"ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ" Ισπανικό αναρχικό σύνθημα Στις αρχές Μαΐου 1937, κατά τη διάρκεια της ισπανικής επανάστασης, η Βαρκελώνη γίνεται μάρτυρας μιας από τις μεγαλύτερες...
"ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ" Ισπανικό αναρχικό σύνθημα Στις αρχές Μαΐου 1937, κατά τη διάρκεια της ισπανικής επανάστασης, η Βαρκελώνη γίνεται μάρτυρας μιας από τις μεγαλύτερες και πιο δολοφονικές ενέργειες των σταλινικών (η ιστορία των οποίων είναι γεμάτη από τέτοιες). Αναρχικοί και μέλη του P.O.U.M. (Εργατικό Κόμμα Μαρξιστικής Ενοποίησης - τροτσκιστές) αμύνονται κατά των κομμουνιστών, οι οποίοι επιτίθενται στο Τηλεφωνικό κέντρο, το οποίο έχουν καταλάβει οι αναρχικοί.
Η περίφημη "Τραγική Εβδομάδα" τελειώνει με 500 νεκρούς αγωνιστές, δολοφονημένους από τα σταλινικά καθάρματα και τουλάχιστον 1.500 τραυματίες.
Έπεσαν στα οδοφράγματα, υπερασπιζόμενοι μέχρι τέλους την επανάσταση, αγωνιζόμενοι για την ελευθερία.
Ήδη απo τα τέλη του 1936, οι κομμουνιστές και οι σύμμαχοί τους, κατάλαβαν ότι με την υποστήριξη των νέων ενόπλων δυνάμεων, (οι κομμουνιστές ήταν υπέρμαχοι της δημιουργίας τακτικού στρατού και αφοπλισμού των πολιτοφυλακών και των επαναστατικών ταξιαρχιών), θα ήταν τώρα ικανοί να εξαλείψουν την τεράστια επιρροή που είχαν στους ανθρώπους οι επαναστατικές οργανώσεις, κυρίως οι αναρχικές.
Πρώτος στόχος τους ήταν οι τροτσκιστές του P.O.U.M. στην Καταλωνία, και αργότερα θα συγκέντρωναν τις δυνάμεις τους εναντίον των αναρχοσυνδικαλιστών της C.N.T. (Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας - αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση) και των αναρχικών της F.A.I. (Αναρχική Ομοσπονδία Ιβηρικής). Από τις αρχές του 1937 αρχίζουν οι μεμονωμένες ένοπλες επιθέσεις και προβοκάτσιες (στη Λα Φατερέγια, το Μολίνς ντε Γιομπρεγκάτ, την Πουιγκθέρδα). Ταυτόχρονα, η κεντρική δημοκρατική κυβέρνηση, μέσω διαταγμάτων, προσπαθεί να πλήξει την επανάσταση καθώς και τις προσπάθειες αυτοοργάνωσης των ανθρώπων.
Έτσι, σταδιακά αυξάνεται ο κρατικός έλεγχος πάνω στις κολλεκτιβοποιημένες επιχειρήσεις, καταργούνται οι επαναστατικές ταξιαρχίες (στρατιωτικοποίηση) που από την έναρξη της επανάστασης είχαν καταφέρει τεράστια πλήγματα στους φασίστες, απελευθερώνοντας μεγάλες περιοχές, ενώ τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο "αφοπλισμός των μετόπισθεν". Όποιος έφερε όπλο δίχως άδεια από τις αρχές, θα αφοπλιζόταν και θα παραπεμπόταν σε δίκη.
Το κλίμα ήταν ήδη τεταμένο.
Ενδεικτική ήταν η άρνηση των κομμουνιστών να συμμετάσχουν στον εορτασμό της Πρωτομαγιάς, που συνοδεύτηκε από την ολοφάνερα προσχεδιασμένη δράση της αστυνομίας στους δρόμους της Βαρκελώνης και το όργιο καταστολής που ακολούθησε.
Στο φύλλο της 2ας Μαΐου, η Solidaridad Obrera (καθημερινή εφημερίδα της C.N.T. στη Βαρκελώνη) απαντά : "Οι οπλισμένοι εργάτες αποτελούν τη μόνη εγγύηση για την Επανάσταση.
Όποιος επιχειρεί να αφοπλίσει τους εργάτες συντάσσεται με εκείνους που βρίσκονται στην άλλη πλευρά των οδοφραγμάτων.
Ακόμη και ένας Σύμβουλος ή Κομισάριος δεν μπορεί να δίνει διαταγές στους εργάτες, οι οποίοι αγωνίζονται κατά του φασισμού με περισσότερες θυσίες και ηρωισμό απ’ ότι όλοι οι πολιτικοί στα μετόπισθεν, τη θρασύτητα και την ανικανότητα των οποίων δεν αγνοεί κανείς.
Εργάτες : μην αφήσετε κανέναν να σας αφοπλίσει". Έτσι, στήθηκαν οδοφράγματα, η αστυνομία αφοπλίστηκε και οι ένοπλοι εργάτες ανέλαβαν τον έλεγχο της πόλης.
Η αντεπανάσταση θα μπορούσε να είχε αποτραπεί σε εκείνη την χρονική στιγμή, τουλάχιστον στην Καταλωνία.
Οι αναρχικές πολιτοφυλακές στο μέτωπο της Αragon προετοιμάστηκαν για προέλαση στην Βαρκελώνη – και η νίκη μόνο βέβαιη δεν ήταν για την κυβέρνηση και τους Σταλινικούς.
Οι εργάτες της Βαρκελώνης ωστόσο, παρέμειναν σε αποκλειστικά αμυντικές θέσεις διστάζοντας να επεκταθούν πέραν των δικών τους περιοχών.
Η αδράνεια αυτή ωφέλησε εκείνους που επιχείρησαν να ειρηνοποιήσουν την κατάσταση, και, όπως και στο παρελθόν, η κεντρική ηγεσία της CNT~FAI, παρείχε απλόχερα της 'συμφιλιωτικές' της υπηρεσίες – από την αρχή της εξέγερσης, οι εν λόγω διαχειριστές παρέτρυναν τους εργάτες να αποσυναρμολογήσουν τα οδοφράγματα τους και να επιστρέψουν στις εργασίες τους.
Στο ειρηνευτικό σχέδιο της CNT αντιτάχθηκαν οι Φίλοι του Durruti καθώς και άλλοι που επιζητούσαν την άμυνα των συμβουλίων και μια νικηφόρα κατάληξη στις συγκρούσεις.
Παρά την αντίσταση των Φίλων όμως, η CNT συνέχισε τις προσπάθειες της να 'μεσολαβήσει' στην αντιπαράθεση και εμπόδισε την είσοδο των αναρχικών πολιτοφυλάκων στην πόλη.
Απομονωμένοι από κάθε εξωτερική υποστήριξη λοιπόν, οι εξεγερμένοι της Βαρκελώνης περικυκλώθηκαν ευκολα.
Και όλα αυτά ενώ η CNT καλούσε σε 'επιστροφή στην ομαλότητα,' και οι πράκτορες των Σταλινικών άρχιζαν την εφαρμογή των συστηματικών πια μεθόδων καταστολής, με την επιλεκτική δολοφονία ομάδων των πλέον ριζοσπαστικών ατόμων και του αφοπλισμού των εργατών, επιβάλλοντας κατά αυτόν τον τρόπο την 'ενότητα'. Τους μήνες που ακολούθησαν τον Μάιο, οι τακτικές αυτές εφαρμόστηκαν σε ολόκληρη την Ρεπουμπλικανική Ισπανία : τα στρατεύματα του Lister αφάνισαν τις αγροτικές κολεκτίβες, οι πολιτοφυλακές διαλύθηκαν, το POUM κατεστάλλει βίαια, και η CNT, αναλωσιμη πλέον, αποβλήθηκε από τον κυβερνητικό σχηματισμό.
Τα συμβούλια ηττήθηκαν σε έναν μόλις χρόνο μετά την δημιουργία τους και οι χιλιάδες ηρωικές πράξεις του Ισπανικού λαού προδόθηκαν...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους