Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε μέρα παρουσιάζουμε και μια παλιότερη έκδοσή μας. Το 2000 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Θωμά Σκάσση «Ελληνικό σταυρόλεξο». «Ο Σκάσσης θυμίζει εν προκειμένω το "Κουτσό" του Κορτάσαρ με τις ανακατεμένες αριθμήσεις των κεφαλαίων και τη σαφή προτροπή του συγγραφέα προς όσους τον διαβάζουν να πάρουν φόρα και να τα κάνουν γυαλιά-καρφιά.

Ένας λόγος, βεβαίως, είναι αυτός εφ' όσον πίσω από τέτοια εγχειρήματα κρύβεται πάντα μια θηριώδης λογική τάξη, όπως και πολλή, ατελείωτη θα έλεγα, δουλειά εργαστηρίου.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το "Ελληνικό σταυρόλεξο", που έχει δουλευτεί πόντο πόντο και ώς την τελευταία του λεπτομέρεια». Ελευθεροτυπία «Όσο για τα μηνύματα που ένα τέτοιο έργο προβάλλει είναι πολλά: Κανείς δεν πάει μπροστά αν δεν ανατρέξει στο παρελθόν, η δίνη και η περιπέτεια της αριστεράς.

Οι πολιτικές και κοινωνικές διακυμάνσεις της χώρας είναι στην ιστορία της αναρίθμητες και συχνά επιβουλευτικές, σαφώς και ο σύγχρονος άνθρωπος οφείλει να γνωρίζει τις φρικαλεότητες εκείνης της περιόδου. Ο Σκάσσης έγραψε το πρώτο ελληνικό αριστούργημα του νέου αιώνα». Χρίστος Παπαγεωργίου, Αυγή «Βρισκόμαστε, για να το πω με διαφορετικό τρόπο, μπροστά σ' ένα έντονα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, που εκθέτει βήμα προς βήμα το σχηματισμό της διάταξης και τη διαδικασία της κατασκευής του, προκαλώντας τον αναγνώστη να το διαβάσει σε ευθεία γραμμή, αλλά και από τη μέση ή από το τέλος με ανακατωμένη τη σειρά των κεφαλαίων ή των ενοτήτων του, έτσι ώστε κάθε φορά να είναι σε θέση να ανακαλύψει και μιαν άλλη διάσταση της γλώσσας, του πραγματικού υλικού των ηρώων του». Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Ελευθεροτυπία «Ένα μυθιστόρημα κλασικό, με πλοκή και ήρωες, και ταυτόχρονα νεωτερικό, στηριγμένο στην αποτελεσματικότητα των ντοκουμέντων που αφήνει μια εποχή.

Ο αναγνώστης, όπως ακριβώς ο λύτης ενός σταυρολέξου, μπορεί να αλλάξει τη σειρά των κεφαλαίων: να εντρυφήσει πρώτα στην ιστορία του ήρωα και μετά στη συλλογική ιστορία ή και αντιστρόφως.

Σε κάθε περίπτωση, μυθιστόρημα για ανήσυχους αναγνώστες». Το Βήμα «Ο ήρωας του μυθιστορήματος "μυθιστοριοποιεί το παρόν ιστοριογραφώντας τα περασμένα". Και ο συγγραφέας δια του ήρωα, σαν αρχαιολόγος προσπαθεί, από τα ευρήματα που ανασύρει στο φως, να ανασυνθέσει τη ζωή που δεν έζησε, μεταγγίζοντας φυσικά και αβίαστα, χρόνο ιστορικό στη μυθοπλασία του και αντιστρόφως, προσδίδοντας στοιχεία μυθοπλαστικά σε γεγονότα και καταστάσεις αμιγώς ιστορικές.

Κυρίως, όμως, καθιστώντας τον αναγνώστη μέτοχο τόσο του μυθοπλαστικού όσο και του ιστορικού σκέλους του πολύ αξιόλογου εγχειρήματός του». Κώστας Γ. Παπαγεωργίου, Ελευθεροτυπία *** Το κείμενο του οπισθοφύλλου: Ένας τριαντάχρονος δημοσιογράφος ανακαλύπτει ένα σκάνδαλο στα δημόσια έργα, στο οποίο εμπλέκονται και πολιτικά πρόσωπα.

Ταυτόχρονα, αναζητεί στοιχεία για τη ζωή του άφαντου πατέρα του, που τα ίχνη της βρίσκονται διάσπαρτα στις δεκαετίες που χωρίζουν τη δικτατορία του Μεταξά από τη δικτατορία των συνταγματαρχών.

Μέσα από τις παιδικές του αναμνήσεις, τα μισόλογα των συγγενών, τις αναζητήσεις σε παλιά φύλλα εφημερίδων, απομνημονεύματα, ιστορικές μελέτες και μυθιστορήματα, ο ήρωας έρχεται αντιμέτωπος με μια σειρά από ερωτήματα: Ποια είναι η σχέση της δημοσιογραφίας, της ιστορίας και της μνήμης με την πραγματικότητα; Πώς μπορεί κανείς να ανασυνθέσει μια εποχή στην οποία δεν έζησε; Υπάρχει μία αλήθεια, ή ο καθένας βρίσκει εκείνο μόνο το κομμάτι που μπορεί να αποδεχθεί; Στο τέλος, το περιεχόμενο ενός φακέλου χωρίς αποστολέα, που συνδέει άμεσα τις δύο έρευνες, θα ανατρέψει ριζικά την έως τότε εικόνα προσώπων και καταστάσεων.

Σ' ένα σταυρόλεξο, κάθε ερώτηση απαντάται από μία μόνο λέξη, στο μυθιστόρημα, αντίθετα, χιλιάδες λέξεις γυροφέρνουν ένα ή περισσότερα ερωτήματα.

Μέσα, όμως, από τη διασταύρωση των λέξεων αναδύεται, κάποιες φορές, το νόημα των πράξεων, κι έτσι το σταυρόλεξο γίνεται μυθιστόρημα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους