Διάβασα πριν λίγες μέρες ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο του Στέφαν Τσβάιχ, ωραίος τύπος.. «Φοβόμαστε την προδοσία των άλλων επειδή, κατά βάθος, αναγνωρίζουμε την ικανότητά μας να προδίδουμε.»… Και...

Πλήρες Κείμενο:

Διάβασα πριν λίγες μέρες ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο του Στέφαν Τσβάιχ, ωραίος τύπος.. «Φοβόμαστε την προδοσία των άλλων επειδή, κατά βάθος, αναγνωρίζουμε την ικανότητά μας να προδίδουμε.»… Και θυμήθηκα μια συζήτηση που είχαμε με τον αδερφό μου που είπε ..«Αδερφέ, όλοι είμαστε όλα» Έτσι ακριβώς…Γιατί όντως είμαστε.

Είμαστε το παιδί που ζητά αγάπη και ο ενήλικος που δεν ξέρει πώς να τη δεχτεί.

Είμαστε ο προδότης και ο προδομένος, ο θεραπευτής και ο πληγωμένος, ο δυνατός που λυγίζει όταν κανείς δεν κοιτά.

Περνάμε τη ζωή μας προσπαθώντας να διαλέξουμε πλευρά..να είμαστε οι καλοί, οι σωστοί, οι δίκαιοι.

Μα η αλήθεια είναι ότι μέσα μας κατοικούν και οι άλλοι(έτσι μου λέει ο διαιτολόγος μου). Αυτοί που θυμώνουν, ζηλεύουν, κουράζονται, φοβούνται, αυτοί που λένε ψέματα για να μη χάσουν την αγάπη.

Η ψυχοθεραπεία δεν σε κάνει «καλύτερο άνθρωπο». Σε κάνει ολότελα άνθρωπο.

Σε βάζει να κοιτάξεις όλα σου τα κομμάτια κι αυτά που δεν γουστάρεις και να πεις «ναι, είμαι κι αυτό». Γιατί μόνο όταν πάψεις να διώχνεις τα κομμάτια σου, παύεις να πολεμάς και τους άλλους.

Και τότε αρχίζει η ειρήνη…όχι η ψεύτικη, αυτή που κρατά όσο το χαμόγελο στη φωτογραφία. Η άλλη ..εκείνη που γεννιέται όταν συμφιλιωθείς με το χάος σου. Ευάγγελος Ορφανίδης κλινικός ψυχολόγος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους