Πυρά Ρέππα κατά Ανδρουλάκη: «Ο εξοστρακισμός δεν μειώνει τον Καστανίδη, αλλά τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ» Ας είμαστε ειλικιρινείς, το Πασοκ ποτέ δεν υπήρξε κόμμα αρχών και ιδεολογίας, ποτέ δεν απέκτησε...

Πλήρες Κείμενο:

Πυρά Ρέππα κατά Ανδρουλάκη: «Ο εξοστρακισμός δεν μειώνει τον Καστανίδη, αλλά τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ» Ας είμαστε ειλικιρινείς, το Πασοκ ποτέ δεν υπήρξε κόμμα αρχών και ιδεολογίας, ποτέ δεν απέκτησε ιδεολογική κατεύθυνση πέραν ενός νεφελώδους σοσιαλισμού σε λαϊκίστικο περιτύληγμα, που χρησιμοποιήθηκε σαν δικαιολογία δήθεν διαφοροποίησης από άλλους, στην ουσία ήταν ένας συρφετός μικροαστών που το μόνο που επεδίωκαν ήταν πως θα αποκτήσουν οφίτσια αστών, πως θα γίνουν αστοί, με οικονομική επιφάνεια, μέσω της πολιτικής εκμετάλλευσης, και, Το δικάιωμα τους το έδωσε ο ίδιος ο ηγέτης τους με τον τρόπο ζωής του, που ήταν πρώτη του επιδίωξη, πέραν από πολιτικές και κοινωνικές ευθύνες Το κύριο και βασικό του μέλημα ήταν η κατοχή της εξουσίας και ένας ευχάριστος και τρυφηλός τρόπος ζωής, που σε τελική ανάλυση τον υποβίβαζε αισθητικά και ηθικά, αλλά, ήταν πολύ ισχυρή επιθυμία για να μπορεί να την αποποιηθεί, μόνο ψυχολόγοι μπορούν να εξηγήσουν την συμπεριφορά του Α.Παπανδρέου Αυτό έμεινε και αυτό ακόμη υπάρχει, και σαν πολιτική δήθεν έκφραση και βασικός στόχος είναι, τώρα όπως και πριν η κατοχή της εξουσίας για την απόλαυση και εκμετάλλευσή της Είναι δε τοσο επικρατούσα αυτή η αντίληψη που, δεν έγινε δυνατόν να αντιστραφεί ούτε επί Σημίτη, αντίθετα, η χαλαρότητα της διακυβέρνησης Σημίτη εξέθρεψε θηρία εκμετάλλευσης που, άρχισαν να σκάνε, το ένα μετά το άλλο Αλήθεια πιστευει κάπιος σοβαρα ότι, η ηγεσία Ανδρουλάκη είναι ποτέ δυνατόν να τιθασσεύσει παλαιά προβλήματα και συνήθειες εκμετάλλευσης και αρπαχτής ; Οι αδύναμες ηγεσίας δημιουργούν σύνδρομα φοβίας και αντιδρούν με δήθεν δυναμική επίφαση για να κρύψουν την αδυναμία τους, σε μια προσπάθεια αυτοπροστασίας τους Η περίπτωση Πασοκ, απέδειξε το χάσμα ύπαρξης ικανότητας που υπάρχει στην Ελληνική κοινωνία μεταξύ, μιας μειοψηφίας ικανών αστών και της πλειοψηφίας μικροαστών, που κατά καιρούς γίνονται έρμαια υποσχέσεων, υποκρίνονται τους δήθεν δημοκρατικύς και προοδευτικούς πολίτες, αποσπούν την εξουσία την εκμεταλλέυονται, οπισθοδρομούν την χώρα και, καλούν τους αστούς να επαναφέρουν την χώρα σε ισορροπία οικονομική και οργανωτική Αυτή η τακτική, σαν απανάληψη της ίδιας ιστορίας γίνεται στην νεώτερη και μεταπολεμική μας ιστορία, με την χούντα, και με την αρπακτικότητα και ανικανότητα του Πασοκ και του σύριζα Οι αστοί έχουν κυβερνήσει μόνο σαν διαλείμματα, μέχρι σήμερα, με μόνη περίπτωση μακράς διακυβέρνησης της 8ετία Κων.

Καραμανλή και Κ. Μητσοτάκη, που υπήρξαν θετικές Αν κάθε λαός περιμένει από κάπου την καλυτερευση κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών, για την Ελλάδα ισχύει ότι την περιμένει από την μειοψηφία των αστών της, και, Η νεώτερη ιστορία μας θα μπορούσε να ήταν διαφορετική αν, ο Α. Παπανδρέου μπορουσε να ανεχθεί την ύπαρξη αστων στο Πασοκ, εκτός από τους γιέσμεν που επιθυμούσε και τους μικροαστούς αδηφάγους εκμεταλλευτές των απολαύσεων της εξουσίας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους