Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στέκω...και κόντρα με χτυπά πάλι η οργή τ'ανεμου Δεν κάνω πίσω κι ας χαθώ κι ας μη σωθώ ποτέ μου.

Πείσμα το πείσμα πολεμώ με τα στοιχειά τση φύσης Όλα γυρεύουν το κακό και λένε...δε θα ζήσεις.

Και στέκει η μπέσα κι η ψυχή ασπίδα απο μπροστά μου Και ένα σώμα έρμαιο στα πάθη τα δικά μου.

Κι ένα Θεό εκεί ψηλά κρυφά να καμαρώνει Μια να γελά,μια να θωρώ Στον πόνο μου να λιώνει.

Φωτιά κι αέρας και βροχή και Ήλιο να χτυπουνε Και μια φωνή,τση μάνας μου..."αυτός ο γιός μου που'ναι"!!! Μπαίνει μπροστά και κλείνει με, μέσα στήν αγκαλια της Και χάνομαι στη δύναμη που βγανει η καρδιά της. Θεός και διάολος μαζί πράμα να μη μου λείψει Έτσι'ναι η μάνα...πουθενά...δεν θα σ'εγκαταλειψει. Νεκταριος Ανυφαντάκης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους