O Ύμνος της αγάπης Στον ύμνο της αγάπης που συνέθεσε ο Απ. Παύλος στάθηκαν με θαυμασμό και σεβασμό πολύ τα μεγαλύτερα πνεύματα του κόσμου! Δεν υπάρχει ωραιότερο, αρτιώτερο και τελειότερο κείμενο στην...

Πλήρες Κείμενο:

O Ύμνος της αγάπης Στον ύμνο της αγάπης που συνέθεσε ο Απ. Παύλος στάθηκαν με θαυμασμό και σεβασμό πολύ τα μεγαλύτερα πνεύματα του κόσμου! Δεν υπάρχει ωραιότερο, αρτιώτερο και τελειότερο κείμενο στην παγκόσμια λογοτεχνία από το δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Α' προς Κορινθίους Επιστολής του Απ. Παύλου, στο οποίο περιέχεται ο ανεπανάληπτος αυτός ύμνος της αγάπης.

Ποιά καρδιά δεν σκίρτησε στο άκουσμα της ασύλληπτης ουράνιας όντως ποιητικής μελωδίας «εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων και των αγγέλων λαλώ, αγάπην δε μη έχω γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον»; Ή ποιός άνθρωπινος νους δεν θαμβώθηκε από το ανυπέρβλητο κάλλος και την θαυμαστή ποιητική αρμονία που εκπέμπει αυτό το υπερκόσμιο και υπερχρόνιο αριστούργημα του λόγου; Ποιά ψυχή δεν αισθάνθηκε ουράνια αγαλλίαση στον ατελεύτητο επίλογο της υμνογραφικής αυτής εποποιΐας: «νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, μείζων δε τούτων η αγάπη»; Ποιά ανθρώπινη ύπαρξη δεν αναπαύθηκε στο γλυκό ισοκράτημα του πόνου: «η αγάπη πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει»; Ποιός λογικός άνθρωπος τόλμησε να αμφισβητήσει την αριστουργηματικότητα αυτής της υπερκόσμιας σύνθεσης, και ποιός νουνεχής και εχέφρων αρνήθηκε να συμμορφωθεί στο μυστικοπαθές προσκλητήριο της οριστικής αυταπάρνησης και θυσιαστικής προσφοράς προς τον ανώνυμο, άγνωστο και ξένο αδελφό του, που σιγακούγεται ολοκάθαρα μέσα από τον υμνολογικό τόνο της ουράνιας αυτής συμφωνίας; Κανείς βεβαίως, εκτός από ορισμένα τερατουργήματα της δαιμονικής φαντασίας του Νίτσε, τους δήθεν «υπερανθρώπους», που ο εγωϊσμός τους δεν τους επιτρέπει να δουν την αλήθεια και να θαυμάσουν και απολαύσουν την ασύλληπτη ωραιότητα του μυστηρίου της αγάπης! Μόνο διανοητικώς καθυστερημένοι άνθρωποι δεν μπορούν να χαρούν το ανέκφραστο μεγαλείο αυτού του υπέροχου δημιουργήματος του Αποστόλου των Εθνών Παύλου, αυτού του γίγαντα της χριστιανικής διανόησης και του ανθρωπίνου πνεύματος γενικώτερα! Μωροί και τυφλοί, σκληροί και άκαρδοι, λυσσασμένα ανθρωπόμορφα τέρατα του τύπου του νιτσεϊκού υπεράνθρωπου, μόνο αυτοί μένουν ανέκφραστοι κι ασυγκίνητοι από τη μελέτη του παύλειου ύμνου της αγάπης! Είναι οι ανά τους αιώνες «ηχούντες χαλκοί» και τα «αλαλάζοντα κύμβαλα», οι άδειοι σκουριασμένοι τενεκέδες και τα ξεγάνωτα τσουκάλια του ξεπερασμένου διαφωτισμού και του γελοιοποιημένου άκρατου ορθολογισμού, του απάνθρωπου αναγεννησιακού ανθρωπισμού και της στείρας επιστημονοκρατίας του δεκάτου ενάτου και εικοστού αιώνα.

Οι αδιάφοροι κι ανερμάτιστοι ζαμανφουτίστες και τα ανδράποδα της παγκοσμιοποιημένης νεοταξικής απάνθρωπης μαζοποιημένης κοινωνικής αγέλης του εικοστού πρώτου αιώνα! Μόνο εκείνα τα «μη όντα άνθρωποι», δίποδα ορθοβαδίζοντα πλην τρικλίζοντα ανθρωπόμορφα τέρατα του ανερμήνευτου, ανεξήγητου και ξεπερασμένου από τα ιλιγγιωδώς εξελισσόμενα πράγματα αθεϊσμού μπορούν ακόμη να αρνούνται την αγάπη του Ευαγγελίου του Χριστού, οι ανέλπιδοι μηδενιστές, απατημένοι εραστές του «τίποτα», της νιτσεϊκής βλακώδους υπεροψίας και της καζαντζακικής υβριστικής και στείρας αλαζονείας! Η αγάπη του Ευαγγελίου του Χριστού «μακροθυμεί... ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία... και πάντα στέγει, πάντα υπομένει», και σκεπάζει τα πάντα και τους πάντες, πιστούς και άπιστους, δικαίους και αδίκους, καλούς και κακούς, και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο η ζωή χωρίς αυτή μετατρέπεται όχι απλώς σε πρόγευση κολάσεως, αλλά σε πλήρη, αληθινή κόλαση που δεν την θέλει κανένας λογικός άνθρωπος, εκτός από τους «βλαμμένους» εραστές της, που φωνάζουν μαζοχιστικά μαζί με τον ανεκδιήγητο όσο και τραγικό, αξιολύπητο πάντα νοσταλγό της Ν. Καζαντζάκη: «Ω κόλαση, οι βρυσούλες σου όλες τρέχουν μέλι, ω κόλαση, γλυκειά παρηγοριά του ανθρώπου!». Προκείται δυστυχώς για τη θλιβερή πλην αναπόφευκτη κατάληξη του καζαντζακικού επιγράμματος: «Δεν ελπίζω τίποτε δεν φοβάμαι τίποτε, είμαι ελεύθερος». Η δυστυχία, που λέγαμε, του να είσαι άθεος σ' όλο το τραγικό της μεγαλείο! (Βασίλειος Ευτ. Νικόπουλος, Πρόεδρος Αρείου Πάγου ε.τ. Δ.Ν., "Η δυστυχία του να είσαι άθεος", εκδ.Αρμός, σελ.140-143)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους