Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Άγιος Γεώργιος με τους Αγίους γονείς του, Άγιος Γερόντιος και Αγία Πολυχρονία Ο Άγιος Γερόντιος καταγόταν από την Καππαδοκία και η σύζυγός του Αγία Πολυχρονία από τη Λύδδα της Παλαιστίνης.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Διοκλητιανού της Ρώμης, καθώς εξαπλώνεται η διδασκαλία του Κυρίου Ιησού Χριστού , ξεκίνησε στην αυτοκρατορία διωγμός εναντίον των Χριστιανών.

Αυτή η εντολή δόθηκε σε όλους τους κυβερνήτες των Ρωμαϊκών επαρχιών, συμπεριλαμβανομένης της Καππαδοκίας.

Μεταξύ των πρώτων Χριστιανών που συνελήφθησαν στην Καππαδοκία ήταν ο Γερόντιος, ηγέτης του Ρωμαϊκού στρατού και πατέρας του Γεωργίου, ο οποίος ήταν τότε δέκα ετών.

Στη δίκη παρευρέθηκαν τόσο ο Γιώργος όσο και η μητέρα του Πολυχρονία.

Άκουσαν τον Γερόντιο να απαντά στον Κυβερνήτη: «Προτιμώ να πεθάνω για την πίστη μου στον Χριστό παρά να Τον αρνηθώ, ακόμα κι αν μου έδινες όλα όσα υποσχέθηκες.» Άκουσαν επίσης τον Κυβερνήτη να προφέρει τη θανατική του καταδίκη επειδή αρνήθηκε να προσκυνήσει τους Ρωμαίους θεούς.

Καθώς ο Γερόντιος παρασύρθηκε στον τόπο της εκτέλεσης εν μέσω εκατοντάδων ειδωλολάτρων, ο νεαρός Γεώργιος είδε τον πατέρα του να παραδίδει το πνεύμα του που το δέχθηκαν φωτεινοί άγγελοι.

Του είπε η μητέρα του Γεωργίου: «Ο πατέρας σου παιδί μου είναι κοντά στο θρόνο του Θεού, όπου τόσο επιθυμούσε.

Αν και δεν τον βλέπουμε, είναι κοντά μας και θα μας προστατεύσει από το κακό.

Το σπίτι μας απέκτησε έναν μεγάλο και ισχυρό προστάτη.

Μακάρι ο Θεός να μας αξιώσει να ομολογήσουμε την πίστη μας και να προσφέρουμε τη ζωή μας ως θυσία για Εκείνον.

Δεν πρέπει παιδί μου να στεναχωριέσαι γιατί έχασες τον πατέρα σου.

Θα συναντηθούμε ξανά μια μέρα.

Εμείς οι Χριστιανοί πιστεύουμε ότι έχουμε αθάνατη ψυχή, και μια μέρα θα αναστηθούμε και θα ζούμε ατελεύτητα κοντά στο θρόνο του Θεού». , Τα χρόνια πέρασαν και ήρθε η σειρά του Γιώργου να ομολογήσει την πίστη του ενώπιον του ίδιου του Διοκλητιανού.

Καθώς ο Γεώργιος υπέφερε στη φυλακή από τα πολλά βασανιστήρια του, η ευλογημένη μητέρα του Πολυχρονία προσπάθησε να του δώσει δύναμη με θάρρος υπενθυμίζοντας τον Παράδεισο τον οποίο θα μπορούσε να κερδίσει παραμένοντας ακλόνητος στην πίστη του.

Νήστευε και προσευχόταν και καθημερινά του έφερνε τα Ιερά Μυστήρια του Σώματος και του Αίματος του Χριστού.

Μια μέρα στη φυλακή γνώρισε τον Διοκλητιανό.

Όταν την είδε κοντά στον Γιώργο και να μιλάει μαζί του, την ρώτησε: «Γιατί μιλάς με τον στρατιώτη;” Η Πολυχρονία απάντησε με θάρρος: «Είμαι η Πολυχρονία και είμαι Χριστιανή, όπως ο γιος μου, που για πολλές μέρες βασανίζατε.

Να γνωρίζεις Βασιλιά ότι με ό,τι πάθει, ετοιμάζεις για αυτόν ένα αιώνιο στέμμα στον ουρανό και μια αξιοζήλευτη θέση κοντά στο θρόνο του Θεού». Όταν ο Διοκλητιανός το άκουσε αυτό, είπε: «Τον έμαθες να μη σέβεται τους αθάνατους και ένδοξους θεούς μας; Τον συμβούλεψες να μην θυσιάζει σε αυτούς; " Ατρόμητη η μητέρα του μάρτυρα απάντησε: "Μάθε, Βασιλιά, ότι γεννηθήκαμε Χριστιανοί.

Οι γονείς μας μας δίδαξαν την πίστη στον Χριστό τον Θεό μας, που είναι ο μόνος Αληθινός και Παντοδύναμος, και ποτέ δεν μας αρνήθηκε τίποτα που του ζητήσαμε, γι' αυτό και δεν θα τον αρνηθούμε ποτέ.

Μια μυριάδα βασανιστηρίων θα αντέξουμε και θα υποφέρουμε με υπομονή για τη χάρη Του. " Όταν ο Διοκλητιανός άκουσε τα γενναία λόγια της Πολυχρονίας, μέσα σε οργή διέταξε να την χτυπήσουν και να την κάψουν με κεριά Αν και ο πόνος ήταν μεγάλος, η πίστη και η γλυκιά προσμονή του Παραδείσου, τον έκαναν να εξαφανιστεί.

Τελικά η μάρτυρας αναφώνησε: «Κύριε Ιησού Χριστέ, δέξου το πνεύμα της δούλης Σου." Έτσι η πιστή και ταπεινή δούλη του Κυρίου έδωσε το πνεύμα της στα χέρια των φωτεινών αγγέλων που την έφεραν με χαρά στο θρόνο του Θεού όπου έλαβε το στέμμα της αιώνιας δόξας! Τη νύχτα οι Χριστιανοί έλαβαν κρυφά τα τιμητικά και ιερά λείψανα της και τα έθαψαν δοξάζοντας και δοξάζοντας τον Θεό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους