε να “διαπιστώσουν” ξανά την αναπηρία.

Και εδώ γεννιέται η απορία: Γιατί όλα πρέπει να είναι τόσο περίπλοκα; Δεν κατηγορώ τους ανθρώπους της υπηρεσίας.

Εκείνοι ακολουθούν ό,τι γράφει το χαρτί.

Όταν όμως σε δημόσιο έγγραφο, στην ερώτηση αν η πάθηση είναι μη αναστρέψιμη, αναγράφεται «όχι», τότε εύλογα δημιουργούνται ακόμη περισσότερα ερωτήματα.

Γιατί όχι, η νοητική αναπηρία δεν «λήγει». Ναι, ένα παιδί μπορεί να εξελιχθεί, να δουλέψει, να προοδεύσει, να γίνει πιο λειτουργικό και πιο αυτόνομο — και αυτό είναι υπέροχο.

Αλλά η νοητική υστέρηση παραμένει.

Υπάρχουν γνωστικές δυσκολίες που δεν εξαφανίζονται επειδή πέρασαν κάποια χρόνια ή επειδή συμπληρώθηκε μια ημερομηνία σε ένα έγγραφο.

Οπότε ξανά επιτροπές.

Ξανά χαρτιά.

Ξανά άδειες από δουλειές.

Ξανά να οργανώνεις το πρόγραμμα σου γύρω από ημερομηνίες και διαδικασίες για να αποδεικνύεις τα αυτονόητα.

Και πραγματικά αναρωτιέμαι… Μήπως κάποια στιγμή χρειάζεται να σταματήσουμε να δυσκολεύουμε τόσο τις οικογένειες για πράγματα που είναι ήδη ξεκάθαρα;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences