Με αφορμή την ομιλία του Βαρθολομαίου Α΄ στην ελληνική Βουλή, αξίζει να ξεχωρίζουμε καθαρά τον θεσμικό ρόλο της Εκκλησίας από την πολιτική εργαλειοποίησή της. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης εκφράζει...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η παρέμβασή του στο ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα και η χορήγηση αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας εντάσσονται σε αυτή τη λογική εκκλησιαστικής τάξης, ανεξάρτητα από το αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί.

Απέναντι σε αυτό, η στάση του Κύριλλου Μόσχας δεν είναι απλώς «διαφορετική θεολογική άποψη». Είναι βαθιά πολιτικοποιημένη και πλήρως ευθυγραμμισμένη με το ρωσικό κράτος.

Η ιστορική συνέχεια από τη σοβιετική εποχή, με τις γνωστές διασυνδέσεις της εκκλησιαστικής ιεραρχίας με την KGB, μέχρι σήμερα δεν έχει σπάσει, απλώς έχει εξελιχθεί.

Ως επικεφαλής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας: • διέκοψε την κοινωνία με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, μετατρέποντας ένα εκκλησιαστικό ζήτημα σε γεωπολιτική ρήξη, • αρνείται την ύπαρξη εκκλησιαστικής αυτονομίας στην Ουκρανία, • και έχει ταυτιστεί ανοιχτά με τη γραμμή του Βλαντίμιρ Πούτιν, φτάνοντας στο σημείο να δίνει θρησκευτικό μανδύα σε έναν πόλεμο.

Αυτό δεν είναι «εκκλησιαστική διαφωνία». Είναι μετατροπή ενός θρησκευτικού θεσμού σε προέκταση κρατικής ισχύος και πολεμικής ρητορικής.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία: όταν η Εκκλησία παύει να λειτουργεί ως πνευματικός θεσμός και γίνεται εργαλείο εξουσίας, τότε δεν μιλάμε για θεολογία μιλάμε για πολιτική προπαγάνδα με ράσα. Κύριλλος και Πούτιν σαν αδέρφια είναι ότι χειρότερο για την Ορθοδοξία και όχι μόνον...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους