Ο ένας δε δέχεται το χωρισμό, γίνεται πιεστικός, εμμονικός, επικίνδυνος. Τελικά γίνεται και φονιάς, ενώ πριν αυτοκτονήσει είχε… περάσει από την αστυνομία που τον άφησε να φύγει, κι ας είχε «θέματα...
Ο ένας δε δέχεται το χωρισμό, γίνεται πιεστικός, εμμονικός, επικίνδυνος. Τελικά γίνεται και φονιάς, ενώ πριν αυτοκτονήσει είχε… περάσει από την αστυνομία που τον άφησε να φύγει, κι ας είχε «θέματα» και παρελθόν… Ο άλλος, θεωρεί πως για το θάνατο του παιδιού του φταίει εκείνος που χαροπάλευε στην ίδια ΜΕΘ με το βλαστάρι του… «Κουράστηκε» να περιμένει τη Δικαιοσύνη και αποφάσισε να γίνει τιμωρός, «δικαστής» και εκτελεστής… Σε προγενέστερο χρόνο είχε πάλι επιτεθεί στο θύμα, είχε καταγγελθεί, είχε ασκηθεί δίωξη αλλά τελικά κατέληξε «με περιοριστικά μέτρα» που προφανώς και δεν τον περιόρισαν… Χθες επίσης, μια δράκα μαντράχαλοι επιχείρησαν να λύσουν τις «διαφορές» τους στο Ελ Πάσο της κρητικής ενδοχώρας, με πιστολίδι και ξυλιές… Προχθές κάποια κακαντράκια, «προσβλήθηκαν» επειδή έφαγαν «πόρτα» σε νυχτερινό «πολιτιστικό κέντρο» και αποφάσισαν να επιστρέψουν για να «καθαρίσουν» με μαχαίρι και ψευτογκάνια, τρέχοντας μετά σαν λαγοί και μυξοκλαίγοντας στα δικαστήρια, το συνηθισμένο δηλαδή «μοτίβο» του κάθε άνανδρου… Καθημερινά στα σχολεία, στα πάρκα και στις γειτονιές αμούστακα εκολλαπτόμενα καθάρματα τραμπουκίζουν, κλέβουν, και ασχημονούν δίχως αύριο, υπό την ανοχή μιας αποχαυνωμένης κοινωνίας που φροντίζει - συγκλονιστικά - επιμελώς να «πέφτει από τα σύννεφα»… Δεν κάνει τίποτα άλλο.
Η αφασία, η αδιαφορία, ο ωχαδελφισμός και η τομαροσύνη, σε συνδυασμό με την ατιμωρησία, τους νόμους της πλάκας και τα «παραθυράκια», έχουν δημιουργήσει ένα πολυπλόκαμο τέρας που διψάει για το αίμα, που - μοιραία - ρέει 365/24/7… Αυτά, μέχρι το επόμενο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους