Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΠΟ ΑΤΣΑΛΙ ΚΑΙ ΒΕΛΟΥΔΟ Ζώντας μέσα σε μια ζοφερή ατμόσφαιρα τόσο διεθνώς όσο και στη χώρα μας, έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο της Νατάσας Παπαδοπούλου Τζαβέλλα: "Πάνος Τζαβέλλας από ατσάλι και βελούδο", που αφορά τον για 38 χρόνια σύντροφο της.

Διαβάζοντάς το απνευστί, αναθάρρησα.

Σκέφτηκα πως, αν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι – πράγματι από ατσάλι και βελούδο -- , που στάθηκαν όρθιοι και με αξιοπρέπεια κάτω από πολύ σκληρές συνθήκες και ταυτόχρονα διατήρησαν την ευαισθησία τους, οφείλουμε να ελπίζουμε.

Όλα τα καλά μπορούν να συμβούν.

Ήταν για μένα μια αχτίδα φωτός.

Σαν να βρέθηκα ξαφνικά σε έναν άλλο κόσμο.

Το βιβλίο είναι γραμμένο με αγάπη και τρυφερότητα και αναδεικνύει την προσωπικότητα, τη δράση αλλά και την καλλιτεχνική δημιουργία του Τζαβέλλα Ο άνθρωπος αυτός δεν λύγησε ποτέ παρ΄ όλη την σκληρή πραγματικότητα που έζησε: φυλακές, βασανιστήρια και στερήσεις.

Διαπνεόμενος από ένα βαθύ ανθρωπιστικό νόημα, που τον ξεπερνούσε, αγωνιζόταν για όλους τους αδύναμους της κοινωνίας με πάθος, ανιδιοτέλεια και αυταπάρνηση.

Αγωνιζόταν για τη λευτεριά και την επικράτηση της ανθρωπιάς.

Πέρασε δύσκολα και βασανιστικά, αλλά δεν έσκυψε το κεφάλι.

Τα όνειρα και οι ελπίδες για έναν καλύτερο κόσμο του έδιναν κουράγιο, αισιοδοξία και δύναμη.

Από κοντά και η μεγάλη του αγάπη: η μουσική, ο άλλος τομέας έκφρασης της ευαισθησίας του. Ο Τζαβέλλας γνώρισε στην Ελληνική κοινωνία τα αντάρτικα τραγούδια, αλλά δεν περιορίστηκε μόνο σε αυτά.

Δημιούργησε και ο ίδιος μουσικά και στιχουργικά.

Δίπλα του συντρόφισσα, φίλη, αρωγός και θαυμάστριά του η Νατάσα.

Μαζί στις δυσκολίες, μαζί και στα τραγούδια.

Σαν ένας άνθρωπος. Ο ιδεαλισμός, η τέχνη και οι ελπίδες συντροφιά και οδηγός τους. (Δημοσιεύτηκε στην ΕφΣυν 6/5/26)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους