Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας απλός τρόπος σκέψης σε όσους θέλουν να ψηφίσουν ενάντια στο κατεστημένο και επιλέγουν ΕΛΑΜ.

Διαβάστε το προσεχτικά και αφου δώσετε τις σωστές απάντησης και κάνετε το απαιτούμενο προβληματισμό, μετά εαν εξακολουθείτε να θέλετε να ψηφίσετε ΕΛΑΜ τότε καλά να πάθετε. 🤣🤣🤣 Κανένα κόμμα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με πίστη· μόνο με έλεγχο.

Αυτό ισχύει και για ΕΛΑΜ.

Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι «τι δηλώνει», αλλά... - τι έκανε, - τι ψηφίζει, - ποιοι το στελεχώνουν, - πώς αλλάζει λόγο όταν πλησιάζει εξουσία, - και ποιος ωφελείται πραγματικά.

Σκληρή, καθαρή αξιολόγηση 1. Αν ένα κόμμα “μαλακώνει” μόνο για να γίνει αποδεκτό Αν ένα κόμμα ξεκινά με ακραία ρητορική και μετά ντύνεται με πιο θεσμικό ύφος μόλις δει πιθανότητα εξουσίας, αυτό δεν είναι απαραίτητα ωρίμανση.

Μπορεί να είναι τακτικός οπορτουνισμός.

Δηλαδή: ίδιος πυρήνας, καλύτερο περιτύλιγμα. 2. Αν βασίζεται στον θυμό του κόσμου Κόμματα που ανεβαίνουν μέσω αγανάκτησης συχνά ξέρουν να καταγγέλλουν, αλλά όχι να κυβερνούν.

Άλλο να λες “όλοι φταίνε”, άλλο να διοικήσεις οικονομία, θεσμούς, εξωτερική πολιτική, Κυπριακό. 3. Αν λειτουργεί προσωποκεντρικά Αν η δομή στηρίζεται σε λίγα πρόσωπα, εσωτερική πειθαρχία χωρίς διαφάνεια και κλειστό κύκλο, τότε υπάρχει κίνδυνος να υπηρετεί καριέρες και όχι κοινωνία. 4. Αν έχει καθαρές θέσεις ή μόνο συνθήματα Ο ψηφοφόρος πρέπει να ζητά: - συγκεκριμένο οικονομικό πρόγραμμα - θέσεις για ενέργεια, ακρίβεια, στέγαση - ρεαλιστική στρατηγική για το Κυπριακό - μηχανισμούς διαφάνειας στελέχη με επάρκεια Αν ακούς μόνο “πατρίδα”, “τάξη”, “τιμωρία”, αλλά όχι σχέδιο, τότε αγοράζεις καπνό.

Είναι αξιόπιστο; Η αξιοπιστία δεν χαρίζεται επειδή ένα κόμμα είναι “αντισυστημικό”. Πολλές φορές το αντισυστημικό γίνεται απλώς νέο σύστημα με άλλη ταμπέλα.

Μπορεί ο κόσμος να νιώσει ασφάλεια; Ασφάλεια δίνει: σοβαρότητα θεσμικότητα συνέπεια καθαρό μητρώο στελεχών ικανότητα διοίκησης σταθερές θέσεις με κόστος Όχι οι κραυγές.

Η δική μου ειλικρινής θέση Αν κάποιος σκέφτεται να ψηφίσει ΕΛΑΜ μόνο από οργή προς τα άλλα κόμματα, κάνει λάθος κριτήριο.

Η ψήφος διαμαρτυρίας συχνά πληρώνεται ακριβά.

Αν θέλει να το εξετάσει σοβαρά, να δει: - Τι έλεγαν πριν 10 χρόνια και τι λένε τώρα. - Πώς ψήφισαν στη Βουλή. - Ποιοι το χρηματοδοτούν/στελεχώνουν. - Ποιο πρόβλημα έλυσαν πραγματικά.

Μετα από όλα αυτά αν υπάρχει μεγάλη απόσταση ανάμεσα σε λόγια και πράξεις, τότε έχεις απάντηση.

Ωμή κατακλείδα Μην εμπιστεύεσαι κανένα κόμμα που ζητά συναίσθημα αντί για έλεγχο. Και όποιος αλλάζει δέρμα μόνο όταν μυρίζει εξουσία, συνήθως δεν άλλαξε χαρακτήρα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους