Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε φορά που ένας εκπρόσωπος της Εκκλησίας κατεβαίνει αργά από ένα αυτοκίνητο υπερβολικής ισχύος, δεν αποκαλύπτεται απλώς μια κοινωνική αντίφαση.

Αποκαλύπτεται μια ολόκληρη παρεξήγηση περί Χριστού.

Μα τι ακριβώς πιστεύουν ότι συνεχίζουν; Ποια μορφή νομίζουν ότι υπηρετούν; Ο Χριστός δεν υπήρξε ποτέ εικόνα κύρους.

Δεν προστάτευσε ποτέ την παρουσία Του μέσω απόστασης.

Δεν σκηνοθέτησε την είσοδό Του ώστε να παράγεται δέος.

Αντιθέτως, όλη η δημόσια εμφάνισή Του υπήρξε μια διαρκής κατάργηση της ισχύος ως θεάματος.

Η είσοδος στα Ιεροσόλυμα δεν ήταν μια «ταπεινή εκδοχή θριάμβου» όπως συχνά παρουσιάζεται.

Ήταν σχεδόν ειρωνική απέναντι στην ίδια την έννοια του θριάμβου.

Ένας άνθρωπος χωρίς μηχανισμό ισχύος, χωρίς έμβλημα εξουσίας, χωρίς τίποτε που να εγγυάται κοινωνική υπεροχή, εισέρχεται όχι για να καταλάβει την πόλη αλλά για να παραδοθεί μέσα της.

Και ακριβώς γι’ αυτό το γεγονός παραμένει ασύμβατο με κάθε μεταγενέστερη εκκλησιαστική φαντασίωση μεγαλείου.

Το πρόβλημα δεν είναι η πολυτέλεια ως ηθική λεπτομέρεια.

Είναι ότι η Εκκλησία δείχνει συχνά να έχει αρχίσει να φαντάζεται τον Θεό της με τους όρους της κυρίαρχης τάξης.

Σαν να πιστεύει ότι η πνευματική βαρύτητα χρειάζεται υλική σκηνογραφία για να γίνει πιστευτή.

Σαν να θεωρεί ότι η αυθεντία γεννιέται μέσα από την απόσταση, τη δυσπρόσιτη εικόνα, την επισημότητα της εμφάνισης.

Όμως ο Χριστός δεν υπήρξε ποτέ δυσπρόσιτος.

Δεν ίδρυσε πρωτόκολλο παρουσίας.

Δεν απαίτησε ποτέ από τον κόσμο να χαμηλώσει τη φωνή του όταν εμφανίζεται.

Αντίθετα, όλη η μορφή Του υπήρξε η καταστροφή της ιεραρχικής παράστασης της ισχύος.

Γι’ αυτό και υπάρχει κάτι σχεδόν ακούσια βλάσφημο όταν η Εκκλησία επιχειρεί να Τον εκπροσωπήσει μέσα από τις χειρονομίες της κοσμικής ισχύος.

Γιατί εκείνη ακριβώς τη στιγμή δεν Τον μαρτυρεί.

Τον αντικαθιστά με μια διοικητική εκδοχή Του, ακίνδυνη, επιβλητική και απολύτως αναγνωρίσιμη από τον κόσμο της εξουσίας που Εκείνος αρνήθηκε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους